Door Robert Scucci
| Uitgegeven
Bekentenis tijd. Ik heb het nu pas gegeven Confrontatie in Klein Tokio een goed horloge omdat ik lui ben en het niet streamt op een van de platforms waarop ik ben geabonneerd. Ik presenteer een slechte filmpodcast met een van mijn beste vrienden van de basisschool en we besteden onze tijd aan het kijken naar slechte films. Mijn co-host heeft er absoluut een hekel aan De kraaiterwijl ik erover heb geschreven Meesterwerk uit 1994 meerdere keren op deze pagina omdat het de beste wraakfilm ooit gemaakt is. In een poging mij tegen te werken, stelde hij voor dat we de jaren negentig zouden herzien Confrontatie in Klein Tokiowat, ondanks de score van 33 procent op de Tomatometer van Rotten Tomatoes, gewoon weer een meesterwerk van Brandon Lee is waarvan ik er nu voor moet zorgen dat iedereen het ziet, omdat het gewoon zo geweldig is.
Tot afgelopen weekend, De kraai was mijn enige referentiepunt voor Brandon Lee en nu ben ik verdrietig omdat hij het had meegemaakt Die van de Kraai productie, zou hij een geweldige actiester zijn geweest die de concurrentie zou hebben weggeblazen. Deze film heeft alles wat je ooit zou willen zien in een politiekomedie, en dat is allemaal te danken aan het charisma van Brandon Lee en zijn chemie met Dolph Lundgren.
Buddy Cops wordt Buddy Cop
Confrontatie in Klein Tokio is de ultieme komedie voor een vreemd stel als je eenmaal kennis maakt met de hoofdpersonen. Ten eerste hebben we Chris Kenner (Dolph Lundgren), een Amerikaan die opgroeide in Japan en een hekel heeft aan de Amerikaanse cultuur. Zijn nieuwe partner, Johnny Murata (Brandon Lee), is een Amerikaan van Japanse afkomst die niet veel van traditie houdt. Beide vechtsportexperts hebben allebei de taak om leden van de Iron Claw yakuza-clan, die vanuit Los Angeles opereert, uit te schakelen.
Hier wordt het persoonlijk. Chris herkent de leider van deze specifieke clan, Yoshida (Cary-Hiroyuki Tagawa), als de man die zijn ouders vermoordde toen hij nog een kind was. Om de zaken nog ingewikkelder te maken, is Yoshida een meedogenloze misdaadheer die van plan is meth te distribueren via een brouwerij die hij als dekmantel gebruikt. Chris en Johnny zijn klaar om te schoppen en namen te noteren, gooien handen, lege tijdschriften en vechten zich een weg door Yoshida’s handlangers.
Onderweg valt Chris voor een loungezangeres genaamd Minako (Tia Carrere), die gevangen zit tussen haar carrière en de criminele wereld eromheen, wat uiteraard een extra laag complicaties aan het uitgangspunt toevoegt. We hebben niet alleen een wraakboog, we hebben ook een jonkvrouw in nood die te horen krijgt dat ze ‘alles moet schieten wat ze ziet bewegen’ seconden nadat ze heeft geleerd hoe ze een jachtgeweer moet vasthouden.
Een boilerplate-plot dat wordt versterkt door zijn charismatische hoofdrolspelers
Als je fan bent van de Lethal Weapon-, Bad Boys- en Rush Hour-franchises, zul je dat merken Confrontatie in Klein Tokio volgt allemaal dezelfde beats en het verhaal is vrij standaard. Twee jongens die elkaar niet zouden moeten kunnen uitstaan, worden gedwongen samen te werken om dezelfde slechterik neer te halen. Hier is niets nieuws te zien. Maar binnen dit raamwerk krijg je een van de meest moeiteloze chemie die je ooit zult zien tussen twee hoofdrolspelers in dit genre. Dolph Lundgren had zich al gevestigd als actiester, maar dit was Brandon Lee’s eerste grote Amerikaanse filmrol in de Verenigde Staten. Vanaf het moment dat je hem leert kennen, heeft hij zoveel zelfvertrouwen dat je zou denken dat hij al jaren op dit niveau opereert.
De oneliners tussen Lundgren en Lee zijn oubollig van opzet, en je kunt zien dat ze allebei begrijpen dat het aan hen is om de show te dragen. Ik probeer geen schaduw te werpen op schrijvers Stephen Glantz en Caliope Brattlestreet of regisseur Mark L. Lester, maar het eigenlijke verhaal in Confrontatie in Klein Tokio is zo onmerkbaar als maar kan. Het werkt omdat je kunt voelen dat de hoofdrolspelers naar het publiek knipogen, ook al doen ze dat niet letterlijk. Er worden genoeg grappen gemaakt over hoe goed ze het doen, en elke uitwisseling eindigt met een glimlach.
Wanneer Brandon Lee regels als ‘Je hebt het recht om dood te zijn’ en ‘Er zijn meer slechteriken dan we kogels hebben’ rondgooit, vlak voordat Dolph Lundgren zich met zwaarden en dolken tot de tanden bewapent, is het duidelijk dat je dit soort films niet te serieus moet nemen. Het is de bedoeling dat je achterover leunt, de sterren op het landschap laat kauwen en ziet hoe ze beginnen te ontploffen.
Confrontatie in Klein Tokio levert dit in schoppen en het is jammer dat het momenteel verborgen is achter een betaalmuur. Nadat ik hier vier dollar voor heb laten vallen voor onderzoeksdoeleinden, heb ik geen spijt van de huur. Als je een fan bent van Brandon Lee, Dolph Lundgren of politiekomedies in het algemeen, weet dan dat deze zijn status als cultklassieker heeft verdiend en de moeite waard is om te kopen. En dan kun je huilen dat we zoveel meer actiefilms van Brandon Lee hadden kunnen maken als zijn tweede meesterwerk niet zijn leven had geëist.
Confrontatie in Klein Tokio SCORE
Op het moment dat ik dit schrijf, Confrontatie in Klein Tokio is op aanvraag verkrijgbaar via YouTube, AppleTV+, Amazon Prime-videoEn Fandango thuis.
