De meningen in dit artikel zijn die van de auteur en vertegenwoordigen op geen enkele wijze de redactionele positie van Euronews.
Gisterochtend vroeg mijn negenjarige dochter mij of ik wist dat er op haar (joodse) school terreuroefeningen worden gehouden. Kalm legde ze uit hoe kinderen beschrijven hoe ze de dag doorbrachten, hoe ze zich in absolute stilte onder hun bureau verstopten. Studeren achter barricades, kogelvrije deuren en ramen: de permanente architectuur van het Joodse leven in het Westen. Met gewapende bewakers – Duitse politie en Joods/Israëlische particuliere beveiliging.
RECLAME
RECLAME
Een paar dagen geleden werd een Joodse school in Amsterdam gebombardeerd. Stuur uw kind hierna naar school. Dit is geen hysterie. Dit is maar een gewone dag. Welke andere groep kinderen in het Westen voert terreuroefeningen als norm uit? Geen lockdown-oefeningen, maar terreuroefeningen.
Het onderscheid is belangrijk. Een lockdown-oefening is gericht tegen een generieke dreiging. Een terroristische oefening is gebaseerd op een bepaalde vijand die deze kinderen wil vermoorden vanwege wie ze zijn. Het barricaderen van Joodse instellingen is zo’n norm dat het onzichtbaar is geworden.
Joden hebben een parallelle architectuur in het dagelijks leven
Mijn christelijke vrienden zien het niet goed. Hoe Europese joden een parallelle architectuur hebben in het dagelijks leven. Een set berekeningen, aanpassingen en risicobeoordelingen. Niet uit paranoia, maar uit realiteit.
De taxi, de straat
Joods leven in het Westen – 2026: Op een avond in Berlijn hoorde een taxichauffeur ons Hebreeuws spreken en zette zonder een woord zijn scherm aan en vulde de achterbank met een video-uitzending van Hezbollah. Een boodschap, in stilte afgeleverd.
In januari 2026 werd een rabbijn die Queens bezocht, geslagen op Holocaust Memorial Day. In februari 2026 werd in Parijs een dertienjarig Joods meisje geslagen door jongens die hoorden dat ze Joods was.
In maart 2026 werden twee Israëli’s buiten een restaurant in San Jose in elkaar geslagen door mannen die riepen: ‘Knoei niet met Iran.’ Bijna al mijn Joodse vrienden in Europa veranderden hun naam in hun Uber- of bezorgapps.
Verander nu je naam in Uber naar een Joodse naam en boek een rit ’s nachts.
De dokter
In februari 2025 verschenen twee verpleegsters in een ziekenhuis in Sydney in een video waarin ze opschepten dat ze vanaf hun afdeling al “Israëliërs naar de hel hadden gestuurd”. Er loopt een strafrechtelijk onderzoek naar een Nederlandse verpleegster omdat ze dreigt dodelijke injecties te geven aan Israëlische patiënten.
In 2025 noteerde een Belgische arts ‘Joods (Israëlisch)’ als medische diagnose in het medisch dossier van een negenjarig meisje. Als je naar de tandarts gaat, ben je bang voor pijn, als joden naar de tandarts gaan, zijn ze bang nooit meer wakker te worden uit de algehele narcose.
Het restaurant, de winkel, het vliegtuig
In juli 2025 kregen drie Israëlische muzikanten te horen dat ze een pizzeria in de Joodse wijk van Wenen moesten verlaten nadat ze Hebreeuws hadden gesproken. Diezelfde maand werden 52 Frans-Joodse kinderen in Valencia uit een vliegtuig gehaald nadat ze in het Hebreeuws hadden gezongen.
In januari 2026 publiceerde een collectief in Barcelona een interactieve kaart van 152 scholen, bedrijven en organisaties in Joodse handen in Catalonië, met het label “de zionistische economie”. Ga nu op een date of start een bedrijf in deze realiteit.
Het huis
Een joods gezin in een buitenwijk van Parijs ontdekte dat hun dienstmeisje wekenlang hun wijn, sap, whisky, pasta en cosmetica had vergiftigd. Toen de verzorger werd gearresteerd, zei de politie: Ze hebben geld en macht. Ik had nooit voor een Jood hoeven werken.
Geniet nu van uw ochtendkoffie.
De synagoge, de school, de aula
Een paar weken geleden namen we onze dochter mee naar een kinderoptreden in het Hebreeuws, we schreven ons online in en kregen pas op de dag van het evenement een e-mail met het adres waarop we werden verwelkomd door een undercoverbewaker.
In oktober 2025 ramde een chauffeur op Jom Kipoer een menigte buiten een synagoge in Manchester en begon te steken, waarbij twee mensen om het leven kwamen.
In december 2025 werden vijftien mensen vermoord tijdens een Chanoeka-viering in Australië.
