Dat is waarschijnlijk te agressief om te zeggen Hulu heeft de streamingbibliotheek inbegrepen grootste aantal veelgeprezen films.
Toch heeft het er zeker veel. En elke maand voegt de streamer nog meer films van hoge kwaliteit toe aan zijn steeds groter wordende collectie.
Deze februari, Kijk met ons mee wil in het bijzonder drie films onder de aandacht brengen die niet alleen geweldig zijn: ze onderscheiden zich door een score van minstens 90 procent op Rotten Tomatoes.
Onze eerste keuze is de winnaar van de beste foto 12 jaar als slaaf, een meeslepend biografisch drama over een vrije zwarte man die weer in slavernij wordt ontvoerd.
’12 jaar slaaf’ (2012)
Rotten Tomatoes-score: 95 procent
In de jaren vóór de burgeroorlog schreef Solomon Northup (Chiwetel Ejiofor) leeft als vrije zwarte man in de staat New York met zijn vrouw en twee kinderen. Wanneer twee blanke mannen Salomon een deeltijdbaan aanbieden, ontvoeren ze hem en verkopen hem als slaaf. Ondanks protesten tegen zijn wettelijke vrijheid, worden Salomo’s smeekbeden om hulp genegeerd en wordt hij aan het werk gestuurd voor de wrede plantage-eigenaar Edwin Epps.Michaël Fassbender). Solomon lijdt twaalf jaar lang in slavernij en slaagt erin te overleven en vindt uiteindelijk vrijheid in de vorm van de Canadese abolitionist Samuel Bass.Brad Pitt).
Gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Solomon Northup, 12 jaar als slaaf is een moeilijk maar noodzakelijk horloge, een aangrijpend historisch drama dat de wreedheden blootlegt die onze mede-Amerikanen zijn aangedaan. Onverschrokken, brutaal en meesterlijk geregisseerd door Steve McQueen, 12 jaar als slaaf won in 2013 het Oscar-goud. De geweldige cast telt ook mee Benedict CumberbatchPaul Dano, Sara Paulson En Lupita N’yongowaarvan de laatste de beste vrouwelijke bijrol won bij de Academy Awards.
‘Martha Marcy mei Marlene’ (2011)
Rotten Tomatoes-score: 90 procent
Na twee jaar bij een sekte te hebben geleefd, besloot Martha (Elisabeth Olsen) slaagt er eindelijk in te ontsnappen en zijn toevlucht te zoeken bij zijn vervreemde zus, Lucy (Paulson), en Lucy’s nieuwe echtgenoot, Ted (Hugh Dancy). Terwijl Martha zich probeert aan te passen aan een veilig en vredig nieuw leven in het huis van haar zus in Connecticut, worstelt ze met het herwinnen van een gevoel van normaliteit vanwege het trauma dat ze heeft doorstaan. Terwijl pijnlijke flashbacks haar dagen blijven vertroebelen, heeft Martha het onwankelbare gevoel dat de leider van de sekte (John Hawkes) kan haar komen zoeken.
Martha Marcy May Marlene draagt de onderscheiding dat zij de doorbraakrol is voor Olsen, die zichzelf onmiddellijk heeft gecementeerd als een actrice die moeilijke, genuanceerde rollen met grote emotionele diepgang aankan. De film is een beklijvend en complex psychologisch drama, geregisseerd met langzaam brandende spanning Sean Durkin, gestructureerd in een gelaagd verhaal dat oscilleert tussen verleden en heden. Het is verre van een stereotiepe thriller, Martha Marcy May Marlene richt zich vooral op de aanhoudende effecten van paranoia, PTSS en verslaving.
‘De haat die je geeft’ (2018)
Rotten Tomatoes-score: 97 procent
Starr Carter (Macht Stenberg) is een tiener die gevangen zit tussen twee werelden: de arme, veelal zwarte buurt waar ze woont en de overwegend blanke middelbare school waar ze naar toe gaat. Deze ongemakkelijke spanning tussen Starr’s dubbellevens komt tot een schokkend hoogtepunt wanneer ze getuige is van de moord op haar beste jeugdvriendin door toedoen van de politie. Starr bevindt zich plotseling in het middelpunt van de gevolgen en wordt geconfronteerd met druk van beide kanten van haar leven. Ze worstelt om haar ware identiteit te realiseren en op te komen voor gerechtigheid.
Gebaseerd op de gelijknamige YA-roman, Haat dat je geeft bewijst dat er veel meer nuance in YA zit dan velen denken. Gesteund door een fenomenale wending van Stenberg, Haat dat je geeft is een rauw en krachtig portret van systemisch racisme, politiegeweld, sociaal activisme en de kracht die voortkomt uit het staan voor je gemeenschap. In plaats van zich uitsluitend op politiegeweld te concentreren, vindt de film zijn kracht in de weergave van een jong zwart meisje dat haar stem vindt.
