Er is een helder licht uitgegaan
Vanmiddag ga ik op een onverwachte reis om de begrafenis bij te wonen van Dr. Steve Feller, die mijn adviseur was op de universiteit en aan wie ik veel te danken heb. Ik had het over Doc, zoals al zijn studenten hem noemden, op deze podcast met Craig Mod enkele jaren geleden. Uit de transcriptie:
Toen ik naar de universiteit ging, dacht ik: er zijn hier mensen die het leergedeelte van school serieus nemen, omdat ze er nieuwsgierig naar zijn, omdat ze er niets aan kunnen doen. Ik heb geleerd dat ik een van die mensen ben, dat ik het niet kan laten om geïnteresseerd te zijn in allerlei verschillende dingen. College was voor mij iets geweldigs.
Toen ik daar aankwam, wist ik niet wat ik ging studeren, maar na een jaar of twee besloot ik dat ik natuurkunde ging studeren. Ik had deze adviseur. Zijn naam was Dr. Traps. Hij was zonder twijfel de beste leraar die ik ooit in mijn leven heb gehad.
Hij wilde iets geweldigs doen. Ik merkte het niet meteen, maar tegen de tijd dat ik junior en senior was, merkte ik het steeds meer op.
In de klas gaf hij tegelijkertijd les aan alle niveaus van de klas, of je nu precies wist wat er met alles aan de hand was, of je er echt moeite mee had, of ergens daar tussenin. Ik weet niet hoe hij het deed. Alsof ik nog steeds niet weet hoe hij het deed.
Hij was zo genereus met zijn tijd en energie. Hij had een aanstekelijke energie die iedereen vooruit dreef. Ik heb zoveel uit die ervaring gehaald en uit het hebben van hem als adviseur, als mentor en eigenlijk als vriend. Hij werd een vriend.
Ik denk dat ik veel aan hem te danken heb in de manier waarop ik de wereld benader en hoe ik werk benader en de wereld zie als een oneindige hoeveelheid dingen die ik moet weten.
Ik voel me heel gelukkig dat ik hem in mijn leven heb gehad en ik weet dat heel veel andere mensen er hetzelfde over denken. (Foto hierboven door Doc & ik in 2018.)
Ik weet niet hoeveel ik hier de komende dagen zal posten; Waarschijnlijk zie ik je hier volgende week weer. 💞
