Een van Ravi Vedula’s sterkste herinneringen uit zijn kindertijd zijn het zien van zijn naam Deccan Kroniek. Hij en zijn vrienden in een wooncomplex van de overheid in Hyderabad, India, hadden elke week de Sunday Jumble-puzzel in de krant opgelost en ansichtkaarten met hun antwoorden gestuurd, en uiteindelijk was hij tot winnaar gekozen.
De beloning was 25 roepies. Ze gebruikten het geld om een set cricketwickets te kopen, een kostbaar bezit dat werd gedeeld door kinderen die heel weinig hadden en verenigden zich om er het beste van te maken.
Vedula is nu corporate vice-president bij Microsoft, een 25-jarige veteraan van het bedrijf die leiding geeft aan de data- en inzichtenorganisatie achter Microsoft 365 en Copilot terwijl de softwaregigant en de rest van de technische wereld de snelle wereld van AI betreden.
Zijn nieuwe boek, “Hyderabad-dagen: de code die we leefden voordat we codeerden”, is gevuld met vignetten uit een andere plaats en tijd. Maar de lessen in de mensheid zijn relevanter dan ooit.
“Dit boek gaat niet over het verleden”, zei Vedula vrijdagmiddag tijdens een koffie in Seattle. “Het gaat om het waardensysteem dat we naar de toekomst voortzetten.”
Schrijven om te onthouden
Vedula leidt de IDEAS (Insights, Data Engineering, Analytics and Systems) Microsoft-organisatie die gegevens en analyses beheert binnen de Experiences and Devices-divisie, waaronder Microsoft 365-, Copilot-, Office-, Windows- en Microsoft-beveiligingsinitiatieven. Daarvoor was hij de eerste engineeringmanager voor Microsoft Exchange Online.
Hij heeft ook een harttransplantatie ondergaan. Hij leed sinds 2001 aan hartfalen en vertelde het aan bijna niemand op het werk. In 2015 werd hij in het ziekenhuis opgenomen en gebruikte hij achttien maanden lang een mechanische hartondersteuning terwijl hij op een donor wachtte. Hij ontving de transplantatie in januari 2017.
Vedula schreef tijdens ziekteverlof veel van wat “Hyderabad Days” zou worden. Hij werkte op dat moment niet aan een boek. Hij heeft alles op een laag pitje gezet, onzeker over zijn toekomst.
Het boek staat vol scènes uit het koloniale leven. Op zondagochtend verdrongen drie generaties van zijn familie zich rond de televisie om naar Mahabharata te kijken, een mythologische show die eind jaren tachtig in heel India populair was. Hij en zijn vrienden speelden cricket met een bal die ze hadden gekocht van ieders zakgeld. Zijn moeder kookte voor een huis vol familie en gasten en ging nooit aan tafel om met hen te eten, terwijl ze haar maaltijd bijeenschraapte van wat er nog in de pot zat.
Elk hoofdstuk wordt gevolgd door een naschrift dat de herinnering verbindt met een les in leiderschap, techniek of het leven. Het apparaat is geïnspireerd op “The Wonder Years”, het tv-programma waarin een volwassen verteller elke aflevering afsluit door na te denken over de betekenis van gebeurtenissen uit de kindertijd.
In een naschrift herinnert Vedula zich hoe een vissersboot een onderzeese kabel doorknipte en het datacentrum van Microsoft in Dublin platlegde terwijl hij Exchange Online beheerde. Iedereen raakte in paniek. Hij dacht aan Parimal, de cricketaanvoerder van zijn kolonie, die nooit zijn kalmte verloor. Hij was niet de beste speler van het team, maar hij hield iedereen op het goede spoor als de zaken uit elkaar vielen.
“Mijn studie informatica heeft me niet voorbereid op dit moment”, zei Vedula vorige week. ‘Heb ik les over trawlers gemist?’
Hij zei tegen zichzelf dat hij niet alles hoefde te weten. Hij moest nuchter blijven en zijn team door het proces heen helpen, net zoals Parimal altijd had gedaan op het cricketveld.
De AI onthullen
Een opmerking in het voorwoord luidt: “Het verhaal is vormgegeven met behulp van AI”, waardoor ik me aanvankelijk afvroeg welke passages van Vedula waren en welke niet zoals ik las, waarbij ik me afvroeg of sommige delen een beetje te gepolijst leken. Maar tijdens ons gesprek op de zijveranda van een koffieshop in Fremont besefte ik al snel dat Vedula’s stem persoonlijk dezelfde was als in het boek.
Hij legde uit dat hij Microsoft 365 Copilot voornamelijk gebruikte voor proeflezen en opmaak, en als wat hij een ‘gedachtepartner’ noemde, ondervroeg hij elk hoofdstuk op zwakke punten.
In één geval hielp AI hem met het bedenken van een parallel om pesarattu te maken, een traditioneel Hyderabadi-ontbijt, herkenbaar voor westerse lezers in termen van de herinneringen en emoties die het opriep. De suggestie was pannenkoeken en eieren, en nadat hij de vergelijking voor de zekerheid door een paar mensen had laten lopen, ging hij ermee akkoord.
Hij huurde menselijke proeflezers in, één in de VS en één in India, en werkte samen met Greg Shaw, de redacteur van 8080 Books, die co-auteur was van Microsoft-CEO Satya Nadella’s ‘Hit Refresh’.
Maar de verhalen en woorden zijn duidelijk van begin tot eind van Vedula.
“Ik had er alle vertrouwen in dat mijn stem behouden bleef”, bevestigde hij.
De onthulling in het voorwoord, en mijn reactie daarop als lezer, riep een vraag op die het overwegen waard is nu schrijven met behulp van AI steeds gebruikelijker wordt: kan een goedbedoelde erkenning de perceptie van het werk meer ondermijnen dan het gebruik van AI suggereert?
De jongens uit de kolonie
Tijdens ons gesprek haalde Vedula een foto uit zijn tas, ruim veertig jaar geleden genomen in de kolonie, en wees naar de jongens. Eén is nu senior executive bij Barry Callebaut Chocolates, die voorheen bij Coca-Cola werkte. Een ander is vice-president bij Rivian. Een ander runt een bedrijf in India. Een ander is een ervaren anesthesioloog.
Ze hebben het boek allemaal gelezen. In hun WhatsApp-groep hebben ze besproken waarom Vedula bepaalde verhalen heeft weggelaten en waarom hij doet alsof hij de enige was die verliefd was op een bepaalde Bollywood-actrice, alsof ze de slagvolgorde hadden kunnen bespreken als kinderen op het veld.
‘Op de een of andere manier zijn we met niets opgegroeid,’ zei Vedula. “Maar dat was eigenlijk alles.”
“Hyderabad Days: The code we live by before we coded”, door Ravi Vedula, uitgegeven door Microsoft’s 8080 Books, zal op 31 maart verschijnen. kan nu vooraf worden besteld.
