Na bijna vijf maanden filmen, Spinvrouw ging in première op Zonnedans 2025en afgaande op de reacties uit het festival leek het erop dat het publiek enthousiast op deze authenticiteit had gereageerd. ‘Niet om op mijn eigen hoorn te toeren, maar Zwart zei: ‘Een ster is geboren’, vertelt de acteur me, terwijl hij zich stralend herinnert hoe de recensies zijn optreden benadrukten en hem tot een bonafide drievoudige dreiging kroonden. ‘Ik heb geen zelfspot, maar ze waren zo belachelijk positief dat ik dacht:’ Oh lieverd, we gaan eten Goed vanavond.'”
Helaas was tegen de tijd dat de film afgelopen oktober in de bioscoop verscheen een groot deel van de aanvankelijke hype verdwenen. De ooit veelbelovende indie viel tijdens de openingsweek plat en al snel eindigde de serie met een brutowinst van iets minder dan $ 2 miljoen uit een gerapporteerd productiebudget van $ 30 miljoen.
En alsof dat nog niet genoeg was, werd Tonatiuh ook geconfronteerd met de harde realiteit dat deze film niet de grote doorbraak zou worden die hij ooit dacht dat het zou zijn. Hij herinnert zich een moment dat hij met Lopez deelde tijdens een inactief moment op de set, toen de genomineerde voor een Golden Globe tegen hem zei: ‘Dit wordt jouw Selena moment.” Maar zoals hij nu opmerkt: “Het is een jaar van absolute stilte geweest.”
“Soms vraag ik me af, gezien de recensies die ik voor Molina kreeg, hoe de industrie zou reageren als ik een blanke bink met een kast was?” vraagt hij retorisch. Ik was nooit in de war over welke acteur hij opriep, maar als dat zo was, noemt Tonatiuh hem ronduit. “Er zijn verschillende factoren die een rol kunnen spelen, maar een deel van mij kan het niet laten om te denken dat als een man die op Timothée Chalamet lijkt de rol zou spelen en die recensies zou krijgen, in welke franchise hij nu zou spelen?”
Hij heeft reden om achterdochtig te zijn. De film stuitte immers tijdens de promotieperiode op wegversperringen. ‘We konden niet eens bij sommige talkshows op de late avond aanwezig zijn’, zucht hij, terwijl er nu een vleugje defaitisme door zijn stem sijpelt. “Ik weet niet of het censuur was of zo, maar het was respectloos.” Hij pauzeert. “Het was een van die momenten waarop ik dacht: Het neuken is onderweg. De homo’s zijn overal en je wilt me vertellen dat ze ons niet in de ether willen laten gaan?”
Gelukkig liet Tonatiuh, nog steeds een activist in zijn hart, zich door deze tegenslagen niet tegenhouden, vooral niet als hij bedenkt Spinvrouws relevantie voor de huidige politieke gebeurtenissen. “In het midden van ICE-aanval waar LA mee te maken kreeg, dat mijn gemeenschap gekwetst waren door (het idee dat) een volledig Latino-cast zou zwijgen? mijn reet!” roept hij uit. Hij dacht dat het belangrijk was voor Latino’s – vooral Latino’s jeugd – om aan dit verhaal te worden blootgesteld. Dus nam hij het heft in eigen handen, organiseerde persoonlijk talkbacks, zamelde geld in en schonk schermen aan lokale hogescholen, theaterprogramma’s en organisaties die rechtstreeks samenwerken met mensen die getroffen zijn door ICE. Hij herinnert zich met plezier de hereniging met een groep kinderen die hij les had gegeven tijdens de pandemie en hen meenam om de pandemie te zien. “Ze huilden in mijn armen”, herinnert hij zich. “Ze hadden nooit gedacht dat ze een van hen zo zouden kunnen zien winnen. Ik dacht alleen maar: laten we de focus verleggen van de flitsende muzikale nummers en ons echt concentreren op dit verhaal van ‘anders zijn’ en het autoritaire regime dat deze mensen onderdrukt omdat het in de lucht is, meisje.”
