Via sfeervolle zwart-witfoto’s, Masao Yamamoto onderzoekt de emotionele verbanden tussen beeld en herinnering. Zijn intiem, buitenaards gelatine zilverdruk Het roept dromerige archiefbeelden op die op de een of andere manier losstaan van het normale ritme van de tijd. Zijn onderwerpen variëren, hoewel hij zich vaak richt op landschappen en natuurlijke onderwerpen, waaronder een reeks uilen die in bomen in de buurt van zijn huis in Japan verblijven.
Tien Uilen op Yancey Richardson markeert de zevende solotentoonstelling van de kunstenaar, waarbij de galerij intieme portretten van de nachtelijke vogels toont. Deze beelden zijn aan de langste zijde niet groter dan 25 cm en zijn bedoeld om van dichtbij te bekijken op een manier die deze ongrijpbare wezens veel dichter bij ons brengt dan we ooit in het wild ervaren.
Hun aandachtige, wijze, soms voorzichtige of eerlijke uitstraling, vaak rechtstreeks in de camera kijkend, roept een gevoel van emotionele verbondenheid op. Elke vogel is een expressieve hoofdrolspeler, waarbij de diepzwarte en zachte randen van Yamamoto’s prints uitnodigen tot reflectie en empathie.
In de loop van de tijd heeft de impact van de ontwikkeling op het platteland waar Yamamoto woont zijn aandacht gevestigd op deze gevleugelde bosbewoners. “Uilen zijn voor mij altijd een vertrouwde aanwezigheid geweest”, zegt Yamamoto. “Maar naarmate het aantal mensen dat in het bos woonde groeide, begonnen degenen die niet geïnteresseerd waren in de natuurwetten de bomen te kappen. Helaas verdwijnen de zitstokken van de uilen. Toch voel ik een gevoel van vrede als ik hun zwakke getoeter ergens in de verte hoor.”
Tien Uilen opent op 16 april en loopt door tot en met 22 mei in New York. Zie meer bij Masao’s Instagram.
