NEW YORK– Een menigte wacht erop om je een labyrintische hindernisbaan te zien rennen die je nog nooit eerder hebt gelopen. Je moet het voltooien met voldoende focus om verkeerde bochten te vermijden, voldoende precisie om ervoor te zorgen dat je voet bepaalde plaatsen raakt en voldoende snelheid om tientallen rivalen te verslaan.
Ook: Je bent een hond.
Concreet ben je een van de hondentoppers in de behendigheidswedstrijd van de Westminster Kennel Club op zaterdag, een recente toevoeging die de aftrap geeft voor de grote club mijlpaal 150e hondenshow.
Dus hoe doe je het?
“Het teamwerk van de hond en de geleider”, zegt Emily Klarman, een professionele behendigheidstrainer loodste zijn border collie Vanish vorig jaar naar de overwinning. “Agility is een groot gesprek dat we met onze honden voeren.”
Het gesprek is deels mondeling. Handlers roepen commando’s, zoals “tunnel!” “overslaan!” “links!” “rechts!” Honden reageren soms met geblaf van enthousiasme.
Maar het gaat ook om lichaamstaal: begeleiders die naast hun ongrijpbare honden rennen, positioneren zichzelf doelbewust en kijken naar de ogen van de dieren om ze op het doel te houden.
“Als ze ergens naar kijken, is dat waarschijnlijk waar ze aan denken”, zei Klarman vóór een recente trainingssessie met een andere border collie, Swish, in het UDog-trainingscentrum in Huntingdon Valley, Pennsylvania.
Als een behaarde raket navigeerde de magere, gevlekte 5-jarige sprongen, dicht opeengepakte tralies, krappe bochten, smalle hellingen, een wipplank en andere uitrusting alsof het in haar DNA zat. Tot op zekere hoogte is dat ook zo: border collies staan bekend om hun intelligentie-intensiteit en behendigheid en ze hebben de Westminster behendigheidstitel behaald in negen van de twaalf jaar tot nu toe. (Drie van deze winnende races werden bestuurd door de oprichters van UDog, Jessica Ajoux En Perry De Witt.)
Maar ongeacht het ras vergt het veel training, techniek en strategie om een behendigheidskampioen te worden.
Hoektanden krijgen bijvoorbeeld strafpunten als ze salto’s en hellingen te vroeg blokkeren. Zij moeten voet zetten in het laatste gedeelte. Om deze gewoonte bij te brengen, kan een geleider de hond laten wennen aan het lopen op een pad op de grond, dat pad vervolgens op het uiteinde van het obstakel plaatsen en uiteindelijk het pad verwijderen.
Honden moeten ook verschillende manieren van springen onder de knie krijgen, afhankelijk van of ze na de landing strak moeten draaien.
‘Makkelijk,’ zei Klarman tegen Swish terwijl hij zo’n sprong oefende, en Swish – die over het algemeen de voorkeur geeft aan volledige kanteling – remde een tik af. Het is een delicaat evenwicht: scores zijn gebaseerd op zowel nauwkeurigheid als tijd.
Bij behendigheidsproeven zijn geen snoepjes of speelgoed op het parcours toegestaan, dus honden moeten gemotiveerd worden door het plezier van het spel en hun relatie met hun begeleiders.
Terwijl honden signalen leren, moeten handlers complexe paden door twintig obstakels uit het hoofd leren. In Westminster krijgen ze pas op de ochtend van de wedstrijd kaarten, daarna hebben ze een paar minuten de tijd om het parcours af te lopen en bijvoorbeeld te bedenken of ze in verschillende beurten voor of achter de hond moeten oversteken.
Naast het mentale en fysieke werk, “is een groot deel echt emotioneel”, zegt Klarman, 33. De dieren “kunnen zeker zien of we echt opgewonden en opgewonden zijn of dat we teleurgesteld zijn”, legde ze uit.
Toen Vanish vorig jaar bijvoorbeeld niet uitblonk op een wip in de finale van Westminster, zei Klarman tegen zichzelf dat ze ervoor moest zorgen dat de hond zich niet ontmoedigd voelde: “Als mijn hart er niet in zit, zal haar hart dat uiteraard ook niet zijn.”
Westminster, beschouwd als Amerika’s beroemdste hondenshow, in 2014 een behendigheidswedstrijd toegevoegd. De populaire hondensport introduceerde een snellere, meer atletische en meer allesomvattende smaak in het traditionele paraderen van raszuivere honden rond ringen. Behendigheid wel open voor gemengde hondenEn een mengsel gewonnen in 2024.
Klarman was een hondenfan sinds ze een peuter was en begon als tiener met hondensport. Daarna behaalde ze een diploma verpleegkunde voordat ze zich realiseerde dat ze als carrière met honden wilde werken. De overwinning in Westminster van vorig jaar was een sluitstuk.
“Om dat moment te delen met een hond die zoveel voor mij heeft betekend – het betekende echt zoveel om met haar te pronken en de wereld te laten weten hoe speciaal ze is”, herinnert Klarman zich.
Dit jaar zal ze haar vriend, Peter Wirth, en zijn Pembroke Welsh Corgi, genaamd Welly, aanmoedigen.
Net als een aantal behendigheidsbeoefenaars begon Wirth, 34, met de sport, simpelweg omdat hij een zeer energieke hond had die meer stimulerende activiteit nodig had dan wandelen en apporteren. Vijf jaar later keren hij en Welly zaterdag terug naar het Javits Center in New York voor de Westminster-wedstrijd.
Klarman en Vanish blijven niet voor niets thuis. Elke minuut arriveert het eerste nestje puppy’s van de hond.
