Project Hallo Maria begint met een intrigerend uitgangspunt: een man wordt wakker op een ruimteschip zonder herinnering aan wie hij is of hoe hij daar terecht is gekomen. Maar terwijl zijn herinneringen geleidelijk aan vervagen, wordt hij plotseling begroet door een andere onverwachte gebeurtenis: de komst van een gigantisch ruimteschip.
Een First Contact-verhaal is niets nieuws – het is het soort sciencefictionverhaal uit de verre toekomst dat al tientallen jaren een hoofdbestanddeel van het genre is – maar Andy Weirs Roman uit 2021, net als zijn veelgeprezen debuut uit 2011 De Marsmanheeft veel moeite gedaan om de fictie te baseren op zoveel mogelijk harde wetenschap. Weir gaf ons lange beschrijvingen van hoe de zwaartekracht werkt, legde de complexiteit van de relativiteitstheorie uit en bracht een (enigszins) plausibele situatie in kaart waarin de aarde in een apocalyps zou worden gestort na de ontdekking van steretende organismen. Maar het zorgde er ook voor dat dit met velen werd gedaan, veel grappen bij de hand.
Het is dus geen verrassing dat regisseurs Phil Lord en Chris Miller aangetrokken werden Project Hallo Maria. De eigenzinnige benadering van het verhaal over het eerste contact met buitenaardse wezens was precies goed, zoals de regisseurs zich omdraaiden Springstraat 21 tot een komische hit van de nieuwe generatie, en die erin slaagde complexe sci-fi-ideeën te verweven tot een serieus coming-of-age-verhaal met In het spinnenvers. Ze werken weer met hun magie Project Hallo Mariaeen spectaculaire en spectaculair ontroerende sciencefiction-kaskraker die af en toe worstelt met zijn grote ideeën, maar wordt gered door de pure sterrenkracht van Ryan Gosling en zijn schattige buitenaardse vriend.
Gosling speelt een wetenschapsleraar die op de een of andere manier in de ruimte belandt.
Amazon MGM
Gosling schittert als Ryland Grace, een wetenschapsleraar op een middelbare school die wakker wordt aan boord van het ruimteschip Wees gegroet Maria lichtjaren van huis, met twee dode bemanningsleden en een ernstig geval van retrograde geheugenverlies. Zijn herinneringen keren geleidelijk aan terug in de vorm van vage flashbacks: hij was een voormalig moleculair bioloog die betrokken was bij ‘Project Hail Mary’, een internationaal initiatief onder leiding van de strenge Eva Stratt (Sandra Hüller, die prachtige diepgang in een kenmerkende rol bracht) om de aarde te redden van mysterieuze buitenaardse micro-organismen genaamd ‘Astrofagei’ die de zon hebben verteerd. Nu de schemerige zon ondergaat en binnen dertig jaar catastrofale gevolgen voor de aarde zal hebben, bundelen de landen van de wereld hun krachten om een klein team van wetenschappers naar het Tau Ceti-stelsel te sturen, het enige zonnestelsel dat onaangetast lijkt te zijn door de astrofie. Maar net als Grace zijn missie – en zijn eigen gedoemde lot – samenvoegt, komt zijn schip plotseling een buitenaards ruimteschip tegen dat een spinachtig buitenaards wezen herbergt dat hij ‘Rocky’ noemt. Terwijl Grace en Rocky elkaar leren kennen, beseffen ze dat ze op soortgelijke missies zijn om hun eigen zonnestelsels te redden en besluiten ze samen te werken om het mysterie van de Astrophage op te lossen.
Het is moeilijk om over te schrijven Project Hallo Maria zonder het te vergelijken met de bewerking van Ridley Scott De Marsmanhoewel elke film enorm verschillend is. Beide romans van Weir hadden een rigide toewijding aan de wetenschap, en beide zijn geschreven door scenarioschrijver Drew Goddard. Maar waar De Marsman was dat zeldzame aangrijpende, wetenschappelijk gerichte Hollywood-drama dat voelde alsof het voor volwassenen was gemaakt, Project Hallo Maria het voelt alsof het voor een zo breed mogelijk publiek is gericht. Dit is niet helemaal een slechte zaak – zoals het luchtige boek van Weirs roman, Project Hallo Maria vaten samen met een vrolijke, voortstuwende energie; duidelijk geïnspireerd door de ervaringen van Lord en Miller op animatiegebied. Er zijn momenten waarop Gosling zich zelfs beweegt als een geanimeerd personage – een scène waarin hij in silhouet wordt neergeschoten en triomfantelijk door de lucht slaat, voelt alsof het voor een tijdje in een storyboard had kunnen worden opgenomen. Spider-Vers film.
Grace wordt door Stratt (Sandra Hüller) gerekruteerd om deel uit te maken van Project Hail Mary.
