Eerwaarde Shah Ahmadi, een evangelist, predikant en directeur van strategische allianties voor Iran Alive Ministries, groeide op in Iran en leefde 22 jaar onder het onderdrukkende regime.
Hij vertelde onlangs aan CBN News over zijn opvoeding en zijn uiteindelijke besluit om Iran te ontvluchten en naar de Verenigde Staten te gaan
“Toen ik acht jaar oud was, nam mijn vader me mee naar de moskee, dus dankzij mijn vader begin ik over de islam te leren”, zei hij, waarbij hij opmerkte dat zijn vader, die sindsdien christen is geworden, ooit een vrome moslim was. “Hij heeft me daarheen gebracht omdat in Iran de enige religie die je kunt beoefenen de islam is.”
Op 13-jarige leeftijd leerde Ahmadi de Koran uit zijn hoofd. Hij behaalde uiteindelijk een graad in landmeetkunde en werd een van de beste ingenieurs van het land. Met deze positie kwam prestige en een leven waar hij van hield.
Maar uiteindelijk kwam er een einde aan.
Luister naar de nieuwste aflevering van “Quick Start”
Ahmadi werkte in een petrochemische fabriek en kwam in het vizier van de Iraanse regering nadat hij getuige was geweest van een geheime overheidsinstallatie. Opeens werd hij onderzocht en ondervraagd en werd hem gevraagd of hij een connectie had met Israël of Amerika.
“We zeiden: ‘Nee, nee, nee. Ik heb niets met ze te maken'”, herinnerde hij zich, en merkte op dat hij al snel werd gewaarschuwd dat hij zou worden gedood als hij het land niet zou ontvluchten. “Ik kon geen afscheid nemen van mijn familie, mijn moeder en mijn vader, en dit was het moeilijkste deel van mijn leven.”
Ahmadi vervolgde: “Ik moest Iran illegaal ontvluchten, want als ik de grens over zou gaan, zouden ze me arresteren. Er was dus een wintertijd in ons gebied… Er ligt veel sneeuw. Dus moest ik de berg tussen Iran en de grens van Turkije passeren.”
Een smokkelaar nam Ahmadi en andere vreemdelingen mee op de moeilijke reis.
“Het was het moeilijkste, moeilijkste deel van mijn leven”, zei hij. “Ik ren gewoon voor mijn leven en de angst en… ik weet niet (of) ik ga sterven. Ik ken het gebied niet.”
Eenmaal in Turkije moest Ahmadi uitzoeken wie hij kon vertrouwen. Omdat Iraanse agenten zogenaamd in Turkije actief waren, wist hij niet zeker wie hij veilig in vertrouwen kon nemen.
“Dat is het moment waarop ik begin met drinken en roken, omdat ik naar de wereld keek, hoe ze tevreden werden, hoe ze de pijn overwonnen, het verlies dat ik had”, zei hij. “God – de Islam heeft mij niet geantwoord.”
In die tijd hielpen gebed en vasten in de islamitische traditie hem eenvoudigweg niet om zijn houvast te vinden. Uiteindelijk kwam Ahmadi naar Engeland, waar hij bleef feesten en een leven vol vreugde leidde – totdat iemand hem kennis liet maken met de evangelieboodschap.
“Iemand benaderde mij (met) eenvoudige woorden (en) zei: ‘Weet je dat Jezus van je houdt?'” herinnerde hij zich. “En op dat moment had ik het gevoel dat ik een zondaar was, omdat ik al deze feestdingen dronk. In de islam houdt God van je als je goed doet. Als je slecht doet, haat God je.”
Maar de boodschap van deze persoon over Jezus was anders.
“Hij zei: ‘Kom naar hem toe zoals je bent. Hij houdt van je zoals je bent. Hij zal je schoonwassen'”, herinnerde Ahmadi zich.
Na het bijwonen van een paar diensten zei hij dat “God zijn hart raakte” en dat zijn hart en geest begonnen te verschuiven en veranderen.
‘De vrede die ik ontving, heb ik nog nooit eerder gehad’, zei Ahmadi. “Gods aanwezigheid kwam als regen van de kruin van mijn hoofd naar mijn hele lichaam. Ik vroeg God: ‘Wil je me nog een keer laten zien of jij het bent?'”
Hij vervolgde en merkte op dat hij geraakt was door de aanwezigheid van de Heer.
“Ik huilde en huilde als een baby”, zei Ahmadi. “En vanaf dat moment begon mijn leven te veranderen. Ik begin acht maanden lang de Bijbel met de Koran naast elkaar te vergelijken.”
Omdat hij zich buiten Iran bevond, werd het gemakkelijker voor hem om de Heer te vinden. Na zijn bekering leerde hij dat mensen die het evangelie omarmen ‘bereid moeten zijn om je kruis op te nemen’, aangezien vervolging vaak volgt.
Interessant genoeg vonden veel familieleden van Ahmadi Jezus.
‘Een voor een kwamen ze tot Christus’, zei hij. “Acht van mijn familieleden kregen dromen en visioenen. Jezus verscheen aan hen in Iran op verschillende tijdlijnen.”
Ahmadi vervolgde: “Ik heb mijn moeder, mijn vader en de twintig mensen van mijn familieleden in 2016 naar Turkije gebracht. Nogmaals, mijn geweldige vriend… uit Amerika. … Hij deelde zijn getuigenis over hoe je de dronken chauffeur kon vergeven die zijn jongen had vermoord, en mijn vader huilde en huilde. Hij gaf daar zijn leven.”
Hoewel sommige familieleden van Ahmadi zich aanvankelijk op zijn pas ontdekte geloof richtten, zei hij dat hij nu 32 familieleden heeft die deel uitmaken van de ondergrondse kerk in Iran – iets dat intense toewijding aan de Heer vereist, omdat dit grote risico’s met zich mee kan brengen.
Christen worden in Iran kan tot echte chaos en gevaar leiden, vooral als iemand als pastor of geloofsleider anderen evangelist en tot Christus brengt.
“Als ze naar de huiskerk gaan, kunnen ze vijf tot tien jaar gevangenisstraf krijgen”, zei hij. “Als ze zich laten dopen, gaan ze twaalf tot dertien jaar de gevangenis in. Als ze iemand dopen, mijn hemel, gaat dat de gevangenis in.”
Gelieve te registreren Faithwire’s dagelijkse nieuwsbrief en downloaden CBN News-app om op de hoogte te blijven van het laatste nieuws vanuit een uitgesproken christelijk perspectief.
