Door Chris Snellgrove
| Uitgegeven
Als ouder wordende millennial is een van de dingen die mij voortdurend in verwarring brengt de speciale zin die makers van inhoud moeten gebruiken om te voorkomen dat ze worden gemarkeerd op platforms als TikTok of YouTube. Ironisch genoeg sterft een deel van mij als ik zie dat iemand uitdrukkingen als ‘rioolverschuiving’ of (nog erger) ‘niet levend’ gebruikt om naar de daad van zelfmoord te verwijzen. Behalve dat het stom en kinderachtig klinkt, is het ook volkomen zinloos: als iedereen weet wat de code betekent, verliest deze vreemde zelfcensuur alle betekenis.
Ik dacht altijd dat dit fenomeen relatief nieuw was, maar dat is het niet. Het blijkt streamen De platforms van vandaag herhalen slechts de restrictieve praktijken van de televisienetwerken van gisteren. Bijvoorbeeld X-bestanden creëert Chris Carter zou een aflevering hebben (“Irresistible”) met een bijzonder griezelige necrofiele slechterik. Maar Fox vertelde hem dat hij die term niet kon gebruiken, wat de showrunner ertoe aanzette een meer acceptabele onzinterm te bedenken: ‘doodsfetisjist’.
50 tinten verval
Eerst wat context: ‘Irresistible’ was een aflevering van seizoen 2 met Donnie Pfaster, een assistent-begrafenisondernemer die iedereen de pest geeft. Ontslagen van zijn baan omdat hij het haar van een lijk heeft verwijderd, wordt hij het middelpunt van het onderzoek van Mulder en Scully naar wie de plaatselijke lijken heeft verstoord. Ze geloven dat Pfaster een ‘doodsfetisjist’ is die voorbestemd is om te escaleren en uiteindelijk zijn toevlucht te nemen tot regelrechte moord in plaats van lokale begraafplaatsen te ontheiligen. Deze vermoedens bleken juist te zijn: Pfaster vermoordt en verminkt een prostituee voordat hij Scully ontvoert; ze wordt ternauwernood gered van het worden van zijn laatste slachtoffer en stort uiteindelijk in Mulders armen in vanwege haar recente trauma.
Het originele script voor “Irresistible” noemde Donnie Pfaster een “necrofiel”. Fox verwierp het onmiddellijk op deze basis en beweerde dat een dergelijke weergave onaanvaardbaar was volgens de uitzendnormen. X-bestanden showrunner en afleveringsschrijver Chris Carter ging hier later dieper op in: volgens De complete X-bestandenhij zei: “Toen ik het script inleverde, was het eigenlijk voor een aflevering van necrofilie, en het vloog gewoon niet. Je kunt de combinatie van seks en dood niet doen op netwerktelevisie.”
In plaats van het verhaal volledig weg te gooien, begon Carter echter aanpassingen aan zijn script aan te brengen. De belangrijkste aanpassing is dat het woord ‘necrofiel’ nooit wordt gebruikt: zowel in het script als op het scherm wordt Donnie Pfaster een ‘doodsfetisjist’ genoemd. Daarom schrapte de showrunner een deel van de meer openlijke seksuele obsessie van het personage. Later in een speciale rubriek in The X-Files: het complete tweede seizoenbeweerde Carter dat zijn kijkers slim genoeg waren om alles uit te zoeken, en dat de duidelijke necrofilie van het personage “door het publiek wordt geïmpliceerd en begrepen”.
De dreiging die je nooit ziet aankomen
Natuurlijk heeft hij gelijk: zelfs als heel jonge man die ‘Irresistible’ zag toen het in première ging, is het overduidelijk wat voor soort seksuele freak Donnie Pfaster is. Het laat echter alleen maar zien hoe dwaas de zorgen van Fox waren. Waarom raakten ze in paniek over het gebruik van het woord ‘necrofiel’, terwijl de rest van de aflevering hem duidelijk zo afbeeldt? Bovendien is de term ‘doodfetisjist’ van Chris Carter een absoluut hilarische vervanging. In plaats van de slechterik een woord te noemen dat betekent ‘hij voelt zich aangetrokken tot dode mensen’, noemde de showrunner hem (controleert de aantekeningen) een woord dat betekent ‘hij voelt zich aangetrokken tot dode mensen’.
Sommige schurken van The X-Files waarschuwden Mulder ooit dat het onmogelijk was om tegen de toekomst te vechten, en misschien hadden ze gelijk: de beperkingen van de uitzendkabel uit de jaren 90 zijn beperkingen geworden op moderne streamingplatforms, waardoor makers van inhoud gedwongen worden echte woorden te vervangen door onzin. Eerlijk gezegd is het genoeg om mij zelf te laten “niet meer leven”, maar dat wil ik niet. Het is tenslotte niet te zeggen wat jullie “doodsfetisjisten” in de commentarensectie daarna met mijn lichaam zouden doen!
