De Kerkercrawler Carl Er is zojuist bevestigd dat de serie, gemaakt door (en oorspronkelijk in eigen beheer uitgegeven door) schrijver Matt Dinniman, een tv-aanpassing in ontwikkeling heeft bij Peacock. De nieuwe show wordt geschreven door Chris Yost, een stripboek- en film-/tv-schrijver met credits voor projecten zoals De Mandaloriaan En Thor: Ragnaroken zal uitvoerend geproduceerd worden door Yost, Seth McFarlane en Dinniman zelf. McFarlane’s productiebedrijf, Fuzzy Door, is verantwoordelijk voor ironische komedies zoals Ted En Orville. Op het eerste gezicht lijkt het goed te passen in een serie met zoveel nadruk op referentiële humor en metatekstuele deconstructie.
Maar het echt interessante hier is dat een serie gebaseerd is op Kerkercrawler Carl is echt een triomf, niet alleen voor een populaire fantasyserie die wordt omgezet in een tv-programma, maar voor een heel genre RPG’s die de sprong naar de mainstream maken.
Sinds de begindagen van tabletop-gaming zijn RPG’s een favoriete speelstijl vanwege de mogelijkheid om jezelf volledig onder te dompelen in een personage dat je helemaal opnieuw kunt creëren. Vanaf de begindagen van fysieke ervaringen zoals Kerkers en draken En Roep van Cthulhu tot het enorme succes van virtuele games zoals De ouderen rollen En Baldur’s poorter is iets inherent aantrekkelijks aan het idee om een ander persoon te worden in een groots avontuur en door een ander paar ogen met een nieuwe wereld om te gaan.
Voortbouwend op de populariteit van de traditionele RPG is er een nieuwe fictieve ervaring ontstaan die de mechanische aspecten van het genre combineert met het lezen van een boek: LitRPG. In tegenstelling tot boeken die je zelf kunt kiezen voor avonturen, die lezers een niveau van controle geven dat op dezelfde manier werkt als een RPG, maar toch een wereld in stand houdt die ‘echt’ is in het verhaal, transporteert LitRPG zowel de lezer als de centrale personages naar een daadwerkelijke RPG (net als het isekai-subgenre) waar ze doorheen moeten komen, compleet met een focus op nivellering en in-game staatslicenties (chatelrisma). Al meer dan tien jaar neemt het genre toe in populariteit en volume, maar Kerkercrawler Carl is de meest reguliere versie van dit subgenre tot nu toe.
De Kerkercrawler Carl -serie is duidelijk het grootste voorbeeld geworden van het opkomende LitRPG-genre.
Ace-boeken
De originele romans, waarvan er zeven zijn, spelen zich af in de World Dungeon, een kerker van 18 niveaus die is gecreëerd met de hulpbronnen en het afval dat is achtergelaten door de vernietiging van planeet Aarde. Carl, een voormalige Amerikaanse kustwachter, wordt (samen met de kat Donut van zijn ex-vriendin en een paar andere menselijke overlevenden) gedwongen de kerker binnen te gaan van de Borant Corporation, een buitenaards conglomeraat dat verantwoordelijk is voor de ondergang van de aarde als gevolg van mijnbouw en consumptie van zijn hulpbronnen. De Borant Corporation zendt de inspanningen van de overlevenden in de kerker uit als onderdeel van een intergalactische spelshow genaamd Dungeon Crawler World, waar ‘crawlers’ vijanden en bazen moeten bevechten, ervaring moeten opdoen en af en toe nieuwe uitrusting moeten ontvangen uit ‘buitendozen’ die hen door kijkers thuis zijn gegeven, terwijl ze ernaar streven het laatste niveau van de kerker te bereiken.
‘Game of Death’-verhalen (verhalen die draaien om personages die eenvoudige ‘spelletjes’ spelen om vervolgens fatale gevolgen te ontdekken) zijn niets nieuws, maar in een post-De Hongerspelenmail-Klaar of niet landschap, het voelt als de beste tijd om te brengen Kerkercrawler Carl tot leven. In de kern is het een verhaal over het einde van de wereld dat wordt gegamificeerd en omgezet in entertainment, iets dat veel werken in het deathgames-genre gemeen hebben, en een sentiment dat griezelig herkenbaar is voor ons huidige politieke moment.
Er is ook het feit dat aanpassingen aan videogames populairder zijn dan ooit tevoren, met enorme recente successen zoals de Super Mario Bros.-film en het tv-programma Fallout – wat zich niet zou kunnen vertalen in een tv-serie voor videogames, vooral niet een die de wensvervulling van de RPG ondervraagt met zo’n verwarrende humor en verrassend existentieel gewicht.
Omdat LitRPG zo’n recente trend is in de uitgeverswereld, zal het interessant zijn om te zien welke aanpassingen hieraan zijn doorgevoerd Kerkercrawler Carl eruit zal zien – het zal een tv-serie zijn die probeert het gevoel van een boek na te bootsen en het gevoel van het spelen van een RPG probeert na te bootsen, wat al een onstuimig concept is, maar als het goed wordt gedaan, gemakkelijk een van de meest unieke sciencefictionprogramma’s op tv zou kunnen worden.
