Trichophyton Mentagrophytes Genotype VII (TMVII), uitgelegd: Dit artikel vat alles samen wat we weten over een mogelijke nieuwe soa en vorm van ringworm, en hoe je de verspreiding ervan kunt voorkomen. Dit is een ontwikkelingsverhaal.
Vasilios Papapitsios merkte een schilferige, jeukende uitslag op hun billen op na een douche op 13 maart, wat de alarmbellen deed rinkelen bij de oude soa-bewustzijnscampagnevoerder. Papapitsios, een inwoner van South Carolina die zijn/haar voornaamwoorden gebruikt, blijft meestal op de hoogte van het laatste nieuws over seksuele gezondheid. Hij had een paar weken eerder gelezen over een groeiende seksueel overdraagbare aandoening (soa): een schimmelinfectie grootste bekende cluster van gevallen binnen gerapporteerd Minneapolis in juli 2025, in de volksmond TMVII genoemd.
“Ik kwam net opdagen (bij mijn gemeenschapskliniek) en zei: ‘Ik denk dat ik een schimmelinfectie heb, een nieuwe soa'”, zegt Papapitsios. Jij. “Ze wisten niet eens waar ik het over had. Mijn dokter moest het opzoeken.”
Deze soa, een afkorting van trichophyton mentagrophytes genotype VII, werd voor het eerst gemeld in de Verenigde Staten in 2024 toen een man een genitale laesie ontwikkelde na een reis naar verschillende delen van Europa en uiteindelijk Californië in juni. Het is een vorm van ringworm en kan zich aanvankelijk op dezelfde manier voordoen als meer algemene schimmelinfecties zoals “atleet” of “jock itch”, maar reageert niet op plaatselijke medicijnen die normaal gesproken worden gebruikt om ze te behandelen. In plaats daarvan kan TMVII zich ontwikkelen tot een schilferige uitslag en later pijnlijke laesies rond de lies, billen en in sommige gevallen op het gezicht.
Volgens Amerikaanse centra voor ziektebestrijding en infectie (CDC)TMVII is een schimmelinfectie die kan worden overgedragen door seksueel contact, maar ook door het delen van handdoeken en beddengoed of door huid-op-huidcontact. Zowel patiënten als deskundigen zijn bezorgd over het gebrek aan respons op TMVII, aangezien de meeste gevallen zich voordoen bij mannen die seks hebben met mannen. De De Amerikaanse regering heeft een track record van wanpraktijken, negeertEn actief snijden in de onderzoeksfinanciering van infectieziekten die treft queer mensen onevenredig zwaar. Gecombineerd met het feit dat het weken kan duren om een test op TMVII uit te voeren, maken sommige deskundigen zich zorgen dat de schimmelinfectie zich zonder tussenkomst stilletjes tot epidemische proporties heeft verspreid.
Tom Carpino, een fellow infectieziekten aan het Duke University Global Health Institute, rapporteert Jij dat hij al jaren nieuwe schimmelinfecties, waaronder TMVII, opvolgt. Als epidemioloog die zijn proefschrift schreef over mpoxhij was een van de eersten die alarm sloeg over het virus en coördineerde met het Witte Huis en de CDC. Carpino richt zich ook vooral op infectie-uitbraken die queer-mensen onevenredig zwaar treffen.
Hij wist dat het een nieuwe zorg was op de radar van de epidemiologische gemeenschap. Maar nadat Papapsitios rechtstreeks contact met hem opnam via sociale media nadat hun arts niet wist wat ze met een mogelijk TMVII-geval moesten doen, werd Carpino getroffen door hoe weinig testinfrastructuur er bestaat om de verspreiding te volgen.
“Op dat moment besefte ik dat we waarschijnlijk te maken hebben met een grote epidemie die onopgemerkt blijft”, zegt Carpino.
Voordat u in paniek raakt, is het belangrijk op te merken dat TMVII behandelbaar is en dat het mogelijk is maatregelen te nemen om uzelf en uw gemeenschap tegen de verspreiding ervan te beschermen. Hoewel de informatie over hoe je de schimmelinfectie het beste kunt volgen, voorkomen en behandelen nog steeds in opkomst is, is hier alles wat we tot nu toe weten over TMVII.
Wat is TMVII?
Trichophyton mentagrophytes type VII, of TMVII, is een schimmelinfectie en een subtype van ringworm. In tegenstelling tot andere vormen van ringworm, die een cirkelvormige uitslag vormen en kunnen worden behandeld met plaatselijke medicijnen, kan TMVII zich ontwikkelen tot verhoogde delen van de huid, schilferige huid en pijnlijke, met pus gevulde laesies, in sommige gevallen op de lies, de billen en het gezicht, waarvan is aangetoond dat ze reageren op slechts twee orale antischimmelmedicijnen: terbinafine en itraconazol. Voor sommige patiënten, er is een combinatie van orale antischimmelmedicijnen en plaatselijke antischimmeltherapie zoals luliconazol en ketoconazol gebruikt.
