Door Joshua Tyler
| Bijgewerkt
NASA bevindt zich midden in de voltooiing van een van de belangrijkste prestaties in de menselijke geschiedenis. Deze week zijn vier mensen verder de ruimte in gegaan dan wie dan ook ooit heeft gedaan als onderdeel van een vlucht langs de maan. Dit is de eerste keer dat de mensheid zelfs maar heeft geprobeerd de maan te naderen sinds het einde van het Apollo-programma, meer dan vijftig jaar geleden.
En het is een totale mislukking.
De astronauten zijn daar aangekomen en zullen waarschijnlijk terugkomen, en dat is goed, maar het grotere doel van zoiets als dit is om ervoor te zorgen dat mensen er genoeg om geven om meer te doen. Dat deden ze helemaal niet. Erger nog, ze leken het niet eens te proberen. Alles wat NASA deed was volkomen verkeerd.
De missie als een grap bestempelen
Eerst lanceerden ze de missie op 1 april. Voor jullie, niet-Amerikanen, is het April Fool’s Day, een feestdag gewijd aan het uithalen van grappen. Dit viel goed in de smaak bij alle Flat Earthers en versterkte alleen maar het scepticisme dat maanmissies nep zijn.
Het feit dat NASA op 2 april had kunnen lanceren, maar bewust voor April Fools had gekozen, zou waarschijnlijk tot gevolg moeten hebben dat iedereen die de leiding heeft over het agentschap, wordt ontslagen. Dat was echter nog maar het begin van hun epische reeks mislukkingen.
Het is 2026 en we kunnen nog steeds geen foto’s maken in de ruimte
Vervolgens is het NASA-team van genieën, zoals altijd lijkt te gebeuren, er niet in geslaagd een manier te vinden om fatsoenlijke camera’s op de Artemis II-missie te sturen. Of als ze dat wel deden, werden ze niet gebruikt.
De astronauten hadden hun iPhones bij zich, wat een goed idee was, dus vermoedelijk hadden ze ze gewoon uit het raam kunnen wijzen en vervolgens het resultaat kunnen tweeten. Als ze dat wel deden, koos NASA ervoor om de meeste van hun afbeeldingen niet te markeren. Je zult niet veel selfies van astronauten viraal zien gaan.
In plaats van een eindeloze stroom coole video’s en foto’s van onze planeet toen Orion vertrok, heeft NASA drie beelden vrijgegeven die hun bemanning van de aarde heeft gemaakt.
Foto één (hierboven) is van de Sahara-woestijn waar niemand woont. Het staat ook ondersteboven ten opzichte van onze normale oriëntatie. NASA had het eenvoudigweg kunnen draaien, maar deed dat niet.
Foto twee (hierboven) is van de Australische Outback, waar vrijwel niemand woont.
Foto drie (hierboven) is van de aarde in duisternis, gefilterd zodat zelfs de lichten van de stad niet zichtbaar zijn. Het resultaat is dat het lijkt op een donkere cirkel met een streepje licht erop. Met andere woorden: het lijkt nergens op.
Vanaf daar kun je je huis niet zien
Dan was er de nadering van de maan, waar we een vage grijze vorm zagen. De astronauten beweren dat de sterren uit hun raam indrukwekkend zijn, maar blijkbaar is het niemand gelukt ze te fotograferen. En toen was de capsule voorbij de maan en op weg terug naar de aarde zonder ons iets te laten zien.
Nu is de missie op weg naar huis, nadat ze de mensen op aarde de leegte heeft laten zien. Lege ruimte, leeg woestijnland, lege grijze cirkel van stof. Er is niet eens een foto waar we naar kunnen wijzen en zeggen: vanaf hier kan ik mijn huis zien!
De astronauten hielden een aantal ongemakkelijke, vooraf geschreven toespraken die ze waarschijnlijk niet eens zelf hadden geschreven. Het is niet hun schuld; dit interessant maken is niet hun taak.
