Tijdens zijn eerste solotentoonstelling, “Abissura” bij MATTA, vindt dit interview met Alessandro Aprile plaats in een ruimte die zich lijkt te verzetten tegen oriëntatie, waar lichamen ontstaan, oplossen en zich herconfigureren onder constante, onzichtbare druk. Zijn schilderijen bevatten een drempel: tussen aanwezigheid en verdwijning, controle en ineenstorting. In plaats van stabiele vormen af te beelden, construeert Aprile beelden als perceptuele gebeurtenissen die voortdurend onderhandelen over hun eigen creatie. Zoals weerspiegeld in het conceptuele raamwerk van de tentoonstelling, wordt de kijker meegezogen in een toestand waarin zelfs het acteren onzeker wordt. Alessandro Aprile, geboren in 1999 in Modica, woont en werkt in Bologna. Zijn praktijk wordt gedreven door een aanhoudende poging om vaste regels en picturale grenzen te omzeilen, waarbij hij elk apparaat dat hij gebruikt test om scenario’s vol spanning te genereren. Het monotype fungeert als katalysator: een eerste gebaar dat het picturale oppervlak onderbreekt en destabiliseert. In zijn werk is de ruimte onlosmakelijk verbonden met de schaal van het doek en de relatie tussen onderwerp en achtergrond, wat vaak een beeld suggereert dat op instorten staat.
