De Gouden Globes zette zondag de agenda vast met de eerste prijs van de avond, die naar Teyana Taylor ging voor “One Battle After Another” vanwege wat zou kunnen worden gezien als een meer met sterren bezaaide overwinning van mede-genomineerden Emily Blunt of Ariana Grande.
Ze bleven er de rest van de show mee doorgaan, maar sloten de avond af met het duidelijke gevoel dat de poging tot make-over van de Globes – die tot doel heeft om bewuster te zijn in wat er wordt genomineerd en wie er wint – op zijn best verwarrend is.
Natuurlijk is het moeilijk om ruzie te maken met Paul Thomas Anderson’s “One Battle” wees de grote winnaarmet Globes voor Anderson’s regie en scenario, Taylor’s biopic en Beste Film – Musical of Komedie. En hetzelfde kan gezegd worden van Chloe Zhao “Hebben” wint Beste Film – Drama, een punt dat wordt onderstreept door de krachtige en ontroerende toespraken van Zhao en hoofdrolspeler Jessie Buckley.
Dit waren volkomen geloofwaardige films om te belonen in deze tijd van onrust en trauma, symbolisch voor een lijst van winnaars die bijna altijd bij de favorieten bleven en nooit leken te proberen sterrenmacht te schenken, zoals de ouderwetse Globes wel deden.
Maar nadat de nieuwe eigenaar de kiezerslijst drastisch had herzien in een wanhopige poging om iets van die geloofwaardigheid terug te winnen, kreeg men het gevoel dat de nieuwe Globes en de daaruit voortvloeiende uitzending ook hun taart wilden hebben en opeten – om de show net zo losjes, onstuimig en leuk te maken als het soms was toen de kiezers achterdochtig waren en de inzet niet bijzonder hoog was.
En dat was het niet, behalve op de meest geforceerde en ongemakkelijke momenten.
Omringd door een goede groep winnaars was de schamele drie jaar oude prijs voor Beste Film en Box Office Achievement, een categorie die nu een troostprijs lijkt te zijn geworden voor grote films die niet veel andere prijzen winnen. (“Barbie” won het, daarna “Wicked” en vervolgens “Sinners”, waarvan verwacht werd dat het beter zou doen dan zij.) En een nieuwe podcastcategorie geïntroduceerd door een filmfragment dat in wezen zei: “films sterven uit, dus dit is wat we nu gaan groeten.” En een categorie stand-upcomedy die twee van de drie jaar naar Ricky Gervais is gegaan, de man die vooral bekend staat om het redden van de Globes toen hij ze eerder presenteerde. Ook: constante berichten naar de Polymarket-voorspellingsmarkteen nieuwe Globes-partner.
Op een avond waarop veel van de winnende films tijdige onderzoeken waren van verlies en brutaliteit, probeerde de show de andere kant op te gaan en zag er raar uit.
Nadat ze hun NBC-deal hadden verloren vanwege schandalen en boycots, hebben de Globes een paar jaar besteed aan het bedenken van een nieuw model en een nieuwe groep kiezers: in plaats van 90 fulltime en parttime journalisten gevestigd in Los Angeles die voor internationale publicaties schrijven, bestaat de nieuwe Golden Globes uit 399 critici, waarvan bijna 90% buiten de Verenigde Staten.
Er is meer transparantie rond deze groep kiezers, van wie allemaal hun naam, credits en biografieën beschikbaar zijn op de website van Globe. Maar het zijn internationale filmcritici en journalisten die voor hun levensonderhoud niet afhankelijk zijn van LA-junks, dus hun stemmen gaan vaak naar de favorieten van de critici in plaats van naar films die de grootste sterren naar het Beverly Hilton zullen lokken.
Dus in de categorie Beste Film – Drama waren er maar liefst drie van de zes genomineerde niet-Engelstalige films, waarbij ‘It Was Just an Accident’ (Iraans), ‘Sentimental Value’ (Noors) en ‘The Secret Agent’ (Braziliaans) het allemaal haalden; in de categorie beste film – musical of komedie behaalden het Zuid-Koreaanse ‘No Other Choice’ en het Franstalige ‘Nouvelle Vague’ twee van de zes plaatsen.
Internationale films domineerden de winnaarslijst van zondag niet, behalve ‘Secret Agent’-ster Wagner Moura, die Beste Drama-acteur won van Michael B. Jordan voor ‘Sinners’, een lichte teleurstelling die doet denken aan de overwinning van vorig jaar door een andere Braziliaan, Fernanda Torres, voor Beste Drama-actrice. (Opmerking: de nieuwe Golden Globes-kiezerslijst bevat veel Zuid-Amerikanen, vooral veel Brazilianen.)
Maar ze leken op elkaar Critics Choice Awards van vorige week in de filmcategorieën en vergelijkbaar met de Emmy Awards van afgelopen september in de televisiecategorieën. Niets anders, niets echt verrassends, en eerlijk gezegd niet veel reden om te geloven dat deze show, opnieuw gemaakt met deze groep kiezers, is waar CBS naar op zoek was toen het zich aanmeldde om de show tot 2029 tegen een gereduceerd tarief uit te zenden.
Toch zou de Globes-uitzending enkele gevolgen kunnen hebben nu de Oscar-kiezers zich voorbereiden op het uitbrengen van hun stem deze week. De toespraak van Jessie Buckley was hartelijk en charmant, wat goedmaakte dat de show “Isn’t She Lovely” van Stevie Wonder speelde terwijl ze naar het podium liep. (Het is natuurlijk een geweldig nummer, maar hoewel de titel misschien juist is, is het ook een van de minst Duitse delen van haar felle, wilde optreden.)
“The Secret Agent” krijgt wellicht nog een paar views van Oscar-kiezers die misschien niet stemmen in de categorie Beste Internationale Speelfilm; idem ‘Sentimental Value’, hoewel je zou hopen dat beide films al in de kijkwachtrij van elke gewetensvolle kiezer staan.
In de tv-categorieën kun je bijna niet zeggen dat de meeste kiezers buiten de Verenigde Staten zijn gevestigd, omdat ze consequent voor dezelfde dingen gaan als de kiezers van de Television Academy: van de elf Globes TV-categorieën die ook op de Emmy’s werden gepresenteerd, gingen er negen naar dezelfde mensen of programma’s die vier en een halve maand geleden Emmy’s wonnen.
De winnaars waren verdiend. De show was vooral onhandig en een beetje hectisch. De verrassingen waren minimaal.
Als je Globes bent, waar ga je dan heen?