NASA zal nu excuses mompelen over waarom ze geen goede foto’s kunnen maken en er dan wat technisch jargon in gooien over waarom de missie belangrijk was voor de wetenschap, ondanks hoe saai deze er uitzag. Ze zullen zeggen dat het ertoe doet omdat het toekomstige missies opzet. Deze missies zullen ongetwijfeld ook niet in staat zijn om basisfotografie en socialemediamarketing uit te voeren.
De belangrijkste waarde van ruimtevaart ligt in wat het ons over onszelf leert
In tegenstelling tot het tijdperk van de zeilverkenning, toen dappere mannen op schepen grote afstanden aflegden en terugkeerden met goud en exotisch fruit als bewijs van de waarde van hun reis, heeft ruimtevaart geen echt, tastbaar voordeel voor de meeste mensen die het financieren. De belangrijkste waarde ervan voor de mensheid ligt in wat het ons over onszelf kan leren.
Wanneer NASA mensen niet eens een beeld kan laten zien van Noord-Amerika, waar het continent voor zijn missies betaalt, heeft het de reden van zijn bestaan opgegeven.
NASA heeft zojuist ieder kind de ruimte laten haten
Ik probeerde af te stemmen op mijn 9-jarige zoon, die enthousiast was over ruimtevaart. We hebben de raketlancering gezien, die slecht gefilmd was. Hij probeerde er opgewonden over te zijn, maar het was maar twee seconden vuur. Toen faalde de camera en viel uit. Het kwam terug in een extreme close-up en toen was de raket verdwenen.
Latere ruimtebeelden van die scheiding waren korrelig en moeilijk te zien. Trouwens, als SpaceX dergelijke lanceringen heeft gedaan, zijn hun video’s van de raket altijd onberispelijk en mooi. Je ziet het allemaal. Op de een of andere manier is dit, ondanks miljarden aan belastinggeld, niet iets dat NASA kan bereiken.
Toen de missie een paar dagen later op de maan arriveerde, zagen we de flyby-feed, die in feite bestond uit twee vrouwen die voor de camera zaten en woordsalade draaiden en af en toe uitlegden waarom we niets kunnen zien. Toen Orion langs de donkere kant van de maan kwam en terugkeerde naar contact met de aarde, zagen we nog steeds niets. Terwijl we nergens naar keken, moesten we een bemanningslid een saaie, pompeuze, vooraf voorbereide toespraak voorlezen.
Ik probeerde het voor mijn zoon wat spannender te maken door hem afbeeldingen van NASA’s X-feed te laten zien. Behalve, nou ja, er waren alleen die drie foto’s. Er was ook een video van een vloeibare Nutella, die vrijwel zeker een betaalde ruimtevaartadvertentie was.
Al snel gingen we terug naar de livefeed van NASA en er was nog steeds niets te zien. We zaten nu al bijna een uur te kijken, en na nog een paar minuten vroeg mijn zoon: ‘Kunnen we hem uitzetten, papa? Er is niets te zien. Ik lees liever een boek.’ Dat was het einde van zijn interesse in het ruimteprogramma.
Het enige interessante beeldmateriaal van de hele onderneming was een fragment dat uit de puinhoop werd gered en op X werd gedeeld door Elon Muskdie de taak lijken te begrijpen, zelfs als NASA dat niet doet. Hier is het…
NASA had de eerste moeten zijn die dit beeldmateriaal had geknipt en op sociale media had gedeeld. Het had een prioriteit moeten zijn voor hun marketingteam. Dat was het niet. Misschien hebben ze dat nu gedaan. Overigens zijn de meeste reacties daarop afkomstig van mensen die denken dat de beelden nep zijn, omdat NASA de missie op 1 april lanceerde.
Als we nog een half uur vast hadden gezeten zonder iets te hebben gezien, had mijn voorheen ruimtegekke kind misschien ooit de beelden van de video van Elon Musk op de livefeed van NASA gezien. Maar hij is een negenjarige jongen met een energieke geest, geen bedlegerige bejaarde die niets anders te doen heeft dan naar NASA’s versie van Tussen twee varens.
Bedankt, NASA. Zo ziet totale mislukking eruit. Mijn zoon heeft tenminste boeken die zijn verbeelding stimuleren.
