In zijn zeer publieke confrontatie met het Pentagon onlangs waarschuwde Dario Amodi, CEO van Anthropic, ervoor AI mag nooit voor gebruikt worden doden zonder dat er mensen bij betrokken zijn. De technologie is daartoe in staat, zei hij. Wat het niet kan, is omgaan met het onverwachte, de rommelige realiteit waar geen enkel algoritme rekening mee kan houden. Die les is van toepassing in oorlog en in bijna elke hoek van het werk en het leven.
Een paar weken geleden leek AI niet meer te stoppen. Nu worstelt bijna elke organisatie met wie ik spreek met betrouwbaarheid, gebruiksgemak en meetbare impact. De reden is simpel. Deze modellen blinken uit onder gecontroleerde omstandigheden, maar falen in de echte wereld. In die kloof, die wij de ‘executielijn’ noemen, zijn mensen nog steeds het belangrijkst.
Mijn eigen ingenieurs hebben dat duidelijk gemaakt. AI is sterk voor zowel ideeën als een doordachte uitvoering. Het midden, waar ideeën en doordachte uitvoering worden ingeplugd in bestaande systemen om betrouwbaar te kunnen leveren, vereist nog steeds menselijke arbeid. Het vereist context, oordeelsvermogen, domeinexpertise en voortdurende herijking. Anthropic’s laatste werkrapport laat hetzelfde zien. De banen die het minst aan AI worden blootgesteld, zijn de banen die fysieke aanwezigheid en een onvoorspelbaar beoordelingsvermogen vereisen. Denk aan chef-koks en strandwachten – mensen die moeten komen opdagen als geen enkel systeem kan voorspellen wat er zal gebeuren.
WAAR MENSEN IN DE LUS MOETEN ZIJN
Dit is precies waar de meeste bedrijven stilletjes mee worstelen. Buiten het coderen of het maken van inhoud kunnen er maar heel weinig taken worden uitgevoerd zonder dat er een mens bij betrokken is. De landingsbaan voor betrouwbare AI in de rommelige, echte wereld is lang. Maar het probleem is niet dat AI niet beter wordt. Het probleem is hoe bedrijven de infrastructuur eromheen ontwerpen.
In de afgelopen twaalf maanden hebben onze modellen de automatiseringsdekking met meer dan 60% uitgebreid. Voor bijna elke taak zijn nog steeds mensen nodig. AI vervangt de mens niet. Het is het comprimeren van wat elke persoon per taak doet, waardoor elke interventie kleiner, preciezer en effectiever wordt. Alleen al deze dynamiek bracht ons bedrijf van zeer negatieve brutomarges naar positieve, terwijl de resultaten en tevredenheid voor zowel klanten als medewerkers verbeterden. Elke overdracht is een leermogelijkheid geworden. Elke taak leert het systeem waar de volgende overdracht moet plaatsvinden. De lus ontwikkelt zich.
Dit is het cruciale inzicht dat de meeste mensen missen: de limiet is geen vaste lijn waar AI naartoe marcheert. Naarmate het verbetert, verdwijnt het werk dat menselijk oordeel vereist niet. Het migreert. De vorm van mensenwerk verandert en de infrastructuur moet mee veranderen. Als u uw systeem bouwt tot het overdrachtspunt van vandaag, zal het over zes maanden verouderd zijn.
DE BALANS MENS EN AI
De echte vraag is dus niet hoe we AI dit kunnen laten doen zonder mensen. De vraag is hoe we een lus tussen AI en mensen kunnen opbouwen die elke keer dat de grens verschuift, beter wordt. Dat is waar we bij Duckbill jaren aan hebben gewerkt: de infrastructuurlaag die het stokje doorgeeft tussen kunstmatige intelligentie en de echte wereld. Er waren ingenieurs, operators en miljoenen datapunten voor nodig om betrouwbare resultaten te krijgen van echte telefoongesprekken, echte transacties, echte fysieke taken. AI orkestreert, mensen voeren uit wanneer het werk het scherm verlaat.
En dan gebeurt het interessante deel: elke vertegenwoordiger leert het systeem waar het volgende overdrachtspunt moet zijn. Het stokje verandert van eigenaar, en de volgende keer verandert het anders van eigenaar, en daarna weer anders. Het creëert betrouwbaarheid die in de loop van de tijd wordt versterkt. De betrouwbaarheid zit niet in de modellen; het zit in de lus.
De race die iedereen denkt te lopen, gaat over het bouwen van capabelere modellen. De race die er echt toe doet, bouwt de lus die evolueert. Wij zijn vroeg. De kloof is reëel. En het zal niet worden afgesloten door betere modellen. Het zal worden gesloten door mensen die een lus om hen heen kunnen bouwen.
Meghan Joyce wel CEO en oprichter van Duckbill.