Alleen al in maart 2026: een synagoge gebombardeerd in België, één verbrand in Rotterdam, een joodse school gebombardeerd in Amsterdam, drie synagogen beschoten in Toronto, een auto ingereden in een synagoge in Michigan met 140 kinderen erin.
De gemiddelde Joodse instelling in Europa heeft meer barricades en gewapende beveiliging dan de meeste overheidsgebouwen. Vorige week werd het Belgische leger in Antwerpen ingezet om Joodse scholen en synagogen te beschermen. Laat die laatste zin even bezinken.
Als Europese Jood leef je je leven in de wetenschap dat je een doelwit bent
Al deze incidenten zijn niet ongebruikelijk. Ze vormen een fractie van wat er de afgelopen achttien maanden is gedocumenteerd, op alle terreinen van het dagelijks leven. Als Europese Jood leef je je leven in de wetenschap dat je een doelwit bent.
Thuis, in uw koffieshop, buurthuis, gebedshuis. Je denkt twee keer na over waar je gaat eten of een taxi neemt. Welke arts behandelt u, waar gaat uw kind naar school?
Wanneer je aan boord gaat van een El-Al-vliegtuig, altijd aan de verste poort, omringd door machinegeweren, vliegtuigen bewaakt door een gepantserde personeelscarrier, en hoop dat je geen onderdeel wordt van de statistieken.
Geen bescherming, maar beheerste verlating
Er is – in alle kanselarijen in het Westen – berekend dat een echte confrontatie met antisemieten een politieke prijs heeft die te hoog is om te betalen. De kosten worden dus overgedragen aan de Joodse gemeenschappen: waar scholen op militaire buitenposten lijken. Niemand vindt het echt raar meer.
Dat is het. Een continent dat tachtig jaar heeft besteed aan het bouwen van monumenten voor Joodse slachtoffers kan het niet veilig maken voor een levend Joods kind om Hebreeuws te spreken in een taxi.
Het bekritiseren van de Joodse en Israëlische zelfverdediging is moderner. Ik beschuldig. Niet alleen uit boosaardigheid, maar uit lafheid.
Van de bewuste keuze om de Joodse angst aan te pakken in plaats van de confrontatie aan te gaan met islamistische of linkse en rechtse antisemieten. Bij het bouwen van prachtige gedenktekens voor de Joden heb je in het verleden gefaald, terwijl je deze week, nu, morgen faalde – Joden die vandaag leven.
Wat kan Europa morgenochtend doen?
Wat kan Europa morgenochtend doen? De onmiddellijke stap zou grote wetswijzigingen moeten zijn. Iedereen van welk land of welke religie dan ook die naar Europa is geëmigreerd alleen maar om het rechtssysteem als Trojaans paard te gebruiken en racisme, geweld en terreur te bevorderen, of in het geval van Duitsland bijvoorbeeld tegen de Duitse grondwet in te gaan, zou zonder administratieve rompslomp en razendsnel naar zijn land van herkomst moeten worden gedeporteerd. Immigreren naar Europa is een voorrecht en geen recht.
Ten tweede zijn Joodse levens belangrijker dan De Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) rechten van extremistische organisaties. Een grootschalige EU-brede operatie om het onderzoek naar het ontmantelen en bestraffen van antisemitische organisaties te lokaliseren.
Opnieuw zonder bureaucratie en versnelde procedures. Omdat radicalen ons rechtssysteem als wapen tegen ons gebruiken.
Er is een politieke ruggengraat nodig
Enorme onderwijsherziening, nultolerantie voor antisemitisme. Geen donaties van autocratische landen of organisaties. Van kleuterschool tot universiteit.
En het allerbelangrijkste: in plaats van gewapende politie, leger en inlichtingendiensten te sturen om Joodse buurten te ‘beschermen’, stuur ze dan naar antisemieten en radicalen waar ze wonen. Alles wat minder is, is een zelfleugenaar die liever een “Stolperstein”-monument voor mijn overleden dochter zou plaatsen en dan actief haar moord zou voorkomen door de bron aan te vallen.
Ja, het kan ongemakkelijk zijn, het vereist een politieke ruggengraat en een eerlijk antwoord op de vragen: wie zijn de aanvallers? Waar komen ze vandaan? Waarom is er de afgelopen tien jaar sprake van een enorme toename van anti-Joodse aanvallen?
Totdat je dat kunt beantwoorden, bespaar me je ‘bescherming’ en je postume uitspraken, je kunt tegen jezelf liegen, maar stop dan tenminste met liegen tegen ons. Dat zijn jouw kosten. Mijn dochter is het bewijs. Ze zal veilig worden bewaard. Met of ondanks jou. Nooit meer is een leugen.
Avital Sahar is een Israëlische strategisch adviseur die in Berlijn woont. Hij heeft met Israëlische en Europese functionarissen samengewerkt op het gebied van nationale veiligheid en veerkracht.
