Door Chris Snellgrove
| Uitgegeven
Worf is een van de meest populaire personages in Star Trek, en met goede reden: Michael Dorn verschijnt in drie shows en vier films als zijn iconische personage en heeft in deze franchise meer filmtijd doorgebracht dan welke andere acteur dan ook. Gelukkig voor hem hielden de schrijvers echt van Worf en gaven ze hem vlezige verhalen die draaiden om zijn verwarde familiegeschiedenis en de verdeelde Klingon-samenleving. Ze gaven hem ook Troi en Jadzia Dax (twee bloedhete fanfavorieten) als zijn romantische partners.
Destijds voelde het waarschijnlijk erg ongepast om een oorlogszuchtige Klingon te koppelen aan een emotionele Betazed en een eeuwenoude body-swapper. Echter, Star Trek: De volgende generatie miste de kans om dit personage een partner te geven die niemand zag aankomen, en fans zouden al die decennia later waarschijnlijk nog steeds hun kaken van de vloer plukken. Zie je, er was ooit een plan om aan de haak te slaan Worf Neem contact op met Selar, de Vulcan-dokter van de Enterprise!
Vandaag is een goede dag om naar rechts te swipen
Het begon allemaal met het script voor TNG’s “The Emissary”, de aflevering van seizoen 2 waarin Worf verliefd wordt op de toekomstige moeder van zijn kind, K’Ehleyr. De personages werkten goed samen op het scherm, wat deels komt doordat acteurs Michael Dorn en Suzie Plakson zo’n geweldige chemie hebben. Maar gezien de andere vrouwen die verliefd op hem zouden worden De volgende generatie En Diepe ruimte negende beslissing om Worf aan een andere Klingon te koppelen lag een beetje voor de hand.
Dat was precies hoe Tracy Tormé over deze beslissing dacht. Als die naam geen belletje doet rinkelen, was Tormé vroeg TNG schrijver verantwoordelijk voor ambitieuze afleveringen als “The Schizoid Man”. Hoewel het verhaal een aantal solide kwaliteiten heeft, houden de meeste fans vooral van één ding aan deze aflevering: Suzie Plakson doet haar StarTrek debuut als Dr. Selar, een Vulcan-arts die voor Dr. Beverly Crusher werkt.
Je weet wat ze zeggen over meisjes met puntige oren
Hoewel Selar uiteindelijk een veel minder belangrijk personage werd, wilde Tormé oorspronkelijk dat ze een romantische liefdesbelang voor Worf zou zijn. Helaas werd er een veto uitgesproken over zijn plannen toen de TNG-staf begon te werken aan ‘The Emissary’, een script waarin Worf werd opgeroepen verliefd te worden op een Klingon-vrouw. In zekere zin zou je kunnen zeggen dat de producenten een compromis hebben gesloten: omdat zij net zoveel indruk op hen had gemaakt als Dr. Selar, huurden ze uiteindelijk Suzie Plakson in om K’Ehleyr te spelen.
Tormé was echter niet onder de indruk en noemde de beslissing om Worf aan een andere Klingon te koppelen later “voor de hand liggend”. Hij vatte zijn bezwaar tegen dit plotpunt heel beknopt samen: “Als het een Vulcan was geweest, zou het veel interessanter zijn geweest.” Hij heeft hier een echt punt, vooral gezien het feit dat de coole en logische Vulcans vrijwel de antithese zijn van de warmbloedige en gepassioneerde Klingons.
Nadat hij vaak genoeg de kop had opgestoken met de beruchte TNG-showrunner Maurice Hurley, verliet Tormé de show na seizoen 2. Maar de geest van zijn idee om Worf romantisch te koppelen aan iemand die totaal anders was dan hijzelf, leefde voort. Dit is een deel van de reden dat de schrijvers hem uiteindelijk koppelden aan Deanna Troi: de vredelievende, hyperemotionele Betazed was de laatste persoon die fans verwachtten te eindigen met de sombere Klingon van het schip. Diepe ruimte negen voerde dit idee tot een nog extremer niveau, waarbij de strakke controlefreak Worf verliefd werd op en uiteindelijk trouwde met de vrijgevochten Trill die gewoon plezier wil hebben.
Meer dan alleen een mooi gezicht
Wat Dr. Selar betreft, ze is nooit meer op het scherm verschenen, hoewel de Vulcan-dokter meerdere keren bij naam wordt genoemd De volgende generatie. Maar de overleden, grote Star Trek-schrijver Peter David gaf Selar een zeer vlezige rol, waardoor ze de Chief Medical Officer van Excalibur werd in zijn niet-canonieke New Frontier-boekenreeks. Daar vond ze haar eigen verrassende romantische partner: Burgoyne 172, een hermafrodiet buitenlands net zo extravert als hij/zij gezond is.
Ik ben altijd een grote fan van Worf geweest, en zijn waanzinnige liefdesleven is slechts een van de dingen die deze kolossale Klingon zo aantrekkelijk maakte. Maar ik moet toegeven dat het leuk zou zijn geweest om hem te zien daten met een Vulcan, vooral een gespeeld door de waanzinnig getalenteerde Suzie Plakson. Gelukkig zou ze Star Trek nog vele jaren blijven vereren, telkens als een heel ander personage. Maar deze zeer verschillende rollen hadden allemaal iets belangrijks gemeen: elk was epischer dan de vorige!
