Het afbrokkelende elektriciteitsnet van Cuba heeft het eiland in een steeds diepere energie- en economische crisis gestort.
Maandag stortte een landelijke stroomstoring bijna 11 miljoen Cubanen in duisternis, wat de jaren van ontberingen nog verergerde.
Na 67 jaar communistisch bewind zijn veel Cubanen nu wanhopig op zoek naar verandering.
Pro-democratische protesten barsten los in Cuba terwijl de wereld toekijkt op sociale media. Op straat zingen mensen ‘lang leve Trump’ en steken ze een hoofdkwartier van de Communistische Partij in brand.
De Cubanen hebben hun limiet bereikt, ze zijn de lege winkelschappen en de huizen in het donker beu.
“Het zal twee of drie dagen duren zonder elektriciteit en wat we moeten eten is verpest. Niemand zegt iets en niemand heeft ergens een antwoord op”, legt de gefrustreerde bewoner Tomás David Velázquez uit.
Cuba is afhankelijk van Venezolaanse olie om de lichten aan te houden. De VS stopten deze transporten in januari, waardoor het elektriciteitsnet uit elkaar viel. Nu razen stroomstoringen over het hele eiland.
Onlangs sprak president Trump op de Shield of the Americas Summit in Doral, Florida, over opmerkelijke veranderingen in Venezuela, eraan toevoegend dat hij hoopt hetzelfde te zien gebeuren in Cuba.
“Ze bevinden zich helemaal aan de onderkant van de lijn. Ze hebben geen geld, ze hebben geen olie, ze hebben een slechte filosofie, ze hebben een slecht regime dat al heel lang slecht is”, hield de president vol.
Maandag deelde Trump in het Oval Office wat er voor Cuba te wachten staat. ‘Of ik het nu losmaak, neem het aan. Ik denk dat ik er alles mee kan doen wat ik wil, jij wilt de waarheid weten.’
De Cubaanse leider Miguel Díaz-Canel geeft toe dat hij met de Verenigde Staten praat en een weg voorwaarts tussen de twee landen probeert te vinden.
Terwijl het olie-embargo hem op tafel heeft geduwd, kiest Diaz-Canel nog steeds de kant van Amerika’s vijanden.
Toen ayatollah Khamenei stierf, bezocht hij snel de Iraanse ambassade in Havana, tekende het gastenboek en betuigde zijn condoleances aan zijn islamitische bondgenoot.
Hoewel de marxistische regering van Cuba vijandig blijft tegenover de Verenigde Staten, zegt Cliff May, president van Stichting ter verdediging van democratieën, legde uit hoe het Venezuela-model in Cuba zou kunnen worden gebruikt.
“Nicolas Maduro zit in een gevangeniscel in Brooklyn, New York. Zijn nummer twee, Delsey Rodriguez. Zij leidt de boel. Is ze een marxist? Absoluut”, legde May uit. “Is ze soepeler? Ik denk van wel omdat Trump tegen haar heeft gezegd: kijk, als je met ons meewerkt, zal het heel nuttig zijn. Zo niet, dan zijn er waarschijnlijk andere gevangeniscellen die ik voor je kan vinden in Brooklyn, New York.”
In tegenstelling tot Nicolas Maduro uit Venezuela lijkt het erop dat Miguel Diaz-Canel uit Cuba niet snel in de gevangenis zal belanden. Toch zullen, nu de politieke en economische druk toeneemt, waarschijnlijk meer demonstranten de straat op gaan. Het zou de komende dagen de eerste stap kunnen zijn op weg naar ‘Cuba Libre’ – een vrij Cuba.
