Waterzuiveringscentra in de Perzische Golfregio worden bedreigd Iran oorlog, met ontziltingsinstallaties in gebieden zoals Bahrein loopt schade op door stakingen en bedreigt de lokale watervoorziening.
In tegenstelling tot aanvallen op militaire bases, personeel en uitrusting, vormen aanvallen op energie en vooral op civiele infrastructuur een nieuw front in de oorlog waarvan minstens één deskundige zegt dat het een rode lijn overschrijdt.
“Het is alarmerend dat dit soort infrastructuur het doelwit is”, zegt Mohammed Mahmoud, hoofd klimaat- en waterbeleid in het Midden-Oosten van het United Nations University Institute of Water, Environment and Health..
“Het is helaas een rode lijn in een zee van rode lijnen die tijdens oorlogen voorkomen en civiele infrastructuur zoals waterinfrastructuur aanvallen, omdat dit rechtstreeks van invloed is op het voortbestaan van de burgerbevolking, en dat vind ik zorgwekkend.”
Op 8 maart beschuldigde Bahrein Iran ervan zonder onderscheid burgerdoelen aan te vallen en een van zijn ontziltingsinstallaties te beschadigen, hoewel het niet zei dat de voorraden offline waren gegaan.
De eilandstaat, de thuisbasis van de Vijfde Vloot van de Amerikaanse marine, is een van de landen die het doelwit zijn van Iraanse drones en raketten.
Eerder zei Iran dat een Amerikaanse luchtaanval een Iraanse ontziltingsinstallatie heeft beschadigd.
Abbas Araghchi, de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken, zei dat de aanval op de Iraanse faciliteit de watervoorziening naar 30 dorpen heeft afgesneden. Hij waarschuwde dat “de Verenigde Staten dit precedent scheppen, en niet Iran.”
Veel ontziltingsinstallaties in de Golf zijn fysiek geïntegreerd met energiecentrales zoals warmtekrachtcentrales, wat betekent dat aanvallen op de elektrische infrastructuur ook de waterproductie kunnen belemmeren.
Ontzilting omvat de verwijdering van zout uit zeewater, dat wordt verwerkt tot schoon drinkwater en dat door de meeste Perzische Golfstaten als primaire waterbron wordt gebruikt.
Deze ontziltingsinstallaties maken gebruik van een proces dat bekend staat als omgekeerde osmose.
Ontvang het laatste nationale nieuws
Ontvang het laatste Canadese nieuws direct in uw inbox, zodat u nooit meer een trending verhaal mist.
Jay Warber, assistent-professor bij de afdeling Chemische Technologie en Toegepaste Scheikunde aan de Universiteit van Toronto, beschrijft het proces als een “membraangebaseerde techniek” waarbij water door een speciaal polymeermateriaal wordt geperst en kleine poriën zout en andere onzuiverheden filteren.
“Als je een van deze ontziltingsinstallaties binnengaat, zul je rijen na rijen zien van zogenaamde drukvaten, en het zijn grote plastic buizen die onder druk staan tot tientallen atmosfeer druk, en daarbinnen heb je al deze membranen opgerold, en het zijn alleen maar rijen op rijen, omdat deze dingen grote waterfabrieken zijn”, zegt Warber.
“Ze produceren een enorme hoeveelheid water, vaak uit zeewater, maar ook uit ander zout water dat je kunt vinden, grondwater en rivierwater.”
Om de druk te creëren die nodig is om water door deze faciliteiten te pompen, is volgens Warber een grote hoeveelheid energie nodig. Dit betekent dat zelfs een aanval op de energie-infrastructuur indirect gevolgen kan hebben voor een ontziltingsinstallatie.
Waarom een ontziltingsinstallatie aanvallen?
Mahmoud zegt dat ontzilting bij deze faciliteiten niet alleen wordt gebruikt om te drinken, maar ook betekent dat steden water hebben dat kan worden gebruikt voor landbouw, industrie, sanitaire voorzieningen en gezondheidszorg.
“Vooral de Golfstaten hebben eigenlijk geen andere betrouwbare bron van watervoorziening. Ze beschikken niet over duurzaam zoet water. Wat ik daarmee bedoel is dat ze geen systeem van rivieren en beken hebben waar andere landen gebruik van kunnen maken en op kunnen vertrouwen voor hun waterbehoeften”, zegt Mahmoud.
