Je zou gemakkelijk kunnen stellen dat de Indiana Jones-films deels horrorfilms zijn. De films gaan allemaal over gruwelijke sterfgevallen en draaien om een held (gespeeld door Harrison Ford) die moordt zonder spijt. Fans van deze films wel de cijfers gekraakten Indiana Jones doodt alleen al in “Raiders of the Lost Ark”, “Indiana Jones and the Temple of Doom” en “Indiana Jones and the Last Crusade” regelrecht meer dan 50 mensen. Ter vergelijking: Jason Voorhees vermoordt 34 mensen in “Friday the 13th Part 2”, “Friday the 13th Part III” en “Friday the 13th: The Final Chapter” (via Speelspot).
(Eerlijk gezegd vermoordt Indy alleen mensen die hem actief proberen te vermoorden, maar het punt blijft staan.)
Bovendien sterven mensen op vreselijke manieren in de ‘Indiana Jones’-films. De schurken die de titelvorm “Lost Ark” openen, zijn allemaal gesmolten of opgeblazen door de kracht van God. Bij een slachtoffer wordt op dezelfde manier zijn hart op magische wijze uit zijn borst gescheurd in “Temple of Doom”, net voordat hij in een lavakuil wordt gegooid, terwijl Walter Donovan (Julian Glover) in “Last Crusade” binnen enkele seconden voortijdig veroudert tot een skelet. Steven Spielberg, die de eerste vier ‘Indiana Jones’-films regisseerde, heeft een scherp oog voor het macabere, dat hij keer op keer heeft laten zien. Dat strekt zich uit tot ‘Poltergeist’ uit 1982, een spookhuisfilm die hij produceerde, co-schreef en waar hij veel creatieve controle over had. Tobe Hooper is echter de gecrediteerde regisseur van de film.
Niettemin, zoals gedocumenteerd in De mondelinge geschiedenis van Paul Bullock in 2017 van “Temple of Doom”, pitchte Indiana Jones-maker George Lucas ooit het idee voor een Indiana Jones-horrorfilm die zich afspeelt in een spookkasteel in Schotland. Spielberg verwierp het idee van Lucas echter omdat hij net aan “Poltergeist” had gewerkt.
George Lucas gooide ooit een Indiana Jones-film die zich afspeelde in een spookkasteel
Raiders of the Lost Ark uit 1981 was een grote hit bij zowel critici als het grote publiek. Omdat de film dus geïnspireerd was op ouderwetse avonturenseries uit de jaren dertig, lag het voor de hand dat er een vervolg zou komen. Ten slotte regisseerde Steven Spielberg uit 1984 ‘Indiana Jones and the Temple of Doom’, een film die zich een paar jaar vóór ‘Raiders’ afspeelde. Daarvoor had George Lucas echter een heleboel ideeën voor Indiana Jones-films, waarvan er één betrekking had op de godheid die bekend staat als de Monkey King (via Empire).
Uiteindelijk kwam Lucas op het idee van een film over Indiana Jones die omgaat met kwaadaardige geesten in een spookkasteel in Schotland. Zoals Lucas zich herinnerde (volgens de mondelinge geschiedenis van Paul Bullock):
“Het originele verhaal ging over een spookkasteel in Schotland. Maar Steven zei: ‘Ach, ik heb net ‘Poltergeist’ gedaan, dat wil ik niet nog een keer doen.’ En toen zijn we gaan samenwerken met Bill Huyck en Gloria Katz (aan ‘Temple of Doom’).”
Willard Huyck en Gloria Katz (die eerder Lucas’ doorbraakhit ‘American Graffiti’ uit 1973 schreven) zijn de gecrediteerde scenarioschrijvers van ‘Temple of Doom’, een film die zich afspeelt in het India van de jaren dertig en waarin een gevaarlijke bovennatuurlijke Thuggee-cultus betrokken is die zich bezighoudt met mensenoffers en donkere kinderen tot slaaf maakt. Het heeft een behoorlijk grimmige geschiedenis, zoveel het joeg de auteur van “Lost Ark”, Lawrence Kasdan, weg.
“Het verhaal werd uiteindelijk een stuk donkerder dan we hadden bedoeld”, gaf Lucas toe. Hij vervolgde:
“Een deel ervan komt doordat ik op dat moment in een scheiding zat en ik niet in een goed humeur was; en een deel ervan was dat we iets spannenders wilden doen.”
Steven Spielberg wilde Temple of Doom niet echt maken
Het moet worden opgemerkt dat Steven Spielberg niet echt zijn zinnen had gezet op het maken van ‘Indiana Jones and the Temple of Doom’. Hij heeft misschien geen horrorfilm met geesten geregisseerd, maar ‘Temple of Doom’ was net zo angstaanjagend als wat dan ook. Het was echter niet gebaseerd op een brandend persoonlijk verlangen om dit specifieke verhaal te vertellen. Sindsdien Spielberg heeft zelfs toegegeven dat “Temple of Doom” zijn minst favoriete “Indiana Jones” -film isgaat zo ver om te zeggen:
“Ik was helemaal niet blij met ‘Temple of Doom’. Het was te donker, te underground en veel te gruwelijk. Ik vond dat het ‘Poltergeist’ overtrof. Er zit geen greintje van mijn persoonlijke gevoel in ‘Temple of Doom’.”
Met dat in gedachten hoefde Spielberg niet in een slecht humeur te zijn om een duistere film te maken. Dat had hij inderdaad regisseerde al verschillende horror- of op zijn minst horror-aangrenzende projecten vóór “Temple of Doom”, meestal aan het begin van zijn carrière. Hij begon zijn professionele regiecarrière met het regisseren van het “Eyes”-segment van de pilot van de televisieserie “Night Gallery” uit 1969, dat donker en eng is. Vervolgens regisseerde hij de nogal angstaanjagende film ‘Duel’ uit 1971, die een man volgt die, terwijl hij over afgelegen woestijnsnelwegen rijdt, wordt achtervolgd door een mysterieuze semi-vrachtwagen. Spielberg regisseerde zelfs de tv-film ‘Something Evil’ uit 1972, een film waarin demonen rechtstreeks betrokken zijn.
En natuurlijk regisseerde Spielberg een paar wezens die je misschien wel eens hebt gezien. Zijn haaienfilm ‘Jaws’ bevatte een beetje bloed, terwijl in zijn dino-bonanza ‘Jurassic Park’ meer mensen worden gered door prehistorische monsters. Spielberg is de afgelopen jaren ver weg gebleven van horror, maar hij heeft het zeker in zich.
