Let op: dit verhaal bevat spoilers uit aflevering 1 van ‘A Knight of the Seven Kingdoms’.
Er is veel van het nieuwe gemaakt “Spel der Tronen” voorloper “Een Ridder van de Zeven Koninkrijken” heeft een meer komische toon, maar er is een ander genre dat centraal staat in de nieuwe Westeros-serie van HBO: de Western.
Co-creator en showrunner Ira Parker legde uit dat het nieuwe seizoen altijd lichter had moeten zijn, omdat de korte verhalen van George RR Martin waarop ze zijn gebaseerd, op die manier waren geschreven. Maar hij herkende ook de manier waarop Dunk (Peter Claffey) het Ashford Meadows-toernooi binnenrolt – man op een paard, nieuw stadje, problemen onderweg – leende zich voor westerse inspiraties.
Dat, gecombineerd met de vis-uit-water-mentaliteit van Dunk, in zijn eentje na jaren reizen met Ser Arlan van Pennytree, betekende dat de show komedie en drama in gelijke mate kon combineren. Het was die mix waarvan Parker ook hoopte dat deze de serie fris zou houden, aangezien ze het hele seizoen strikt in de POV van de Hedge Knight bleven in plaats van rond te springen.
Hieronder praat Parker met TheWrap over het vinden van de balans voor de toon van de show, het uitbreiden van andere personages – hij weet dat The Laughing Storm van Daniel Ings voorbestemd is om een favoriet bij fans te worden – en meer. Dit gesprek is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
Er is veel aandacht besteed aan het feit dat de serie komischer is dan ‘Game of Thrones’ of ‘House of the Dragon’. Welk evenwicht wilde je vinden tussen komedie en drama?
Parker: Het was voor ons heel belangrijk dat het een weerspiegeling is van de korte verhalen, de lichtere toon. Dunk is gewoon een absurd persoon in deze wereld en hij weet niets en probeert er alleen maar achter te komen of deze heren en dames eigenlijk echte mensen zijn of gewoon een gek, een groot deel van de komedie. Dat hij probeert uit te vinden hoe hij moet omgaan met het leven alleen in deze nieuwe wereld, is een groot deel van de komedie.
Het kwam heel erg voort uit karakter, of het nu een vis uit het water is of iemand die ernaar streeft iets moeilijks te doen. Er zit een westers aspect aan. Weet je, een man met een paar paarden gaat naar een nieuwe grens, landt in een klein stadje, en daar is een meisje en een slechterik, en dan pakken ze bij zonsopgang wapens.
Hoewel de serie vanuit de korte verhalen erg één-op-één aanvoelt, is er nog steeds voldoende ruimte om uit te breiden met personages die niet Dunk of Egg heten. Wie vond je het meest spannend om wat meer te ontdekken?
Een deel van het leuke van dit werk is dat ik gewoon naar binnen mag gaan en mijn favoriete personages uit het boek mag kiezen en gewoon meer verhalen met hen en The Laughing Storm kan vertellen – gemakkelijke keuze. Ik weet niet wat we zouden hebben gedaan zonder Danny Ings, want hij is gewoon fenomenaal. Hij is perfect. Was hij maar vijf centimeter groter. We hadden er een hele spin-off van kunnen maken.
Ik hou gewoon zoveel van deze wereld omdat er van alles kan gebeuren, het vanuit een andere POV bekijken, de taal in een andere POV vinden. Je bent niet in de gepolijste gangen boven de Red Keep en zo praten mensen? Hoe communiceren mensen met elkaar? Het is gewoon een beetje lelijker. Het ligt iets lager, wat uiteraard gewoon het leukste is om te schrijven. Het is heel karaktervol en daarom wisten we dat we het zoveel mogelijk wilden verkennen.
Waar was je enthousiast over als het ging om de Westeros-periode waarin deze show zich afspeelt? De draken zijn verdwenen, we zijn iets meer dan tien jaar verwijderd van The Blackfyre Rebellions, de lente hangt in de lucht.
Ik weet eigenlijk niet zeker of ik zelfs maar aan de tijdsperiode heb gedacht toen ik dit benaderde, het ging meer alleen over Dunk en het vanuit zijn perspectief bekijken. De waarheid is dat ik graag een verhaal had willen schrijven over kleine mensen van Dany’s leeftijd die terugkomen met haar draken. Er is iets aan het Rosencrantz- en Guildenstern-aspect hiervan dat gewoon eindeloos vermakelijk is.
Dunk geeft ons een prachtig raam. Hij is zeer herkenbaar. Hij is erg sympathiek in deze wereld en hij is onze enige POV. Het voelt anders, volkomen natuurlijk, dat we niet elke week ronddwalen om andere verhalen op te pikken, dat we gewoon van scènes uit Dunk naar Dunk gaan. We hoefden niet heel hard te proberen om anders te zijn dan ‘Game of Thrones’, om anders te zijn dan ‘House of the Dragon’. Het kwam gewoon vanzelf uit de tekst die George ons gaf. Voor ons was het dus erg leuk.
“A Knight of the Seven Kingdoms” wordt zondag uitgezonden op HBO en HBO Max.
