Heeft u synesthesie?
Ik weet het niet. Moet ik naar mijn huisarts gaan en vragen of er gevaren zijn of dat ik hiermee kan leven? Moet ik vragen of ik een diagnose kan krijgen? Ik denk niet dat ik begrijp wat synesthesie is, want als mensen het mij beschrijven, denk ik dat we het allemaal hebben.
Dus het klinkt alsof je het zou kunnen hebben, dat is wat ik hoor.
Ik weet het niet. Ik weet het niet.
Als u aan een letter denkt, wordt er dan automatisch een kleur aan gekoppeld?
Ik bedoel, ja, maar ik heb het gevoel dat we dat allemaal doen.
Wat mij weer in de oren klinkt alsof je misschien synesthesie hebt.
Misschien moet ik het aan een dokter vragen. Het heeft mijn leven nog niet verstoord. Het is niet zo dat ik over straat loop en een fuchsia zie en ik mijn ogen moet sluiten en mijn oren moet sluiten. Tot nu toe gaat het goed.
Ik las in een interview van vorig jaar dat je nog geen einde voor de show had bedacht. Hoe heb je uiteindelijk gedaan wat je deed?
Oh, mijn God, tot het laatste moment. Ik denk niet dat eindes moeilijk voor me zijn als ik films en tv heb geschreven, maar als het een solo-act is, is er iets dat elk einde zo onwaardig voelt of zoiets.
Onwaardig, hoe?
Hoe, ik weet het niet, iemand in Madison Square Garden, hoe gaat het met FKA (Twigs), hoe gaat het met Madonna, hoe maakt een van deze mensen hun shows af? En in mijn gedachten zeggen ze gewoon: “Oké. Bedankt voor je komst.” En dan zwaaien ze en dan gaan ze backstage. Is dit hoe het eindigt? Ik weet het niet. Er is iets aan het afronden van een liveoptreden dat voelt als: hoe doe je dat?
Ja. Er zijn waarschijnlijk niet noodzakelijkerwijs toegiften in standup of theater.
Nee. Ik bedoel, het theater heeft bogen, wat helpt.
Ja. Maar je had niet echt een boog. Je bent net in het gat gekropen, nietwaar?
Ja. Ik wilde niet buigen.
Waarom niet?
Omdat het voelde alsof ik, als ik buig, suggereerde dat dit kunstig was. Ik impliceer dat ik niet in het gat woon.
En je wilt de illusie in stand houden dat…
Dat ik in het gat leef. Die Bibo is een robot die een aspirant-acteur is die met mij samenwerkt. Je wilt nooit dat de poppenspeler van juffrouw Piggy naar buiten komt en buigt, dat zou krankzinnig zijn.
Waarom heb je Bibo in de show opgenomen?
Ik had een kracht nodig om tegen te vechten, een beetje een niet-antagonistische antagonist, het soort dat we elke dag ontmoeten van iemand die gewoon zijn werk doet.
Ik ben benieuwd hoe je er uiteindelijk toe kwam dat Bibo aan het einde een kritiek op de show als geheel presenteerde. Ik vond het een soort verrassingswending.
Dat is het moeilijkste deel van het niet laten werken, waarbij je jezelf een schouderklopje geeft, maar onderzoekt wat er achter die instincten zit, en niet bang bent voor zelfkritiek, en niet bang bent dat zelfreflectie of zelfonderzoek alles waar je aan hebt gedacht, zal ontkrachten en de dingen nuance zal geven. Er is iets met standup als discipline waarbij het vaak voelt alsof feedback niet welkom is, omdat feedback als agressie wordt ervaren. Ik was geïnteresseerd in het idee van een productieve heen-en-weer-beweging die de ideeën niet ontkracht, maar ze daadwerkelijk verbetert.
