De regering-Trump heeft beloofd olietankers door de Straat van Hormuz te begeleiden. Hoe zou dat werken?

Nu de oliemarkten verlamd zijn door de oorlog tussen de Verenigde Staten en Irande regering-Trump overweegt een militaire operatie om schepen door een essentieel maritiem knelpunt te begeleiden – een enorme onderneming die zich volgens deskundigen al in de voorbereidende fase zou kunnen bevinden.

Sinds de oorlog van de VS en Israël met Iran iets meer dan twee weken geleden begon, hebben er meer dan een dozijn aanvallen plaatsgevonden zijn gerapporteerd tegen olietankers en andere vrachtschepen in de Perzische Golf en de Arabische Zee. Iraanse functionarissen hebben dat gedaan open bedreigde schepen die door de Straat van Hormuz varen, een waterweg die de Perzische Golf met de oceanen van de wereld verbindt.

Uit angst voor aanvallen hebben olietankers dat gedaan bijna gestopt doorvoer De Straat van Hormuz, die ongeveer 20% van de mondiale olie vervoert, waar voornamelijk Iraanse en Chinese schepen doorheen varen. En omdat ze hun voorraden nergens naartoe kunnen sturen, hebben enkele grote Arabische olie-exporteurs de productie verlaagd. De afgelopen twee weken zijn de olieprijzen met ongeveer 40% gestegen als gevolg van zorgen over een tekort aan aanbod.

De verstoring heeft president Trump ertoe aangezet om te overwegen marine-escorte aan te bieden aan schepen die door de Straat van Hormuz varen, in de hoop dat militaire bescherming de crisis kan bezweren.

“Als de tijd daar is, zullen de Amerikaanse marine en haar partners indien nodig tankers door de zeestraat begeleiden”, vertelde de president vorige week aan verslaggevers. ‘Ik hoop dat het niet nodig zal zijn, maar als dat wel zo is, begeleiden we ze er meteen doorheen.’

Dit weekend, meneer Trump riepen verschillende andere landen op – inclusief China, Japan en Zuid-Korea – om de zeestraat te helpen ‘politiseren’, hoewel hij niet specificeerde wie daaraan zou kunnen deelnemen. Hij vertelde verslaggevers maandag dat “veel landen mij hebben verteld dat ze komen”, zei de president, hoewel hij niet specificeerde welke. “Sommigen zijn er erg enthousiast over, anderen niet”, zei hij en beloofde dat er binnenkort een lijst zou worden vrijgegeven. Hij is van mening dat andere landen een deel van de verantwoordelijkheid voor het openen van de zeestraat op zich moeten nemen, aangezien de Verenigde Staten niet afhankelijk zijn van olie uit het Midden-Oosten – hoewel de mondiale oliemarkten nog steeds invloed hebben op de prijs die Amerikanen aan de pomp betalen.

Maar overheidsfunctionarissen hebben gesuggereerd dat ze nog niet klaar zijn om te beginnen met het uitvoeren van marine-escortes. Minister van Energie Christopher Wright zei vorige week “Het zal relatief snel gebeuren, maar het kan nu niet gebeuren”, wijzend op het einde van de maand als mogelijke tijdlijn.

Minister van Financiën Scott Bessent zei dat de escorte zal beginnen ‘zo snel als militair haalbaar is’.

Militaire experts vertellen CBS News dat elke poging om olietankers door de zeestraat te loodsen – langs potentiële Iraanse mijnen, raketten, drones en met explosieven beladen ‘kamikaze’-boten – voorbereidingen zal vereisen om het vermogen van Iran om doelen op zee aan te vallen te verminderen. Daarna zou het kunnen gaan om Amerikaanse schepen, straaljagers en surveillancecapaciteiten. Maar de operatie zou niet zonder risico zijn.

Wat moet er gebeuren voordat de escort kan starten?

Militair analist Aaron MacLean van CBS News beschreef elke mogelijke missie om olietankers te escorteren als een operatie in twee fasen: ten eerste moeten de VS ‘het slagveld voorbereiden door de voorraden die Iran heeft van alles wat schepen kan doden te verminderen’, en vervolgens, in een tweede fase, kunnen ze beginnen met het uitvoeren van escortes.

De eerste fase is mogelijk al aan de gang, zei MacLean, een veteraan van het Korps Mariniers, voormalig faculteitslid van de US Naval Academy en voormalig adviseur voor buitenlands beleid van GOP-senator Tom Cotton uit Arkansas.

