De al lang bestaande vete van Reed Richards en Doctor Doom uitgelegd

Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen via links.

Amerikaanse superheldenstrips zijn gevuld met eindeloze rivaliteit tussen weldoeners en boosdoeners. Weinigen zijn duurzamer en epischer dan de vete tussen Mister Fantastic/Reed Richards, leider van de Fantastic Four, en zijn aartsvijand, de met tin gecoate tiran Doctor Victor von Doom.

Stan Lee en Jack Kirby’s originele ‘Fantastic Four’-strips kwamen in 1961 swingend uit, maar pas in nummer 5, Doom’s debuut, kwam het boek echt tot zijn recht. Met Doom hadden de vier een vijand die hun gecombineerde macht waardig was. In de decennia daarna, Doom heeft kwelling na kwelling bezocht op de Fantastic Fourvan het kleine (het infecteren van de hersenen van de vier zodat ze elke letter van het alfabet vergeten, behalve degene die je “Dom” moet zeggen) tot het gruwelijke (het veroordelen van Reed’s zoon Franklin tot de hel).

Marvel-fans overal wachten met ingehouden adem op ‘Avengers: Doomsday’. Eén reden daarvoor is om te zien of de film eindelijk een filmische Doom kan opleveren (deze gespeeld door Robert Downey Jr.) die de komische versie waardig is, iets wat de vorige “Fantastic Four”-films niet deden. Een beslissende factor zal zijn of “Doomsday” zijn enorme ensemble kan resetten en Reed (Pedro Pascal) Doom’s aartsvijand kan maken; je kunt geen goede Doom hebben zonder zijn fixatie op Reed.

Victor von Doom is geen goede man, maar hij is wel een geweldige. Hij is een meesteruitvinder, een ervaren tovenaar en regeert zelfs over zijn eigen land, Latveria, waar hij geliefd is bij zijn volk. Maar ondanks dat alles kan hij zijn jaloezie op Reed niet overwinnen. Wat Reed betreft, ook al begrijpt hij Doom verkeerd en vertrouwt hij hem nooit, hij zou blij zijn als Victor een nieuw blad zou omdraaien, omdat hij erkent dat een onbaatzuchtige Doom een ​​grote held zou kunnen zijn. De tragedie van Doom is wat zijn jaloezie de wereld ontzegt.

Het is vrij gebruikelijk om ‘die ene’ te ontmoeten als je op de universiteit zit – vraag het maar aan Reed en Victor. Sinds “Fantastic Four” nr. 5 is het achtergrondverhaal van Doom dat hij en Reed elkaar op de universiteit ontmoetten. Toen Doom probeerde een machine te bouwen om contact te maken met de onderwereld, ontplofte deze in zijn gezicht, waardoor hij littekens achterliet. (Het is Er is gesuggereerd dat de littekens van Doom eigenlijk vrij mild kunnen zijnmaar Victor is zo’n egoïst dat hij geen klein gebrek aan perfectie kan tolereren.)

De eerste ‘Fantastic Four’-strips suggereerden niet dat Doom veel had persoonlijk vijandigheid jegens Reed. Doom valt eerder de Fantastic Four aan omdat ze een obstakel vormen voor zijn plannen voor wereldheerschappij. Toen leverde “Fantastic Four Annual” #2 uit 1964 het volledige verhaal op. Reed kwam de aantekeningen van Doom voor zijn noodlottige experiment tegen en merkte op dat zijn berekeningen enigszins afwijken. Doom beschuldigde Reed van spionage en luisterde niet.

Toen de machine in het gezicht van Doom ontplofte, besloot hij dat Reed met de berekeningen had geknoeid, want de glorieuze Victor von Doom kon zo’n fout niet hebben gemaakt. Vooral erin “Wat als Doctor Doom een ​​held was geworden,” het verschil is wanneer Victor Reed confronteert met het snuiven van zijn aantekeningen. Hier luistert Victor naar Reed; ze voeren het experiment samen uit, met succes, en gaan uit elkaar als vrienden.

Ed Brubaker en Pablo Raimondi’s “Books of Doom” uit 2006 heeft de vroege jaren van Doom nog verder uitgewerkt; nummer 2 is zijn studententijd en onthult het moment waarop hij voor het eerst een hekel kreeg aan Reed. Toen Doom tijdens een natuurkundelezing over zijn overtuigingen op andere gebieden sprak, nam Reed het voor hem op, hoewel hij het in wetenschappelijke en niet in magische termen beschreef. (Victor accepteert het onnatuurlijke, terwijl Reed dat niet kan.) Dit maakte Doom alleen maar boos: “Als ik je hulp nodig heb bij een ruzie, zal ik erom vragen.”

