Door Chris Snellgrove
| Uitgegeven
Gene Roddenberry had een beroemde hekel aan het idee van menselijke conflicten, omdat hij geloofde dat in de verre toekomst iedereen daar voorbij zou zijn geëvolueerd. Ironisch genoeg is de Star Trek-franchise echter altijd vol conflicten geweest die de meeste fans nooit zien. Ik heb het natuurlijk over de strijd tussen schrijvers en producenten.
Meer dan een paar Trek-schrijvers (vooral in de begindagen van de De volgende generatie) hebben horrorverhalen over hoe hun scripts door het management werden veranderd; dit overkwam Tracy Tormé zelfs zo vaak dat hij onder een pseudoniem begon te schrijven voordat hij de franchise helemaal ontvluchtte. Op tijd Diepe ruimte negen rondrolden, waren de zaken meestal uitgebreider tussen het creatieve team en het productieteam. Maar voor de gedenkwaardige aflevering van ‘Melora’ riep een vergeten schrijver in het geheim de producenten op omdat ze de behoeften van mensen in een rolstoel negeerden!
Scotty, breng me op gang
Om dit gekke verhaal te begrijpen, moet je iets weten over ‘Melora’ en het denkproces achter de aflevering. Zie je, de titel van de aflevering verwijst naar Melora Pazlar, een buitenlands Starfleet-officier die moeite heeft met het navigeren door de zwaartekracht van plaatsen zoals Diepe ruimte Nine. Daarom gebruikt ze een speciaal mechanisch apparaat om van punt A naar punt B te komen. Hoewel personages als Dr. Bashir veel technisch jargon gebruiken om het apparaat te beschrijven, hoef je alleen maar te weten dat het een futuristische rolstoel is.
Wanneer Diepe ruimte negen nog in ontwikkeling was, overwogen de producenten om een rolstoelgebonden officier aan te stellen als Chief Science Officer van de show, maar ze maakten zich zorgen over de kosten. Daarom werd de wetenschapsofficier Jadzia Dax, een gezonde peuter met generaties aan herinneringen. Maar toenmalig showrunner Michael Piller vond het idee om uiteindelijk zo’n personage te spelen erg leuk, ook al was het maar in een eenmalige aflevering. Hierdoor werden de schrijvers aangemoedigd om een verhaal te creëren met zo’n rolstoelgebonden officier, en “Melora” is de vrucht van hun werk.
Het script ging aanvankelijk bergafwaarts
Evan Carlos Somers was stagiair bij de Writers’ Guild DS9en hij wist van hun wens om zo’n aflevering te creëren. Toen hij voor het tweede seizoen afleveringen mocht pitchen, gooide hij “Melora”, terwijl hij erop wees dat hij inzichten in de aflevering kon brengen die niemand anders kon. Somers gebruikte tenslotte een rolstoel, zodat hij de titel Melora (om nog maar te zwijgen van de reacties van anderen op het zien van een gehandicapte op het station) authentieker zou kunnen schrijven dan wie dan ook.
Somers haastte zich echter naar het script en schreef “Melora” in ongeveer anderhalve week. Verschillende mensen hielpen bij het herschrijven van het script, waaronder Michael Piller. Hoewel Somers niet dol was op alle herschrijvingen, genoot hij ervan dat de laatste aflevering één ding bewaarde dat hij in het geheim in het script had geschreven: zijn eigen moeilijkheden bij het navigeren door de set!
Ze zien haar rollen
In de 24e eeuw zou je verwachten dat een personage als Melora over een heel slimmer stel wielen beschikt om zich te verplaatsen. Eigenlijk zou het helemaal geen wielen moeten hebben. De producenten waren oorspronkelijk van plan de anti-zwaartekrachtstoel te recyclen TNG aflevering “Too Short a Season”, maar deze bleek te groot om te gebruiken voor de smalle sets DS9. Daarom gaf het script met de hand uitleg over hoe de anti-zwaartekrachttechnologie van de Federatie niet werkt met Cardassian-technologie, waardoor Dr. Bashir gedwongen werd Melora’s veel eenvoudiger rolstoelontwerp te kopiëren.
Volgens StarTrek: Deep Space Negen CompanionSomers heeft zijn frustraties over het werken aan de show in wezen in zijn script gekanaliseerd. Terwijl hij voor Star Trek werkte, moest hij regelmatig een oud kantoor in en uit stappen dat oorspronkelijk geen rolstoelhellingen had, en moest hij “een van de kleinste liften ter wereld” gebruiken. Op de daadwerkelijke set was het ook niet veel beter, maar Somers lachte het laatst door de fictieve Melora haar eigen, zeer reële worstelingen te geven.
“Dus Bashir moet een veel eenvoudiger rolstoel voor haar repliceren”, zei hij, verwijzend naar de stoel die hij hielp ontwerpen. ‘En ze komt in aanraking met alle problemen die ik deed elke keer als ik naar de DS9 ging om rond te snuffelen.’ Op deze manier gaf een relatief onbekende schrijver in het geheim te kennen dat de producenten van de meest vooruitstrevende franchise uit de televisiegeschiedenis niet zo rekening hielden met gehandicapten.
Oneindige uitdaging in oneindige combinaties
Persoonlijk houd ik van een schrijver die gemotiveerd is door wrok, en het blijkt dat Evan Carlos Somers zijn “Melora”-script ook gebruikte om andere Star Trek-schrijvers aan te spreken. Zoals gerapporteerd door Het officiële Star Trek: Deep Space Nine-magazineSomers hadden een hekel aan ‘ethiek’, die ene TNG aflevering waar Worf raakt verlamd en overweegt, volgens de culturele traditie van de Klingon, zelfmoord. De schrijvers beweerden dat hij ‘de boodschap in ‘Ethics’ kwalijk nam dat Worf waardeloos is nu hij gehandicapt is en daarom zelfmoord moet plegen.
Daarom schreef hij “Melora” met een positievere boodschap. Het titelpersonage krijgt een remedie aangeboden voor haar handicap, maar ze weigert, een moment dat Somers beschrijft als ‘de echte drijvende kracht achter mij die deze aflevering wil doen’. Op deze manier blijft de grotendeels vergeten aflevering een van de meest vooruitstrevende Star Trek-verhalen ooit geschreven. Wat Somers betreft, hij bewees dat geen enkele handicap hem kon tegenhouden. Hij zou eigenlijk alles kunnen doen door opstandigheid, wat hem kracht geeft, vooral als het om de producenten gaat!
