Een drone cirkelt in de lucht boven Zaki Ramadan terwijl hij mijn oproep beantwoordt. Als humanitaire hulpverlener in de zuidoostelijke deelstaat Blauwe Nijl in Soedan kijkt hij hulpeloos toe hoe de hulp afneemt en burgers omkomen door de sterke toename van het aantal drone-aanvallen.
“We hebben alle humanitaire activiteiten stopgezet. We kunnen niet werken. Alle kantoren sluiten vanwege drones – een deel van het gebied is geëvacueerd. WFP-personeel verliet het gebied twee dagen geleden in afwachting van drone-aanvallen”, zegt hij.
Drone-oorlogvoering heeft gemaakt Soedan’s De oorlog is een dodelijke valstrik voor een bevolking van ruim 46 miljoen mensen, terwijl de Rapid Support Forces (RSF) en de Soedanese strijdkrachten (SAF) strijden om territorium.
Verkoold puin na een drone-aanval op een markt in Zuid-Kordofan
De Armed Conflict Location & Event Data, een onafhankelijke mondiale monitor, heeft ten minste 198 drone-aanvallen in Soedan gedocumenteerd die door beide partijen in de eerste twee maanden van 2026 zijn gelanceerd. Bij ten minste 52 daarvan vielen burgerslachtoffers en kwamen 478 mensen om het leven.
“Voor ons, als we het geluid horen, rennen we gewoon weg en verstoppen we ons. We rennen naar de rivier en soms kunnen we ons schuttersputje ingaan. We gaan naar de stad en gaan soms naar plekken waar geen gebouwen zijn”, zegt Zaki.
Het gebied waarin hij opereert wordt al tientallen jaren geteisterd door gewapende opstanden en staatsgeweld, maar deze keer is het anders.
Een gevaarlijke nieuwe diepte in oorlogsvoering
“Deze oorlog is compleet anders. Deze keer gebruiken ze te veel drones. Vroeger – twintig of dertig jaar geleden – gebruikten ze deze drones niet, het was gewoon een normale botsing”, zegt hij.
Drone-oorlogvoering heeft een gevaarlijke diepte toegevoegd aan de humanitaire ramp in Soedan, door veilige hulpverlening en noodhulp in enkele van de zwaarst getroffen gebieden vrijwel onmogelijk te maken.
“Geen eten, geen medische zorg, geen sanitaire voorzieningen”, zegt Zaki. Mensen die naar de veiligheid gaan, hebben weinig of geen mogelijkheden voor een toevluchtsoord.
Drones hebben de Universiteit van Kordofan getroffen. Afbeelding: Darfur Netwerk voor Mensenrechten
Collegezalen zijn beschadigd door de staking. Afbeelding: Darfur Netwerk voor Mensenrechten
:: Hebben drones de oorlog voor altijd veranderd?
Uit analyse van Sky News en het in kaart brengen van ACLED-gegevens is gebleken dat dodelijke drone-aanvallen wijdverspreid zijn in Soedan en dat het aantal burgerslachtoffers snel stijgt.
Voor de derde opeenvolgende dag van nieuwe drone-aanvallen in de zuidelijke staat Witte Nijl heeft een RSF-drone woensdag een middelbare school en een schuilplaats getroffen, waarbij minstens 17 mensen omkwamen – voornamelijk schoolmeisjes – en 10 anderen gewond raakten.
Een begraafplaats in Noord-Kordofan waar slachtoffers van een drone-aanval werden begraven. Afbeelding: Reuters
In slechts één periode van twee dagen, medio februari, zouden meer dan 60 mensen zijn gedood door drones die door beide partijen zijn gelanceerd, waarbij minstens 15 kinderen zijn omgekomen bij een enkele Soedanese militaire drone-aanval op een schuilplaats.
In januari kwamen bij een drone-aanval op de N’djamena-markt in de provincie Dilling in het zuiden van Kordofan 13 mensen om het leven, en een maand eerder kwamen bij een drievoudige drone-aanval van de RSF op een kleuterschool en een ziekenhuis in dezelfde staat 114 mensen om het leven, waaronder 43 kinderen.
Aanhoudingen en uitzettingen
De muren komen steeds dichter bij burgers die te maken krijgen met escalerend geweld nu de grenzen sluiten. Drone-aanvallen verspreiden zich over de oostgrens naar het westen en treffen zelfs het grondgebied van buurland Tsjaad, waar bijna een miljoen Soedanese vluchtelingen verblijven.
Tsjaad heeft onlangs zijn grens met Soedan gesloten na verschillende grensoverschrijdende aanvallen door de RSF. Andere buurlanden zoals Zuid-SoedanEthiopië en Libië kampen met het gevaar van hun eigen burgeroorlogen en zijn steeds onveiliger voor vluchtelingen.
De paramilitaire groepering Rapid Support Forces (RSF) van Soedan.
Landen sluiten hun grenzen vanwege de dreiging van RSF
Egypteeen belangrijk toevluchtsoord voor Soedanese vluchtelingen, deporteert hen nu massaal. Honderdduizenden mensen worden nu geconfronteerd met de angst voor detentie, deportatie en de dood terwijl de Egyptische autoriteiten brutaal optreden. De Soedanese ambassade in Caïro heeft gezegd dat in december en januari 578 Soedanese staatsburgers zijn teruggestuurd naar Soedan.
