De afgelopen 24 uur van opvallend dure raketduels boven de Perzische Golf hebben vooral een punt opgeleverd.
Een langdurige oorlog kan catastrofale schade toebrengen aan de wereldeconomie.
In slechts één dag en nacht, Iran hebben de energiedoelstellingen in Saoedi-Arabië, Qatar, Koeweit en Israël bereikt. Tot zover het leger, dat verslagen is of de leiding onthoofd na bijna drie weken van bombardementen.
Alleen al een aanval, op De Ras Laffan-gasfabriek in Qatarhet gebruik van slechts een handvol raketten heeft naar schatting voor 26 miljard dollar schade aangericht, waarvan het herstel jaren zal duren, zo wordt ons verteld.
Laatste oorlog in Iran: Trump zegt dat hij geen troepen in Iran plaatst
Er zal nu nog minder vloeibaar aardgas op de markt komen, wat de prijzen zal doen stijgen. De gaskosten voor de Europese consumenten zijn al met 30% gestegen.
Luister naar een humeurig koor van apocalyptische voorspellingen van analisten en economen, en dat is na slechts 24 uur van geëscaleerde energiestakingen. Stel je voor wat weken van hetzelfde zouden kunnen doen.
Ik sprak met een van Irans hoogste diplomaten, Esmail Baghaei, op het ministerie van Buitenlandse Zaken in Teheran om hem te vragen of dit een nieuw escalatiebeleid van zijn regering was.
“Je kunt niet van een land onder militaire agressie verwachten dat hij zich terughoudend opstelt. Je moet je oproep richten aan deze agressors, zij zijn hiermee begonnen…” vertelde hij me.
Olie- en gasfaciliteiten zijn in deze oorlog al eerder getroffen, maar de doelen die de afgelopen twee dagen zijn getroffen, zijn van een andere orde van belangrijkheid.
De aanvallen waren niet uitgelokt. Israël had zijn aanvallen op de Islamitische Republiek naar een nieuw niveau getild luchtaanvallen op het Iraanse South Pars-gasveld en Iran reageerde zonder aarzeling.
Niet zo vreemd Donald Trump publiceerde wat leek op een nogal paniekerige mail waarin Israël werd bevolen de gasvelden niet opnieuw aan te vallen en waar Iran in niet mis te verstane bewoordingen voor werd gewaarschuwd.
Ik vroeg de heer Baghaei of de toenemende bezorgdheid wereldwijd een kans zou bieden voor de diplomatie om te zegevieren en voor alle partijen om zich terug te trekken. Is er enige vorm van olijftak die Iran zijn vijanden kan aanbieden?
‘Denk je dat het realistisch zou zijn om een olijftak aan te bieden aan degenen die je willen onthoofden? Ze vermoorden onze elites. Ze richten zich op onze leiders. We worden geconfronteerd met daden van agressie en terrorisme en dit is ongekend’, zei hij.
Maar de Amerikaanse president zou ook serieus overwegen troepen te sturen om de Straat van Hormuz te beveiligen. Het zou het schrikbeeld van weken, zo niet maanden van nog meer oorlog doen rijzen.
Als Iran de kracht van zijn raketarsenaal kan behouden, kan dat een ramp betekenen voor de kostbare energie-installaties van de Golf, met alle gevolgen van dien voor de wereldeconomie.
Het zou net zo slim zijn als een vuurgevecht in een pakhuis met kristal.
De prijzen van olie, gas, helium, plastic en kunstmest zijn al omhooggeschoten. Maar misschien hebben we nog niets gezien, en als het doemscenario zich ontvouwt zoals voorspeld, zullen we allemaal de pijn voelen.
