Nicolaas Brendonbekend als onderdeel van de Scooby-bende Buffy de vampierdoderis dood. Hij was 54.
Een voormalige co-ster bevestigde het nieuws aan Deadline. De familie van Brendon bracht een verklaring uit waarin stond dat de acteur ‘in zijn slaap een natuurlijke dood’ was gestorven.
“We zijn er kapot van om het overlijden van onze broer en zoon, Nicholas Brendon, te delen. Hij stierf in zijn slaap door natuurlijke oorzaken”, aldus een verklaring van de familie van Brendon. THR. “De meeste mensen kennen Nicky vanwege zijn werk als acteur en vanwege de personages die hij door de jaren heen tot leven heeft gebracht. De afgelopen jaren heeft Nicky zijn passie gevonden in schilderen en kunst. Nicky deelde zijn enthousiaste talent graag met zijn familie, vrienden en fans. Hij was gepassioneerd, gevoelig en eindeloos gedreven om te creëren.”
De verklaring vervolgde: “Degenen die hem echt kenden, begrepen dat zijn kunst een van de puurste weerspiegelingen was van wie hij was. Hoewel het geen geheim is dat Nicholas in het verleden problemen had, gebruikte hij medicijnen en behandeling om met zijn diagnose om te gaan, en hij was optimistisch over de toekomst op het moment van zijn overlijden. Onze familie vraagt om privacy op dit moment terwijl we rouwen om zijn verlies en een leven vol intens leven en verbeeldingskracht. Oprechte dank aan iedereen die liefde en steun heeft getoond.”
Brendon was een vaste serie Buffy de vampierdoder tegenover Sarah Michelle Gellar. De acteur speelde Xander Harris gedurende de zeven seizoenen van de show op The WB en UPN.
Na het einde van Buffy in 2003 bleef Brendon meespelen Keuken vertrouwelijk als chef-kok Seth Richman naast Bradley Cooper en Jaime King. Hij zou er een terugkerende rol in gaan spelen Criminele geesten, Privé praktijkEn Doe alsof.
In de film speelde Brendon in komedie-horrorfilms uit de jaren 2000 Psycho strandfeest samen met Lauren Ambrose. Andere films waarin hij speelde waren o.a Het demoneneiland (2002), Onheilig (2007), Bloed op de snelweg (2008), Grote homoliefde (2013), en Context (2013), om er maar een paar te noemen.
