Nu de goedkeuringscijfers van de Amerikaanse president Donald Trump diep in het water liggen, hopen de Democraten op een enorme electorale omslag in hun voordeel tijdens de tussentijdse verkiezingen van november.
RECLAME
RECLAME
Maar in het onwrikbare liberale Californië zou de partij te maken kunnen krijgen met een politieke nachtmerrie die ze zelf veroorzaakte, waardoor het gouverneurschap aan een Republikein zou worden overgelaten.
Hoe is dit mogelijk in een staat waar de Democraten routinematig een grote meerderheid hebben in een jaar waarin sommige Republikeinen vrezen voor een nationale uitbarsting?
Dit is wat er gebeurt: Californië heeft een top-twee ‘jungle Primary’-systeem waarbij alle kandidaten op hetzelfde stembiljet worden vermeld.
De twee beste kiezers gaan door naar de algemene verkiezingen, ongeacht hun partijlidmaatschap, wat betekent dat er een kans bestaat dat twee kandidaten van dezelfde partij elkaar in november ontmoeten.
Conventionele politieke wijsheid zou verwachten dat een andere Democraat de aftredende gouverneur, Gavin Newsom, zal opvolgen, maar dit jaar zou het verbijsterend anders kunnen zijn.
Uit peilingen blijkt consequent dat twee Republikeinse kandidaten aan de leiding staan, gevolgd door acht (!) Democratische kandidaten die de Democratische stemmen lijken te verdelen nu de voorverkiezingen van 2 juni naderen.
De Democratische Partij voelde een politieke ramp en vroeg kandidaten met een lage stemming om uit de race te blijven en vóór 15 april het veld achter een of twee levensvatbare kandidaten te consolideren.
In een open brief begin maart drong de voorzitter van de Democratische Partij van Californië, Rusty Hicks, er bij de kandidaten op aan om “op een eerlijke manier de levensvatbaarheid van hun kandidatuur en campagne te beoordelen”.
Hij schetste een somber beeld met ernstige gevolgen buiten Californië als geen enkele Democraat doorging naar de algemene verkiezingen voor gouverneur.
“Er is mogelijk een potentieel voor een depressieve Democratische opkomst in Californië in november”, schreef hij.
“De uitkomst zou een reëel risico vormen voor het winnen van de benodigde zetels in het Congres en de kansen van de Democraten in gevaar brengen om het Huis van Afgevaardigden te heroveren, de ambtstermijn van Donald Trump te halveren en onze natie de pijn te besparen die velen sinds januari 2025 hebben geleden. Dat kunnen we eenvoudigweg niet laten gebeuren”, voegde Hicks eraan toe.
De situatie lijkt vooral te zijn veroorzaakt doordat het linkse electoraat in Californië zich niet geïnspireerd voelt door één enkele kandidaat in het drukke Democratische veld, nadat voormalig vice-president Kamala Harris, afkomstig uit Californië, had besloten zich niet kandidaat te stellen voor het gouverneurschap.
“Kamala heeft veruit de hoogste naamsbekendheid”, vertelde Philip Bednarczyk, voormalig adviseur van de commissie buitenlandse zaken van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden en nu hoofd van het kantoor van het Duitse Marshall Fonds in Warschau, aan Euronews.
“Maar ze heeft waarschijnlijk geweigerd omdat ze wacht op de grote verkiezingen in 2028”, voegde hij eraan toe, verwijzend naar de presidentiële race om de opvolger van Trump te bepalen.
Harris, die niet kandidaat is, en Newsom, die geen Democratische kandidaat steunt, moeten de race nog in het onbekende gooien.
“Een steunbetuiging van Newsom zou een Democratische kandidaat helpen doorbreken en de situatie volledig veranderen”, zei Bednarczyk. “Maar hier zijn we.”
Volgens de laatste peiling van UC Berkeley/LA Times stonden de twee Republikeinse kandidaten, de conservatieve Britse commentator Steve Hilton en Riverside County Sheriff Chad Bianco, aan de leiding met respectievelijk 17% en 16% – behoorlijk opvallend in een staat waar Donald Trump 30 punten achter staat (32% goedkeuring versus 62% afkeuring).
Iets daarachter stonden drie Democraten: congreslid Eric Swalwell (13%), voormalig congreslid Katie Porter (13%) en miljardair-klimaatactivist Tom Steyer (10%).
De overige Democratische kandidaten vroegen het in enkele cijfers, waaronder enkele prominente namen zoals de voormalige Amerikaanse minister van Volksgezondheid Xavier Becerra of de voormalige burgemeester van Los Angeles, Antonio Villagairosa.
De versplinterde steun voor de Democratische partij die hoopt de volgende gouverneur van de staat te worden, komt ook op andere manieren tot uiting.