De afgelopen twee weken zegt het Amerikaanse Centrale Commando ongeveer 6.000 Iraanse doelen te hebben getroffen, waaronder anti-scheepsraketlocaties, drone-productiefaciliteiten en mijnenleggende schepen.

Het inkorten van de militaire voorraden van Iran – inclusief raketten, drones, mijnen en boten – is belangrijk voordat schepen worden begeleid, zei MacLean, omdat “je wilt dat de hoeveelheid binnenkomend (vuur) beheersbaar genoeg is zodat je het op betrouwbare wijze kunt onderscheppen als het gebeurt.”

“Ze zouden het vandaag kunnen doen, maar hoe eerder je gaat, hoe riskanter het is”, legde MacLean uit. “Als je Amerikaanse marineschepen nu dicht bij de Iraanse kustlijn plaatst, wordt het heel snel heel sportief en is het risico erg groot.”

Seth Jones, voorzitter van de defensie- en veiligheidsdivisie van het Center for Strategic and International Studies, vertelde CBS News dat het Amerikaanse leger zich waarschijnlijk voorbereidt op een escorte in de Straat van Hormuz door “de mogelijkheden van Iran om mijnen te leggen en doelen aan te vallen te verminderen.”

‘Ik vermoed dat de Amerikaanse marine zich niet in die situatie zal begeven, tenzij het vrij zeker is dat de dreiging is afgenomen, vooral door de luchtaanvallen’, zei hij.

Op de vraag wanneer de escorte zou kunnen beginnen, suggereerde Wright vorige week op CNBC dat de regering-Trump zich nog in de voorbereidende fase bevindt.

“We zijn er simpelweg niet klaar voor. Al onze militaire middelen zijn op dit moment gericht op het vernietigen van de offensieve capaciteiten van Iran en de productie-industrie die hun offensieve capaciteiten levert”, zei de minister van Energie.

Hoe zou het begeleiden van schepen in zijn werk gaan?

Het juiste moment om te beginnen met escorteren in de Straat van Hormuz is een oordeel dat het Amerikaanse Centrale Commando moet maken, zei MacLean.

“Je kunt niet oneindig wachten, want je moet dat ding openmaken”, zei hij. “Dus op een gegeven moment zullen ze besluiten dat ze zich op hun gemak voelen met het risico en dan zullen ze de konvooioperaties uitvoeren.”

Hij zei dat een escortoperatie zou kunnen inhouden dat de marine verzamelplaatsen zou opzetten waar commerciële schepen worden bewaakt aan beide uiteinden van het betwiste gebied – dat beperkt zou kunnen blijven tot alleen de Straat van Hormuz, of zich verder zou kunnen uitstrekken tot in de Perzische Golf.

“En dan zal een Amerikaans marineschip of een schip van een partnermarine, net als een moedereend met haar eendjes, meerdere schepen tegelijk escorteren”, zei hij.

Deze schepen zullen waarschijnlijk worden ondersteund door luchtdekking en surveillance, voegde MacLean eraan toe. En Jones zei dat de missie zou kunnen bestaan ​​uit ontmijningscapaciteiten, luchtaanvallen op Iraanse dreigingen aan de kust en een nabijgelegen snelle reactiemacht die aanvallen kan afhandelen.

De eerste paar schepen die er passeren, kunnen doelwit zijn, zei MacLean.

“We weten dat de Iraniërs gaan schieten. We kijken waar ze vandaan schieten en dan slaan we ze als ze zich laten zien”, zei hij.

Bessent zei vorige week in een interview dat bij de escorteoperatie niet alleen de Amerikaanse marine betrokken zou kunnen zijn, maar ook een ‘internationale coalitie’. Volgens MacLean zouden tot de potentiële deelnemers ontwikkelde landen kunnen behoren, zoals Frankrijk, waar president Emmanuel Macron heeft gezeten gezegd De marine van het land overweegt een “puur defensieve” missie om schepen te escorteren.

Welke bedreigingen kan Iran precies vormen voor schepen?

De Straat van Hormuz is op het smalste punt slechts 34 kilometer breed en wordt lange tijd gezien als een potentieel knelpunt dat Iran zou kunnen proberen af ​​te sluiten tijdens een oorlog.

Als de Amerikaanse marine en haar partners proberen commerciële schepen langs Iran te escorteren, “zullen ze 100% op de schepen schieten”, zei MacLean.