Volgens Doom’s verwrongen visie is zijn kruistocht wraak op Reed voor de “sabotage” die Doom’s gezicht heeft gestolen. Nu, diep in Victor’s ziel, weet hij dat de fout zijn eigen fout was, maar hij laat zijn bewuste zelf er nooit over nadenken, en concentreert zich op het vernietigen van Richards om zijn twijfel aan zichzelf te overstemmen. Een van de belangrijkste manieren waarop Reed Victor vaak heeft kunnen verslaan, is door op zijn ego te spelen; neem “Fantastic Four” #60 toen Doom de krachten van de Silver Surfer stal. Doom wordt verslagen wanneer Reed hem ertoe verleidt een barrière te raken die Galactus heeft achtergelaten om zijn voormalige heraut op aarde gevangen te zetten.

Een van de gemene kenmerken van Doom zijn zelfverheerlijkende monologen van derden. Telkens wanneer hij een nieuwe uitvinding doet of een indrukwekkende prestatie levert, zal hij zeker opscheppen over hoe Doom heeft bereikt waar de domme Richards niet eens van kon dromen. Merk echter op hoe de mantel van Doom groen is, de kleur van jaloezie. Ondanks alle protesten van Victor, Reed is slimmer dan Doom, en hij hoeft het niet voortdurend te beweren. Als Reed de inferieure geest was, zou Doom hem inmiddels zeker hebben verslagen.

De productieve ‘Fantastic Four’-schrijver/kunstenaar John Byrne voegde meer sympathieke lagen toe aan Doom, zoals een sterke gedragscode, de mensen van Latveria die hem aanbidden, enz. Als fans Doom vergoelijken, komt dat door de kwaliteiten die Byrne hem gaf. Maar zelfs in Byrne’s “Fantastic Four” #258 verslaat Doom zijn eigen jonge wijk, Kristoff, omdat hij onschuldig suggereert dat Magneto de macht van Doom zou kunnen evenaren. Houden Byrne (die in de jaren tachtig een definitieve “Superman” -run schreef / tekende) in gedachten is Doom’s haat tegen Reed vergelijkbaar met Lex Luthor’s haat tegen Superman. Doom/Lex heeft zoveel bereikt, maar als hij Reed/Superman ziet, kan hij alleen maar bedenken dat hij tekortschiet.

Rivalen kunnen niet alleen een competitieve geest of haat delen, maar ook wederzijds respect. De huidige ‘Fantastic Four’-schrijver Ryan North merkte op (in een interview met het CBR) dat Reed en Doom zo zijn; Reed erkent het genie van Doom, en hoewel Doom Reed te veel haat om hem te respecteren, erkent hij hem soms als een “waardige tegenstander”.

Het zijn ‘twee helften van dezelfde ziel die totaal verschillende keuzes hebben gemaakt’, zei North, en hij heeft gelijk. Zowel Reed als Doom zijn genieën, gedreven door dezelfde basisimpuls: problemen oplossen en de wereld een betere plek maken. Reed bereikt dit door middel van wetenschap, ontdekking en superhelden. Doom gelooft dat de wereld beter af zou zijn met hem als absolute heerser; hij is erop uit een utopie te bouwen waarin iedereen vrij is van gebrek, zelfs als ze onderdanig aan hem zijn. (Maar wil Doom een ​​betere wereld creëren om zijn medemensen te helpen, of doet hij het om te bewijzen dat alleen hij, Doom, zo’n betere wereld kan maken?)

Reed en Victor verschillen ook in de hulpmiddelen die ze gebruiken om problemen op te lossen. Reeds geniale brein werkt door zich te omringen met de logische en wetenschappelijke regels van de werkelijkheid. Zo worstelt hij met de menselijke factor, gezien door zijn sociale starheid. In North’s “Fantastic Four” #21 bezoekt Reed een museum met beeldhouwer Alicia Masters en geeft toe dat hij op emotioneel niveau geen verbinding heeft met kunst, aangezien zijn impuls rationalisatie is. Doom, de zoon van een dokter en een heks, begrijpt ook de wetenschap, maar hanteert magie die Reed nooit zou kunnen. Victor overtreft Reed in tovenarij en charisma. In North en RB Silva’s “One World Under Doom” wordt opgemerkt dat “Reed en Doom allebei de geest kunnen winnen. Maar alleen Doom kan harten winnen.”