Onlangs stemde de machtige California Federation of Labor voor vier gouverneurskandidaten – de helft van het democratische veld!
Toch zijn de meeste waarnemers van mening dat de kans klein is dat een Republikein de volgende gouverneur van Californië wordt, aangezien de Republikeinen slechts een kwart van de geregistreerde kiezers in de Gouden Staat vertegenwoordigen.
“Ik zou zeggen dat de kans klein is, maar niet verwaarloosbaar”, zei Bednarczyk.
Geen enkele Republikein heeft in de Golden State verkiezingen gewonnen sinds 2006, het jaar waarin Hollywood-filmster Arnold Schwarzenegger werd verkozen voor een tweede termijn als gouverneur.
Schwarzenegger, die in 2003 voor het eerst werd gekozen en in 2011 zijn ambt verliet, was tot nu toe ook de laatste Republikein in dat ambt.
Tegenwoordig is het moeilijk te geloven dat er tussen 1967 en 2011 slechts twaalf jaar zonder Republikeinse gouverneur waren.
En alleen ouderen herinneren zich dat een zekere Ronald Reagan zijn gouverneurschap (1967-75) gebruikte als springplank voor zijn succesvolle presidentiële campagnes in de jaren tachtig.
Kortom, gedurende een groot deel van de vorige eeuw bleven de Republikeinen in Californië hevig competitief.
Maar toen hielp een mix van demografische, economische en politieke veranderingen de overgang van Californië van een swing state naar een solide Democratisch bolwerk te versnellen, terwijl de nationale Republikeinse Partij veel conservatiever werd.
Het meest beslissende keerpunt kwam in de jaren negentig, toen de toenmalige Republikeinse regering Pete Wilson ‘Proposition 187’ steunde, dat tot doel had publieke diensten te ontzeggen aan immigranten zonder papieren.
De maatregel werd aangenomen, maar veroorzaakte een langdurige terugslag. Het versnelde de naturalisatie van Latino’s en de kiezersregistratie en versterkte de perceptie van de Republikeinen als anti-Latino en anti-immigranten.
Tot op de dag van vandaag heeft dit de Democratische basis gestaag uitgebreid – en in feite is Californië een staat met een meerderheidsminderheid geworden, met grote Latijns-Amerikaanse, Aziatisch-Amerikaanse en andere immigrantenpopulaties samen die groter zijn dan de blanken.
Tegelijkertijd zorgde het feit dat de staat structureel democratisch werd voor de Republikeinen voor een neerwaartse spiraal: verliezen leidde tot nog meer verliezen.
Dat betekende minder fondsenwerving en zichtbaarheid, wat betekende dat er minder Republikeinen wonnen, wat leidde tot een zwakker kandidatenveld – wat ons brengt bij de gouverneursverkiezingen van 2026 en de centrale paradox ervan.
Om de nominatie te winnen hebben beide Republikeinse kandidaten, Steve Hilton en Chad Bianco, een beroep gedaan op de MAGA-getrouwen (“Make America Great Again”) en geprobeerd in de gunst te komen bij president Trump en in te spelen op een steeds ideologischere Republikeinse basis.
In het bijzonder blijft Hilton (“Make California Golden Again”), ooit een topassistent van de conservatieve ex-premier David Cameron, benadrukken dat hij afstand doet van het Britse staatsburgerschap en een Amerikaan wordt – een Trumpiaanse Amerikaan.
“Ik wil niet dat deze staat waar ik van hou het land wordt dat ik heb verlaten”, zei Hilton tijdens een recent campagne-evenement dat zich richtte op het anti-Europese sentiment onder pro-Trump-hardliners.
Sheriff Bianco haalde onlangs de krantenkoppen door meer dan 650.000 stembiljetten in beslag te nemen die bij de verkiezingen van 2025 waren uitgebracht om te bepalen, zei hij, of ze op frauduleuze wijze waren geteld – een bewering die lokale verkiezingsfunctionarissen hebben ontkend, maar die lovende kritieken kreeg onder de ontkenners van de MAGA-kiezers.
Het ongebruikelijke onderzoek lokte een scherpe berisping uit van de procureur-generaal van Californië, een democraat, die in een verklaring zei dat het “ongekend is wat betreft reikwijdte en reikwijdte” en “niet gebaseerd lijkt te zijn op feiten of bewijsmateriaal”.
Na verschillende juridische uitdagingen trok Bianco zich dinsdag terug en schortte het verkiezingsonderzoek op.
“Het is verbazingwekkend dat Hilton en Bianco samen veel lager zijn dan de score van Donald Trump in 2024 en nog steeds koploper zijn in het veld van gouverneurskandidaten”, aldus Bednarczyk.
Tot nu toe heeft de voorverkiezingen in Californië niet veel nationale aandacht gekregen. Maar dat zou kunnen veranderen als de huidige peilingentrend zich voortzet.