Getroffen families hebben Sky News verteld dat hun status als asielzoeker bij de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR) vaak wordt genegeerd wanneer hun dierbaren worden opgehaald. Op Facebook worden tientallen berichten over vermiste personen gedeeld om verdachten op te sporen die worden vastgehouden of gedeporteerd.
Mensen die de gevechten zijn ontvlucht, hebben hun kamp opgezet in Noord-Darfur
Duizenden zijn gedwongen Al Fashir, de hoofdstad van Noord-Darfur, te verlaten
Vluchtelingen wonen in geïmproviseerde tenten
“Ze brachten ons naar de gevangenis en we waren doodsbang. Ik heb nog nooit eerder in de gevangenis gezeten – in Soedan of waar dan ook – en was geschokt door de aanblik van de gevangenis. Het voelde alsof we in een soapserie zaten”, vertelde een Soedanese vluchteling die werd vastgehouden door de Egyptische autoriteiten aan Sky News.
Hij was taxichauffeur in de Soedanese stad Al Fashir. Hij vluchtte uiteindelijk uit de regionale hoofdstad – waar de RSF wordt beschuldigd van het plegen van genocide, waarbij in slechts drie dagen na gevangenneming zesduizend mensen omkwamen – en ging voor zijn veiligheid naar Egypte.
“Ze verdeelden ons in vier groepen en we zaten met zo’n 110 man in één cel. Er was geweld van de politie en vervolgens geweld van ingebedde bewakers in de cel. Je ontwijkt voortdurend beide.”
Een 18-jarige genaamd Al-Nazeer Al Sadiq werd ook vastgehouden in een van deze cellen. Hij werd gearresteerd vanuit een wijk in Caïro en de drie vrienden die destijds bij hem waren, werden gedeporteerd. Hij stierf uiteindelijk in hechtenis.
“Hij was niet ziek; hij was gezond toen ze hem ophaalden”, zegt zijn broer uit de Soedanese hoofdstad Khartoem.
“De eerste dag dat mijn moeder hem bezocht, was hij mentaal uitgeput en had hij geen vrede. Er waren drie bezoeken, en elke keer werd het steeds erger, totdat hij stierf.”
De familie van Al-Nazeer is ondanks de risico’s teruggekeerd naar Soedan. De Egyptische regering heeft niet gereageerd op ons verzoek om commentaar.
Lees meer van Sky News:
Duizenden doden in drie dagen
1000 dagen oorlog in Soedan
VN ziet ‘kenmerken van genocide’
Er is sprake van wijdverbreide verwoestingen in Khartoem
De hoofdstad heeft enkele van de zwaarste veldslagen meegemaakt
De Britse asielaanval kwam in beeld
Hier in Groot-Brittannië, minister van Binnenlandse Zaken Shabana Mahmood voerde een noodverbod in op studentenvisa voor studenten uit Afghanistan, Myanmar, Kameroen en Soedan om asielaanvragen te beteugelen. Dit heeft ertoe geleid dat de beste en slimste studenten van Soedan (minstens 210 studenten) geen studiebeurzen meer kunnen aanvragen bij enkele van de beste Britse universiteiten.
Minstens 22 van hen zouden gaan studeren aan de Universiteit van Oxford, en 39 van hen werden toegelaten tot een door de Britse overheid gefinancierde Chevening-beurs voor opkomende leiders.
Over het verbod zei mevrouw Mahmood: “Groot-Brittannië zal altijd onderdak bieden aan mensen die oorlog en vervolging ontvluchten, maar ons visumsysteem mag niet worden misbruikt. Daarom neem ik het ongekende besluit om visa te weigeren aan die staatsburgers die misbruik willen maken van onze vrijgevigheid. Ik zal de orde en controle aan onze grenzen herstellen.”
De beperking van de minister van Binnenlandse Zaken op studentenvisa heeft gevolgen voor de beste en slimste geesten van Soedan. Afbeelding: Reuters
Maar de getroffen studenten denken dat ze te maken krijgen met de toenemende wreedheid van de oorlog in Soedan.
‘Het is hartverscheurend’
“Wat bijzonder pijnlijk is aan de huidige situatie is dat de gegevens een algemene beslissing als deze eenvoudigweg niet rechtvaardigen”, zegt Rawan, die zich na aanvaarding niet meer kan inschrijven voor zijn droommasterprogramma in internationale gezondheidszorg aan de Universiteit van Oxford.
“Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft gewezen op een toename van 300% in het aantal asielaanvragen van Soedanese studenten, van 30 naar 120 gevallen in vijf jaar tijd. Maar als je naar het grotere geheel kijkt, vertegenwoordigen deze 120 gevallen slechts ongeveer 0,1% van de totale asielaanvragen in Groot-Brittannië.”
Ze vervolgde: “Het is hartverscheurend om te zien hoe we ook de studenten vernietigen die asiel hebben gezocht terwijl ze het systeem niet manipuleren. Ze zijn op de vlucht voor een van de ergste humanitaire crises ter wereld, waarbij meer dan 14 miljoen Soedanezen op de vlucht zijn geslagen door de oorlog.
“Er is absoluut een algemeen gevoel van hulpeloosheid.”
Deze oorlog dreigt een patstelling te worden nu de grenzen sluiten en drones door de lucht vliegen. Hulpverleners als Zaki weten niet wat ze moeten zeggen tegen de mensen die voor de veiligheid vechten.
“Ze raken in de war over waar ze heen kunnen gaan om vrede te voelen. Ze gaan naar Zuid-Soedan, daar is een probleem. Ze gaan naar Ethiopië, er is een probleem”, zegt Zaki.
