De meeste mensen beschouwen wijsheid als een aankomst. Je verzamelt voldoende ervaring of perspectief om daar te komen. Jij wordt de wijze. En stop met het maken van fouten.
Ze hebben het helemaal achterstevoren. De slimste of slimste mensen die ik ken, maken nog steeds fouten. Ze zijn gewoon veel beter in het opmerken ervan, bij hen zitten en van hen leren. ‘Laten we hier nooit meer over praten’ is niets voor hen. Wijsheid is een praktijk. En falen is de training.
Ervaring alleen is niet genoeg.
Je kunt alle levenservaringen verzamelen en toch een geruststellend verhaal in je hoofd afleiden, rationaliseren of jezelf vertellen. Sommige mensen beschouwen hun fouten zelfs als de schuld van iemand anders.
Veel mensen doen precies dat. Ze bestaan al tientallen jaren en zijn niet wijzer dan toen ze twintig waren. Ze hebben meer vertrouwen gekregen in hun slechte gewoonten. Wat wijsheid onderscheidt van louter ervaring, is of je hebt verwerkt wat er is gebeurd, de ongemakkelijke vragen hebt gesteld en hebt nagedacht over wat er beter kon worden gedaan. Of de weg die niet is ingeslagen. Auteur Rita Mae Brown zei, “Goed oordeel komt voort uit ervaring, en ervaring komt voort uit slecht oordeel.”
Gegevens voor uw volgende ervaring
Beschouw mislukkingen als experimenten.
Een experiment heeft een hypothese. Een resultaat. En het resultaat is slechts informatie. Geen bewijs dat je het niet had moeten proberen. Het zijn slechts gegevens voor uw volgende ervaring. Er is een reden waarom mensen Thomas Edison blijven citeren. Toen zijn duizenden pogingen om een gloeilamp te maken mislukten, zei hij naar verluidt dat hij duizenden manieren had gevonden die niet werkten.
Die mentaliteit is zeldzaam.
De meesten van ons voeren één experiment uit, krijgen een slecht resultaat en concluderen: ik ben hier gewoon niet goed in. Wij zijn gestopt. We beschermen onszelf tegen de volgende mislukking door de volgende poging te vermijden. Maar wijsheid wordt op de andere manier verzameld. Het wordt opgebouwd door middel van iteratie. Probeer, faal, pas aan, probeer opnieuw. Toneelschrijver en dichter Samuel Beckett zei: “Ooit geprobeerd. Ooit gefaald. Laat maar. Probeer het opnieuw. Misluk opnieuw. Faal beter.”
De mensen die ik het meest respecteer, degenen die mijn werk inspireren, zijn degenen die doorgingen nadat ze ongelijk hadden. En elke keer veranderde er iets. De moed om goed te falen en beter te herstellen is een vaardigheid. Het helpt je beter en sneller terug te stuiteren.
Defensieve houding
De meesten verdedigen hun standpunten. Er schuilt een risico in het toegeven van mislukkingen, vooral in omgevingen waar veiligheid als geloofwaardigheid wordt beschouwd. Maar de mensen die daartoe bereid zijn, verdienen een soort vertrouwen dat degenen die nooit fouten toegeven, eenvoudigweg niet kunnen kopen. Op een bepaald niveau, als mensen vertrouwen faken, weet je. En dat maakt het moeilijker om sterker terug te komen. Ik ben me hier al een tijdje van bewust.
De slimste mensen denk goed na voordat je jezelf verdedigt. Als er iets misgaat en het instinct is om het weg te redeneren, verzetten ze zich daar een minuut lang tegen. En keer terug naar de nieuwsgierigheid. Ze stellen betere vragen. Wat heb ik gemist? Is er een betere manier waarop ik de volgende keer kan gaan? Welke systemen gebruik ik niet? Wat kan ik anders doen? Een wijs persoon die alle tekortkomingen doorziet, is bereid van gedachten te veranderen zonder het gevoel te hebben dat zijn identiteit in een crisis verkeert. En ze zijn nieuwsgierig naar hun eigen blinde vlekken. Ze zoeken niet langer naar redenen om iemand anders de schuld te geven.
Zelfs als de uitkomst of het proces niet hun verantwoordelijkheid is, helpen ze het team de belangrijkste vragen te stellen. In de woorden van auteur Mark Twain: “Het is niet wat je niet weet dat je in de problemen brengt. Het is wat je zeker weet dat gewoon niet het geval is.”
Gelijk hebben of het juiste resultaat behalen?
Een paar jaar geleden was ik ervan overtuigd dat een app voor het ontdekken van inhoud in de toekomst terugkerende inkomsten voor mij zou kunnen genereren. Ik heb tijd en geld geïnvesteerd. En er waren alle redenen waarom het zou kunnen werken. Ik had de logica. Ik heb de ervaring ingehuurd om mij te ondersteunen. Wij gingen verder. Maar een paar maanden na de ontwikkeling werkte het niet zoals ik had verwacht. En toen duidelijk werd dat het niet werkte, was mijn eerste instinct om meer geld te investeren om het sneller te lanceren en feedback te verzamelen. Ik viel voor de sunk cost fallacy. De aanpak vertoonde tekortkomingen die ik had kunnen opmerken als ik daadwerkelijk naar mijn twijfels had geluisterd.
Ik behandelde ze als obstakels die ik moest overwinnen.
Wat ik uiteindelijk moest toegeven was dat ik meer gehecht was aan gelijk hebben dan aan het behalen van het juiste resultaat. Maar ik heb meer geleerd van de ervaring. Einstein zei: ‘De maatstaf voor intelligentie is het vermogen om te veranderen.’
Tegenwoordig behandel ik geen enkele fout meer als een oordeel. Als iets niet werkt (een besluit of plan), probeer ik de juiste vragen te stellen. Uit oprechte nieuwsgierigheid om data te verzamelen. Om mij te helpen weer te experimenteren met betere informatie. Als je dit een paar jaar lang consequent doet, zul je patronen in je eigen denken gaan zien. U zult merken wanneer u overmoedig of onvoldoende voorbereid bent. Het proces zal je helpen wijsheid te vergaren voor het leven en je carrière. Het groeiende vermogen om te leren van mislukkingen is jouw superkracht.
De slimste persoon in elke kamer is het meest eerlijk over wat hij weet, wat hij niet weet en wat hij de vorige keer fout heeft gedaan. Het is meer waard dan altijd gelijk hebben. Gebruik mislukking voor uw voordeel. In de woorden van auteur John C. Maxwell: ‘Een man moet groot genoeg zijn om zijn fouten toe te geven, wijs genoeg om er voordeel uit te halen, en sterk genoeg om ze te corrigeren.’