In nummer 9 van De uitstekende tekenfilm “Doctor Doom” van Christopher Cantwell en Salvador Larocca.Doom probeert de wereld te redden van een zwart gat. Reed belt om hem veel succes te wensen. Maar Victor hoort niet-bestaande twijfels en beledigingen in elk woord van Reed, en saboteert daardoor de machine.

Wanneer dit gebeurt, Doom opnieuw geeft Reed de schuld en zegt dat Richards liever de wereld zou vernietigen dan Doom haar te laten redden. Deze projectie maakt uiteraard de cirkel rond wat de aanleiding was voor hun vete. In het 10e en laatste nummer komt Doom zichzelf tegen uit een alternatief universum is ’s werelds redder en grootste held. Het enige dat hij nodig had, was zichzelf en zijn vete met Reed overwinnen – maar dat is een monumentale vraag van Victor, die in het Marvel-multiversum wordt gedreven door zijn haat tegen Reed.

Als de leidende slechterik van de ‘Fantastic Four’ heeft Doom een ​​pakketdeal met de FF. Elke keer dat ze opnieuw worden gemaakt in animatie, bioscoop of komische reboots, komt Doom hen bedreigen. Een van de meest opwindende Doom-heruitvindingen is te vinden in de strips van “Ultimate Fantastic Four”. Deze Doom, Victor Van Damme, speelt een verrassend kleine rol in de serie – maar na de miniserie “Ultimatum” wordt Reed Richards kwaadaardig. Door zichzelf “The Maker” te noemen (en zelfs een masker en litteken te krijgen), wordt “Ultimate” Reed een destructievere kracht voor zijn universum dan Van Damme ooit was; Reed en Doom, twee helften van dezelfde ziel.

Onlangs creëerde de Schepper zijn eigen “perfecte” wereld, Earth-6160. Als onderdeel van het spel van de Maker met de geschiedenis martelde hij systematisch de inheemse Reed Richards ter wereld, en sloot hem uiteindelijk op in een ijzeren masker. Reed accepteert de nieuwe naam van de maker voor hem: “Doom”, want dit is alles wat Reed naar zijn dierbaren bracht.

In “Fantastic Four” Deel 3, nr. 54 ontstaan ​​er problemen wanneer Sue Storm-Richards / The Invisible Woman gaat bevallen en het aan Doom is om de pasgeboren dochter van Reed en Sue te redden. Zijn voorwaarde om dit te doen? Victor neemt het meisje als zijn peetdochter en noemt haar Valeria, waarbij hij expliciet zegt dat hij wil dat Reed zich herinnert hoe Doom zijn familie heeft gered elke keer dat hij naar Valeria kijkt.

Naast haar eigen ouders en zijzelf is Valeria een van de weinigen waar Doom echt van houdt; een deel daarvan komt omdat ze het levende bewijs is dat hij iets heeft bereikt wat Richards niet kon. Daarin Serie “Secret Wars” uit 2015 van Jonathan Hickman en Esad RibicWanneer de hele realiteit instort en een krachtige Doom haar herbouwt om te regeren, gaat hij van Valeria’s ere-oom naar haar vader – omdat Victor in deze nieuwe Battleworld getrouwd is met Sue.

Wanneer Reed eindelijk op Battleworld arriveert, is hij niet alleen geschokt, maar ook verward; zoals hij het zegt, had Doom de macht om God te worden en het enige wat hij kon bedenken was het stelen van Reeds leven. Zowel de Fantastic Four-films uit 2005 als 2015 zorgden ervoor dat Doom romantisch geïnteresseerd raakte in Susan, wat suggereert dat een deel van Dooms haat te wijten is aan het feit dat ze voor Reed heeft gekozen. Alsof Doom heeft nog een reden nodig om Richards te haten. Het onheil in romantische jaloezie zou ook betekenen dat hij zou toegeven dat een andere ziel macht over hem heeft, en dat zou hij nooit doen.

“Secret Wars” geeft deze relatie veel beter weer; Doom trouwt alleen met Sue als een manier om Richards te verslaan/verdringen. Na ‘Avengers: Doomsday’ komt ‘Avengers: Secret Wars’, en als het God Emperor Doom en zijn koningin Susan (Vanessa Kirby) aanpast, zal het hopelijk begrijpen – zoals de strips deden – dat Dooms relatie met Sue wordt bepaald door zijn Reed-dynamiek, en niet andersom.