Amazon MGM
Maar het wordt al snel heel duidelijk dat Lord en Miller vrijwel geen interesse hebben in de wetenschappelijke kant van het verhaal. Project Hallo Maria snelt door de complexe verklaringen van astrofagie en moleculaire biologie in flashbacks, en wint nog meer snelheid in de eerste delen van de film waarin Grace worstelt met haar verlies van herinneringen en haar eenzaamheid aan boord van het Weesgegroet. De film lijkt bang om Gosling helemaal met rust te laten en vult elk moment van potentiële stilte met dwaze regels waarin Grace roept: “Ben ik SLIM?” of van een bijzonder interessante ontdekking om Gosling aan het praten te krijgen. Het is zeker grappig, maar het voelt als een weergave van hoe Goslings komische persoonlijkheid zijn dramatische talenten lijkt te hebben verdrongen sinds Barbie maakte hem tot onze representatieve filmische Himbo. Het is een beetje jammer, je hoeft alleen maar naar zijn prestaties te kijken Eerste mens, Blade Runner 2049of Drijfveer om te zien dat hij gedijt in de genuanceerde, eenzame optredens. Het is pas in de meeslepende openingsscène, wanneer Grace ontwaakt uit haar medisch veroorzaakte coma en geschokt is om hem in de kamer aan te treffen, en in de handvol rustigere momenten waarop de film zichzelf eindelijk laat ademen, dat Project Hallo Maria staat stil bij de angst voor de kosmos en het uitsterven van de mensheid.
In de boek- versus filmanalyse is het boek slimmer en maakt de wetenschappelijke focus alles geloofwaardiger. Maar laten we stilistisch ook niet doen alsof Weirs roman het toppunt van volwassenheid is; zijn proza heeft een Redditor-achtige cadans die na een tijdje kan gaan rammelen; een stijl die Goddard en Lord en Miler slim stroomlijnen tot een meer toegankelijke grapjes. En hoewel Lord en Miller misschien niet zoveel nadruk leggen op de wetenschap, verslaan ze in ieder geval de emotionele beats van het verhaal dankzij de toevoeging van een aantal kleine, intieme karaktermomenten waardoor de ondersteunende cast meer kan zijn dan spreekbuizen voor technobabble; een originele scène waarin Eva Stratt van Hüller verrassende kwetsbaarheid toont tegenover de crew door tijdens karaoke een Harry Styles-nummer te zingen, is een aangrijpend hoogtepunt.
Maar alle kritiek op de film (en het boek) valt al snel terzijde als Rocky in beeld komt. Rocky is een spinachtig wezen bedekt met een rotsachtig schild. Rocky is een buitenaards wezen dat alleen in muzieknoten spreekt en via echolocatie een heel ander wezen ziet dan Grace, die haar eerste ontmoetingen met hem onhandig maakt. Maar ze ontwikkelen snel een vorm van communicatie – dankzij de universele taal van de kaart en een handige laptop – en een lieve, vertederende vriendschap die de film door zijn ruigere (woordspeling bedoelde) stukken voortstuwt. Het is verstandig dat Lord en Miller zo snel mogelijk naar Rocky willen gaan, omdat de vriendschap tussen Grace en Rocky en Rocky’s vertederend hechte persoonlijkheid toenemen. Project Hallo Maria van verbijsterd te zijn Interstellairen naar zijn eigen, unieke ding. Het is een film over een jongen en zijn buitenaardse wezens, met een injectie van harde wetenschap en enkele spectaculaire kosmische actiebeats.
Grace werkt aan de communicatie met een buitenaardse levensvorm.
Amazon MGM
Het stuwende, bijna hyperactieve tempo van Lord en Miller wordt aangevuld door de prachtige cinematografie van Duin director of photography Greig Fraser, die de film een buitenaardse schoonheid geeft, zowel op aarde als in de kosmos. Project Hallo Maria is opgenomen voor IMAX, en verdient elke centimeter ervan, dankzij de prioriteit die Lord en Miller geven aan grote actiebeats in de tweede helft van de film. Als de opwindende, adembenemend spannende decorstukken van de film – waarin Lord en Miller het soort actie-chutzpah uitten dat we misschien in hun afgebroken Han Solo-film hadden gezien – ten koste gingen van enkele ingewikkelde wetenschappelijke aspecten, dan was het de afweging waard.
Project Hallo Maria zou nooit een cerebrale sciencefictionfilm worden zoals veel First Contact-verhalen, of zelfs zoals veel eerdere sciencefictionfilms van Gosling dat zijn geweest. Maar het is gewoon tevreden om een publiekstrekker te zijn, en gelukkig is het daar heel goed in. Het enige dat nodig is om de film te laten zingen, is dat Gosling vriendschap sluit met een kleine buitenaardse rock en er een beetje maf over is.
