Maandenlang dacht de hoge Amerikaanse senator uit Montana na over zijn politieke toekomst.
Of dat zei hij tenminste.
Hij beëindigt zijn tweede termijn en wordt geconfronteerd met een verschuiving naar een derde, Steve Daines onverwacht gekozen deze maand was tegen herverkiezing en zei in een ontzagwekkende video dat hij van plan was nog meer tijd te besteden thuis in Montana en geniet van nog meer dierbare momenten met haar zeven kleinkinderen.
Met name na een lange ‘worsteling met dit besluit’ maakte Daines zijn voornemen bekend twee minuten nadat de deadline was verstreken voor de kandidaten om hun naam op het stembiljet te zetten. 4 maart om 17:02 lokale tijd, om precies te zijn.
Nog opmerkelijker is de favoriete opvolger van Daines, de voormalige Republikeinse Amerikaanse Atty. Kurt Alme sprong dezelfde dag om 16.52 uur in de race.
Er zijn estafettelopers die misschien het een en ander kunnen leren van hun timing en coördinatie.
Als onderdeel van de naadloze overdracht werd Alme snel gesteund door president Trump. De Republikeinse gouverneur van Montana, Greg Gianforteen zijn mede-Republikeinse senator, Tim Sheehy, beslissen in alle opzichten over de Republikeinse wedstrijd en kiezen zeer waarschijnlijk het volgende lid van de staat in de Amerikaanse Senaat.
Ongeacht wat de kiezers misschien wilden of wat andere potentiële kandidaten in gedachten hadden.
“Er zijn veel Republikeinen in de staat, mensen met politieke ambities, die momenteel extreem ontsteld zijn”, zegt Kal Munis, een in Montana geboren hoogleraar politieke wetenschappen aan de Auburn University, die de politiek in zijn thuisstaat op de voet volgt.
Bovendien zei Munis dat, als hij er voldoende van op de hoogte was gesteld, een keiharde Democraat aan de race had kunnen deelnemen, in plaats van het bescheiden stel dat nu hopeloze campagnes voert.
Montana, dat een rijke Democratische geschiedenis heeft, is een solide Republikeinse staat geworden, hoewel de make-over enige tijd in beslag nam.
Nog in 2008, Barack Obama maakte daar een serieuze runverloor van John McCain door minder dan 3 procentpunten. Montana had een democratische gouverneur totdat Gianforte in 2020 werd gekozen en tot een Democratische Amerikaanse senator Jon Tester werd in 2024 verslagen.
Hoewel de zetel van Daines nauwelijks een groot risico leek te lopen voor de Republikeinse Partij, had een strijd om de nominatie van de partij een kostbare afleiding kunnen zijn, waardoor geld en aandacht zouden worden afgeleid die ergens anders heen zouden kunnen gaan nu de vooruitzichten voor de Republikeinen op de middellange termijn steeds somberder worden. (Een impopulaire oorlog En wankele economie die door één geknield is plotselinge stijgingen van de olieprijzen zal het doen.)
Daines waardeert zeker het grotere politieke plaatje nadat hij leiding gaf aan het Republikeinse Campagnecomité van de Senaat in de cyclus van 2024. Dus hebben hij en zijn bondgenoten het verkiezingsproces kortgesloten door Alme in handen te krijgen, die ontslag nam als Amerikaanse advocaat om toe te treden tot de Senaat.
Seth Bodnar was een van degenen die Daines terecht bekritiseerden omdat hij, zoals Bodnar het uitdrukte, ‘zo weinig respect had voor de Republikeinen uit Montana dat hij zich op het laatste moment terugtrok om zijn zorgvuldig uitgekozen opvolger te kronen in plaats van hen een stem te geven in de stembus.’
Het laat alleen maar zien, zo stelde Bodnar, ‘de walgelijke arrogantie van politici in Washington en hun partijbazen die macht heen en weer ruilen als snoep.’
Bodnar, de voormalige president van de Universiteit van Montana, stelt zich kandidaat voor de Senaat als onafhankelijke partij, waarbij hij opvallend afstand neemt van het giftige democratische merk. Er wordt gespeculeerd dat het overdreven gedrag van Daine, Trump en andere Republikeinen voldoende zou kunnen zijn om Bodnars kandidatuur met grote kansen in november een goede kans te geven.
Munis is bijvoorbeeld twijfelachtig.
“Er zijn een aantal activistische types die hier diep boos over zijn”, zei hij. “Maar als het gaat om het tellen van stemmen bij verkiezingen, is het slechts een druppel op een gloeiende plaat.”
Helaas is de schematische benadering van Daines, waarbij hij zich aan de kiezers houdt, niet alleen een Republikeinse zaak uit Montana.
De democratische vertegenwoordiger Chuy Garcia van Illinois kondigde dit najaar aan dat hij dit jaar geen vijfde termijn zou nastreven. De laatste zet – die kwam nadat Garcia eerder papierwerk had ingediend om zich kandidaat te stellen voor herverkiezing – zorgde ervoor dat zijn stafchef en favoriete opvolger, Patty Garcia (geen familie), de enige grote Democraat was die op het stembiljet verscheen, waardoor haar verkiezing in november vrijwel gegarandeerd was.
De cynische manoeuvre leek walgend Vertegenwoordiger Marie Gluesenkamp Perezeen eigenzinnige democraat uit het landelijke Washingtondat ze de partijleiders trotseerde en een resolutie indiende waarin Garcia werd berispt.
Zijn acties waren “onder de waardigheid van zijn ambt en in strijd met de geest van de Grondwet”, zei Gluesenkamp Perez, die tijdens het vloerdebat door andere Democraten werd uitgejouwd en uitgejouwd omdat hij volwassen was – de hemel voor Betsy! – om principes boven reflexmatige partijdigheid te stellen. De maatregel is door het parlement aangenomen, 236 tegen 183, waarbij slechts 22 Democraten zich bij Gluesenkamp Perez voegden ter ondersteuning.
In Californië verbiedt de wet gevestigde exploitanten het soort achterbakse stunt uit te halen dat Garcia en Daines hebben uitgehaald. Dit komt omdat de deadline voor aanmelding automatisch met nog eens vijf dagen wordt verlengd wanneer een zittende wetgever ervoor kiest om niet voor een nieuwe termijn te solliciteren.
Dus b.v. dan rep. Darrel Issa deze maand plotseling aangekondigd hij wilde zich niet kandidaat stellen voor herverkiezing. Hij steunde zijn favoriete vervanger, San Diego County Supervisor Jim Desmond, maar kon het proces niet smeren om ervoor te zorgen dat Desmond zijn plaats inneemt.
Wetgevers in andere staten zouden een wet zoals die in Californië moeten aannemen om de ondemocratische shenanigans te voorkomen die de kiezers in Montana en de omgeving van Chicago feitelijk hebben ontkracht.
Dat wil zeggen, als ze werkelijk geloven dat verkiezingen ertoe doen en dat kiezers een keuze moeten hebben en niet machteloos moeten staan terwijl hun regeringsvertegenwoordigers van bovenaf worden gezalfd.