“Het beïnvloeden van deze planten heeft enorme, enorme, enorme schadelijke gevolgen vanwege de hoeveelheid water die aan zoveel andere dingen wordt toegevoegd. Er zijn enorme, enorme cascade-effecten als deze planten offline gaan.”
Het aanvallen van waterzuiveringsinstallaties betekent dat Iran niet alleen met militair geweld terugvecht, maar zich ook richt op de civiele infrastructuur van andere landen, waardoor de lokale bevolking in groot gevaar komt.
Het maakt deel uit van een groter patroon van Iraanse reacties gericht op naburige infrastructuur en belangen in de regio.
Iran heeft doelen voor de energie-infrastructuur in de Golfregio aangevallen en geblokkeerd De Straat van Hormuz bedreigt alle schepen die er doorheen willen varen het smalle knelpunt.
Beperkingen op vracht- en olietransporten door de Straat van Hormuz hebben geleid tot stijgende mondiale olie- en gasprijzen en domino-effecten op de economieën buiten het Midden-Oosten en zelfs in Canada.
Hogere olieprijzen en volatiliteit in de scheepvaart kunnen de toeleveringsketens onder druk zetten en de inflatie versnellen consumenten zullen uiteindelijk hogere prijzen moeten betalen als gevolg van de oorlog.
Deze aanvallen op infrastructuur, zoals ontziltingsinstallaties, zijn voornamelijk afkomstig van directe aanvallen die fysieke schade veroorzaken, maar er zijn ook potentiële risico’s voor hun digitale systemen.
Zijn de Canadese watersystemen veilig?
Het Canadese Cyber Security Center waarschuwde er op 9 maart voor Irans risico op cyberaanvallen op infrastructuur en andere doelen in Canada als reactie op de oorlog in Iran, en omdat bondgenoten van de VS en Israël worden aangevallen, ongeacht hun directe betrokkenheid of niet.
“Canadese exploitanten van kritieke infrastructuur en andere potentiële doelwitten moeten waakzaam blijven tegen bedreigingen van cyberactoren die aansluiten bij Iraanse belangen”, zei het Canadian Cyber Security Center maandag in een bulletin.
Het voegde daaraan toe: “Iraanse, door de staat gesponsorde cyberbedreigingsactoren richten zich opportunistisch op slecht beveiligde kritieke infrastructuurnetwerken (CI) en op internet aangesloten apparaten over de hele wereld, inclusief apparaten die verbonden zijn met de water- en energiesector.”
Een apart bulletin van Cyber Security Center uitgebracht in november 2025 waarschuwde ook dat de Canadese watersystemen een groot risico lopen op mogelijke cyberaanvallen.
“Wij zijn van mening dat watersystemen vrijwel zeker een strategisch doelwit zijn voor door de staat gesponsorde actoren om macht te projecteren via ontwrichtende of destructieve cyberdreigingsactiviteiten”, aldus het Cybersecurity Center.
“Wij zijn van mening dat door de staat gesponsorde actoren vrijwel zeker vooraf gepositioneerde toegang tot de Canadese watersystemen hebben ontwikkeld. Wij zijn echter van mening dat deze actoren deze watersystemen waarschijnlijk alleen zullen ontwrichten in tijden van crisis of conflict tussen staten.”
Gevraagd naar zijn mening hierover zegt Mahmoud dat waterzuiveringsinstallaties in de Perzische Golf “absoluut” kwetsbaar kunnen zijn voor een cyberaanval.
“Een groot deel van de waterinfrastructuur en -operaties, de waterleveringen, de transmissie, veel ervan is absoluut geautomatiseerd in termen van hoe deze faciliteiten en technologieën werken. En dus zou een cyberaanval absoluut een manier kunnen zijn om schade aan te richten in de zin van het offline halen van faciliteiten”, zegt hij, eraan toevoegend dat een directe fysieke impact uiteindelijk meer en blijvende schade aan deze faciliteiten zou aanrichten.
Mahmoud vervolgde: “Het andere alarmerende deel voor mij persoonlijk, met het werk dat ik doe, is nu we overgaan van militaire doelen naar civiele infrastructuur. Het heeft naar mijn mening geen militaire waarde.”
– Met bestanden van The Associated Press
