Als reactie op deze bijna-annulering deed Ori een openlijke oproep aan kunstenaars om hun eigen disclaimers te creëren. Het sjabloon was vastgelegd: twee groene engelen zeiden: “deze film is gemaakt zonder AI” – en de rest is geschiedenis. De website zelf is een collage van esthetische stijlen van meer dan 100 kunstenaars. Sommigen van hen hebben de anti-AI-mascotte-engelen nagebouwd met behulp van vilt, papier en verf, terwijl anderen de engelen helemaal hebben afgeschaft en hebben gekozen voor 3D-gezichten die vliegen met propellerhoeden of gevleugelde, rokende kikkers. Sommige van de disclaimers omvatten zelfs het maken van video’s ernaast, time-lapses die het hele proces laten zien, of het nu in Photoshop is of met de hand getekend aan een bureau.
“Generatieve AI schrapt de kunst van mensen, beschadigt het milieu en ontneemt het plezier en de betekenis achter creatie”, zegt Ori, wat deze website nog meer art-punk doet aanvoelen, met geanimeerde banners die elk aspect van het kunstmaakproces laten zien, dat pixels, ruwheid en zelfs de meest primitieve kunststijlen omvat. De site toont de ‘imperfecte, menselijke reis’ van de kunst over de gestroomlijnde, op data bewezen onvruchtbaarheid van generatieve modellen.
Terwijl Ori zijn animatiefilm 40k Daddy ontwikkelt, vindt hij deze openbare site een bron van inspiratie. “Ik voelde me nostalgisch toen een 14-jarige Britse filmmaker contact met me opnam en zei dat het zien van de eenheid van anderen hem inspireerde om door te gaan. Dit is ieders project. Het gaat niet om schreeuwen, maar om meezingen”, zegt Ori. “Creatieven hebben vandaag de dag hoop en een doel nodig. Dit project inspireerde velen om een potlood (of muis) te pakken en te creëren. Als de maatschappij ons niet de kans geeft, zullen we er zelf een maken.”