De potentiële bedreigingen voor de scheepvaart die zich momenteel in het arsenaal van Iran bevinden, omvatten zeemijnen, kruisraketten, drones, snel aanvallende boten gerund door de Iraanse Revolutionaire Garde en bestuurd met afstandsbediening explosieve botenzeggen militaire en nationale veiligheidsexperts.

Vorige week hebben Amerikaanse functionarissen vertelde CBS News dat Iran een signaal leek te geven dat het mijnen in de zeestraat zou kunnen leggen. De omvang van de Iraanse voorraad zeemijnen is niet publiekelijk bekend, maar schattingen lopen door de jaren heen uiteen van ongeveer 2.000 tot 6.000.

Topfunctionarissen van de Trump-regering hebben gezegd dat de zeestraat op dit moment niet lijkt te worden gedolven. Minister van Defensie Pete Hegseth vertelde vrijdag aan verslaggevers dat er momenteel geen tekenen zijn dat Iran mijnen heeft gelegd, en Bessent wees er eerder vorige week op dat een klein aantal schepen nog steeds door de zeestraat vaart, wat suggereert dat deze niet onbegaanbaar is vanwege mijnen.

“Het enige wat op dit moment de doorvoer in de zeestraat verbiedt, is dat Iran op de scheepvaart schiet”, zei Hegseth vrijdag. “Het staat open voor doorvoer als Iran dat niet doet.”

Jones vertelde CBS News dat Iran niet veel grote mijnenleggers heeft – en het Amerikaanse leger zegt dat het de afgelopen twee weken ongeveer dertig Iraanse mijnenvegers heeft getroffen. Maar Iran heeft potentieel honderden kleinere boten die een paar mijnen tegelijk kunnen leggen, en het zou volgens Jones buitengewoon moeilijk zijn om ze allemaal te vernietigen.

Sommige deskundigen waarschuwen dat Iran nog steeds een ernstig risico voor de scheepvaart kan vormen. Michael Eisenstadt, directeur van het militaire en veiligheidsstudieprogramma van het Washington Institute for Near East Policy, zegt dat hij sceptisch is over de vraag of een operatie om olietankers te escorteren zal werken.

Eisenstadt merkte op dat het niet duidelijk is hoeveel Iraanse raketten en drones de afgelopen twee weken van Amerikaanse en Israëlische aanvallen hebben overleefd, maar dat de resterende voorraden van Iran mogelijk diep in tunnels verborgen zijn – wat betekent dat Iran zich nog steeds op schepen kan richten. Hij zei ook dat bij een eerdere escorteoperatie in de jaren tachtig tientallen Amerikaanse schepen betrokken waren, en dat als het schip dat door de regering-Trump wordt overwogen van vergelijkbare omvang is, een aanzienlijk deel van de vloot van de marine in beslag zou kunnen worden genomen.

“Het enige dat je nodig hebt zijn een half dozijn drones om schepen te raken,” vertelde Eisenstadt aan CBS News, “en dan zullen tankereigenaren zeggen: ‘Vergeet het maar, bedankt jongens, leuk geprobeerd’.”

Is het eerder gebeurd?

Het zou niet de eerste keer zijn dat de VS schepen door de Straat van Hormuz vervoeren.

In 1987, tegen het einde van de oorlog tussen Iran en Irak, begon de Amerikaanse marine Koeweitse tankers door de Perzische Golf en de Straat van Hormuz te begeleiden. beschermen tegen Iraanse mijnen en raketten.

“Het was een groot probleem”, zei MacLean, terwijl hij een operatie beschreef waarbij tientallen Amerikaanse schepen betrokken waren.

Op een gegeven moment in 1988 raakte de USS Samuel B. Roberts een Iraanse mijn, wat aanzienlijke schade aanrichtte en de toenmalige president Ronald Reagan ertoe bracht stakingen initiëren tegen Iraanse doelen. Maanden later, de Verenigde Staten neergeschoten een Iraans vliegtuig dat het aanzag voor een straaljager en waarbij 290 mensen om het leven kwamen een Amerikaans rapport een “tragisch en betreurenswaardig ongeval” genoemd.

Die oorlog eindigde met een staakt-het-vuren tussen Irak en Iran.

Als de VS zo’n 38 jaar later besluiten om nog een escortoperatie uit te voeren, zei MacLean dat de missie op dezelfde manier zou kunnen eindigen – hetzij vanwege een staakt-het-vuren, hetzij omdat Iran het opgeeft.

“Je blijft eigenlijk doorgaan totdat er een soort keerpunt is”, zei hij.