De illustraties van Haein, elk met de hand getekend met kleurpotloden, volgen de vormen van allerlei figuren en lichamen om Jo’s verhaal te vormen, waardoor een gevoel van ruimtelijkheid, overvloed en warmte aan de illustraties wordt toegevoegd, iets dat ook tot uiting komt in de taal op de pagina. Verloskundige wat?! is helaas vrij uniek in zijn gebruik van gender-inclusieve taal rond zwangerschap en geboorte, maar deze subtiele en krachtige keuze om geen voornaamwoorden toe te kennen aan de patiënten van de vroedvrouw zorgt ervoor dat Haeins wereldopbouw des te groter wordt in het landschap van geboorteverhalen die doordrenkt zijn van traditionele, binaire modellen.
Voor Haein werd het boek ook een heel bijzonder project: “Ik had geen idee dat ik zwanger zou zijn in hetzelfde jaar dat dit boek uitkwam. En nu lees ik het voor tot aan mijn buikje; het is echt prachtig”, zegt de illustrator. De publicatie in september was een moment om te vieren hoeveel verloskundigen doen voor zwangere vrouwen en “hoe belangrijk ze zijn voor de cirkel van het leven”, zegt ze.
Claudine is een mooi en bewust gedrukt object, gemaakt om geliefd en gedragen te worden. Claudine hoopt dat het boek door kinderen en gezinnen gelezen zal worden “steeds opnieuw totdat het uit elkaar valt”. Wat Jo betreft, hoopt de auteur dat het belangrijke gesprekken opent over wat een vroedvrouw eigenlijk doet, zowel voor kinderen als voor volwassenen. “Ik hoop dat het helpt om de verloskunde te ontraadselen – zoveel mensen weten nog steeds niet echt wat we doen. Ik denk dat iedereen die dit leest iets nieuws zal leren, of het nu gaat over de hulpmiddelen die we gebruiken, het soort zorg dat we geven, of zelfs de placenta!” concludeert ze. “Ik hoop vooral dat het een vreugdevol en inclusief gevoel geeft, en dat het ouders helpt hun kinderen op een zachte, openhartige manier voor te bereiden op de geboorte.”
