Door Jennifer Asencio
| Uitgegeven
Tenzij je een Hollywood-insider bent, betekent de naam Barry Caldwell tot nu toe misschien niet veel voor je. Hij was een productief animator en stierf op 24 maart 2026. Zijn werk is echter niet alleen beroemd maar ook buitengewoon geliefd. Het is eerlijk om te zeggen dat hij voor een groot deel van de Amerikaanse bevolking de hoeksteen van de kindertijd was.
Zijn carrière bij het animeren van zeer herkenbare tekenfilms begon in 1980 met storyboardwerk Dikke Albert en de Cosby Kidsen het duurde niet lang voordat hij tekende voor afleveringen van de klassieker Tom en Jerry. In 1983 was hij storyboardartiest voor 49 afleveringen van de iconische naschoolse tekenfilm, Hij-Man en meesters van het universum. In 1986, minder dan tien jaar na het begin van zijn carrière, kreeg hij de leiding als directeur van Mijn kleine pony: de filmeen ambitieus project met verschillende bekende stemacteurs en beloofd Hasbro karakters van korte tekenfilms tot het grote scherm. Hij werkte ook het grootste deel van de late jaren 80 aan zijn werk Alvin en de Eekhoorns in 65 secties en De Smurfen in 16 afleveringen.
De jaren negentig voegden nog meer iconische tekenfilms toe aan zijn cv, tekenfilms die toen door zowel volwassenen als kinderen werden bekeken en waar volwassenen die opgroeiden nog steeds van genieten. Zijn werk voor de geliefde tekenfilms van Warner Brothers begon met Tiny Toon-avonturenmaar ging het hele decennium door met cruciaal werk Animaniakken wat leidde tot de spin-off, Pinky en de hersenen.
Voor Y2K schakelde hij over op meer speelfilms, te beginnen met De Beggar-film. Toen gaf hij instructies Osmose Joneshet kiemachtige verhaal van een witte bloedcel die samen met een verkoudheidspil een virus bestrijdt. Hij stopte echter niet met het maken van tv-afleveringen en werd uiteindelijk afgeluisterd Disney opnieuw een bijdrage te leveren aan de productie van Kim Mogelijk. Dit luidde een nieuw tijdperk in van memorabele werken van Caldwell, waaronder Mulaan II. De rest van zijn carrière zou hij al zijn titels blijven creëren en opnieuw bekijken: tekenfilms van Tom en Jerry, van Looney-tunesvan Scooby Doo en van verschillende Disney-eigendommen.
Het is ook opmerkelijk dat Caldwell een zwarte kunstenaar was in een tijd waarin de organische diversiteit in entertainment nog maar net begon te ontstaan. In de jaren zeventig was er het Blaxploitation-filmgenre en belangrijke komische stemmen zoals Richard Pryor en Bill Cosby; Cosby creëerde Fat Albert, waar Caldwell zijn start kreeg.
Gedurende de jaren tachtig breidde de rol van zwarte mensen in entertainment zich uit tot het punt van organische diversiteit, met namen als Michaël JacksonEddie Murphy en Oprah Winfrey maken de weg vrij voor andere publieke zwarte entertainers. Ondertussen voegde Barry Caldwell achter de schermen deze namen samen met cartoons die een even grote culturele betekenis hebben als alle andere.
Of we het nu wisten of niet, Barry Caldwell beïnvloedde vier generaties kinderen via zijn tekenfilms, met zijn meest recente kunstwerken getekend voor Disney in 2024. Zijn dood laat een erfenis na van klassieke animatie waar zowel het jonge publiek als hun volwassen tegenhangers van genieten, waardoor iedereen samen kan lachen en plezier kan hebben. Wat een prachtige erfenis voor een kunstenaar om achter te laten. TRAAN.
