Ik praat met veel mensen die op dit moment stilletjes bang zijn voor hun carrière en zich afvragen of waar ze vijftien jaar lang goed in zijn geworden, niet meer relevant is. Het soort angst waar je door weer een LinkedIn-post over lacht AI productiviteit win en voel je maag zakken.
Dat begrijp ik. Ik bouw AI-systemen en agenten voor zakelijke klanten – en voor mezelf. Ik zie dat deze tools elke week beter worden. En het verhaal overal, van durfkapitaalbedrijven, van CEO’s, van de ademloze technische pers, is dat jouw werk geautomatiseerd zal worden. Dat je vervangen wordt. Die AI komt voor jouw werk en je zou je heel erg zorgen moeten maken.
Ik denk dat het verhaal grotendeels verkeerd is. Niet omdat AI het werk niet transformeert – dat is absoluut zo. Maar omdat het de verkeerde vraag beantwoordt. De vraag is niet of jouw baan over 5 jaar nog bestaat. Zo ziet jouw baan eruit.
WERKEN VERDWIJNEN NIET, ZE MUTEREN
Dit is wat er feitelijk gebeurt als je voorbij de paniek kijkt. EEN Studie van de Harvard Business School Bij het analyseren van bijna alle Amerikaanse vacatures tussen 2019 en 2025 bleek dat, terwijl de vacatures voor repetitieve, geautomatiseerde functies met 13% daalden, de vraag naar banen die analytisch, technisch of creatief werk vereisen met 20% groeide. De vaardigheden die in deze rollen nodig zijn, veranderen snel, maar de rollen zelf verdwijnen niet. Ze zijn aan het transformeren.
PwC’s Global AI Jobs Barometer 2025, die bijna een miljard vacatures op zes continenten heeft geanalyseerd, heeft iets gevonden waardoor we ons allemaal beter zouden moeten voelen: de lonen groeien twee keer zo snel in sectoren die het meest zijn blootgesteld aan kunstmatige intelligentie, vergeleken met de sectoren die het minst zijn blootgesteld. Valt niet. Toenemend. Zelfs in sterk geautomatiseerde functies hebben werknemers met AI-vaardigheden een aanzienlijke loonpremie. De mensen die hebben uitgezocht hoe ze met de technologie moeten werken, worden niet vervangen. Ze krijgen meer betaald.
Vanguard’s hoofdeconoom projecten dat meer dan 60% van de beroepsgroepen – verpleegkundigen, leraren, ingenieurs, HR-managers, verzekeringsagenten – zullen profiteren van AI als augmentatie-instrument, en dat zij er niet door zullen worden geëlimineerd. De analogie die hij gebruikt is die van de personal computer: die heeft niet zozeer banen gekost, maar heeft mensen wel in staat gesteld zich te concentreren op werk met een hogere waarde. We zitten in een versie van die transitie, we gaan alleen maar sneller.
DE PANIEK IS NIET NUTTIG, DE NIEUWSGIERIGHEID WEL
Kijk, ik ga het niet met suiker bedekken. Sommige rollen worden opgeschoond. Gegevensinvoer. Basis klantenservice. Routinematig juridisch onderzoek. Rommelige vertaling. Als je hele taak een taak is die een machine nu sneller, goedkoper en zonder te klagen over de koffie kan doen, dan zit die rol in de problemen.
Maar de meeste banen zijn niet één taak. Het zijn bundels van taken. Een softwareontwikkelaar schrijft code, maar ontwerpt ook systemen, begeleidt junioren, navigeert over de kantoorpolitiek en bespreekt de reikwijdte met productmanagers. AI kan nu een deel van het codeschrijven voor zijn rekening nemen. Het elimineert de ontwikkelaar niet; het verschuift de balans van wat waardevol is in de rol. Zoals een grondige analyse het uitdruktewanneer AI één taak in een takenbundel automatiseert, verandert de taak. Het gaat niet weg.
De mensen die hierin tot bloei zullen komen, zijn niet degenen met de beste kwalificaties of de meeste ervaring. Zij zijn degenen die nieuwsgierig genoeg zijn om te vragen: hoe ziet mijn werk eruit als AI de repetitieve delen afhandelt? Wat is er nog over? Wat zal waardevoller zijn? En – cruciaal – bouw ik die vaardigheden nu op, bouw ik naar die realiteit toe, of hoop ik alleen maar dat de golf mij niet bereikt?
DE OVERGANG IS HET HARDE DEEL
De bestemming is waarschijnlijk prima. De reis is zwaar. Een Pearson-studie gepresenteerd in Davos Dit jaar is gebleken dat de economische belofte van kunstmatige intelligentie – tot 6,6 biljoen dollar toegevoegd aan de Amerikaanse economie in 2034 – alleen werkelijkheid zal worden als werkgevers de technologie koppelen aan daadwerkelijke training. En op dit moment zijn de meeste dat niet. Slechts 16% van de werknemers had wat Forrester overwegen een hoge ‘AI-gereedheid’ in 2025. Bedrijven kopen de tools en slaan het deel over waarin ze iemand leren deze te gebruiken.
Ondertussen geeft 59% van de bedrijven toe dat ze gemeenschappelijke kostenbesparingen bestempelen als “AI-gestuurde ontslagen“Omdat het beter klinkt voor beleggers. Het echte verhaal is rommeliger dan de krantenkoppen. Sommige van deze bezuinigingen zijn echte automatisering. Sommige zijn slechts bezuinigingen in de trenchcoat van een technologiebedrijf.
De ongemakkelijke waarheid is dat we ons in een overgangsperiode bevinden waarin de oude versie van je baan vervaagt en de nieuwe versie er nog niet helemaal is. Het is echt desoriënterend. Het is ook – als je er eerlijk over bent – een kans om een nieuwe rol voor jezelf te creëren, wat niet vaak voorkomt.
HET VOORDEEL GAAT NAAR DE NIEUWSGIERIGE
Elke grote technologische verschuiving heeft hetzelfde patroon gevolgd: paniek, vervolgens aanpassing en vervolgens een nieuw normaal waarin de mensen die vroeg zijn verhuisd een groot voordeel hebben. Het internet heeft de detailhandel niet geëlimineerd; het heeft het opnieuw vormgegeven. Mobiel heeft desktopsoftware niet gedood; het creëerde geheel nieuwe categorieën. AI doet hetzelfde met kenniswerk, maar dan sneller.
De winnaars zullen niet de mensen zijn die in een weekend hebben leren coderen of een AI-certificering hebben behaald. Het zullen degenen zijn die oprecht nieuwsgierig zijn geworden naar de manier waarop hun specifieke expertise gecombineerd wordt met deze tools om iets nieuws te creëren. De marketing leidinggevende die constateert dat AI de data-analyse verzorgt, terwijl zij zich richt op de creatieve strategie. De advocaat die kunstmatige intelligentie inzet voor onderzoek en de vrijgekomen tijd besteedt aan de vonnissen die daadwerkelijk zaken winnen. De projectmanager die stopt met het volgen van statusupdates en het menselijke werk van aanpassing en overreding gaat doen.
Je baan verandert van vorm. De vraag is of je het wilt zien gebeuren of zelf wilt komen vormgeven. Het venster daarvoor staat nu open. Ik wilde niet wachten.
Lindsey Witmer Collins is de CEO en oprichter van WLCM.ai en ScribblyBooks.com.
