Door Chris Snellgrove
| Uitgegeven
Als schrijver die gespecialiseerd is in Star Trek, besteed ik veel tijd aan het verdiepen in de productiedetails van mijn favoriete afleveringen. Ik ontdek vaak leuke trivia achter de schermen waardoor ik nog veel meer van deze verhalen geniet. Maar zo nu en dan zal ik iets schokkends ontdekken. Namelijk dat mijn favoriete makers echt een hekel hebben aan wat ik als hun beste werk beschouw.
Een perfect voorbeeld hiervan is Star Trek: de volgende generatie aflevering “Evolution”, geschreven door Michael Piller. De aflevering is zo goed dat het hem heeft geholpen het optreden binnen te halen TNG showrunner, en hij luidde bijna in zijn eentje de gouden eeuw van de franchise in. Daarom ben ik er altijd van uitgegaan dat Piller trots moet zijn op de geschiedenis die hij heeft geschreven. Maar in werkelijkheid had hij een hekel aan ‘Evolution’, de aflevering die hem het belangrijkste optreden uit zijn hele carrière bezorgde.
Jongen (geniaal), stopgezet
Als je geen perfect Android-geheugen hebt, is hier een samenvatting. ‘Evolution’ ging over de Enterprise die een excentriek genie hielp bij het bestuderen van een interstellaire explosie die elke 196 jaar plaatsvindt, het kosmische equivalent van Old Faithful. Ondertussen voert Wesley Crusher een wetenschappelijk experiment uit en laat per ongeluk enkele nanieten op het schip los. Ze evolueren en richten grote schade aan, maar na een paar gekke ongelukken bedenkt Picard een diplomatieke oplossing, waardoor de nanieten net op tijd hun eigen planeet krijgen om de bezoekende wetenschapper te helpen het onderzoek te voltooien waaraan hij zijn hele leven heeft besteed.
Het is werkelijk een fantastische aflevering waar schrijver Michael Piller volgens de meeste fans trots op mag zijn. De toekomstige TNG-showrunner was het echter niet eens met deze beoordeling. Zoals vastgelegd in De logboeken van de kapitein: de ongeautoriseerde volledige reizenhij zei later dat “Evolution” uiteindelijk “een B-aflevering” was. Zijn voornaamste zorg (een die werd gedeeld door Michael Wagner, die hielp bij het ontwikkelen van het algemene verhaal) was dat “er geen einde aan kwam.” Hoewel er “enkele karakterscènes” waren waar hij “erg trots op” was, was hij uiteindelijk bezorgd dat de aflevering “niet helemaal goed uitkwam”.
De geest van Cranky die nog moet komen
Interessant genoeg deelde afleveringsregisseur Winrich Kolbe enkele zorgen van Piller met betrekking tot ‘Evolution’. De regisseur genoot van het plot over een wetenschapper “die probeerde een probleem naar voren te brengen en toen plotseling ontdekte dat er consequenties waren waar hij niet aan had gedacht, namelijk het gebrek aan controle over de nanieten.” Hij vond dat dit “een zeer ernstige kwestie” was die “niet goed werd aangepakt” omdat het een op Wesley gerichte aflevering was en “iedereen het als een kinderprogramma beschouwde, zelfs de schrijvers.”
Dit laatste was gericht op Piller, die de aflevering vooral zag als een kans om (ahem) het karakter van Wesley Crusher te ontwikkelen. Hij was van plan de norse bezoekende wetenschapper Paul Stubbs een waarschuwende visie te geven op wat Wesley zou kunnen worden als hij zich alleen op zijn studie zou blijven concentreren. “Evolution” is in dat opzicht zeer succesvol, en het is de perfecte aflevering om vrienden te laten zien die een hekel hebben aan het tienergenie van Star Trek. Maar Kolbe was van mening dat de aflevering te veel tijd aan Wesley besteedde en niet genoeg aan de nanieten, die de kern vormden van het morele dilemma van de aflevering: of ze als gevaarlijk ongedierte moesten worden neergezet of dat ze moesten worden erkend als een nieuwe (zij het onconventionele) levensvorm.
Michael Piller was misschien niet de grootste fan van ‘Evolution’, maar deze mening werd niet gedeeld StarTrek producent Rick Berman. Pillers script (compleet met een honkbaltoespraak die indruk maakte op Berman, een grote fan van de sport) hielp hem de baan te bemachtigen als showrunner van De volgende generatie. Nadat hij van deze show een tv-serie had gemaakt die je niet mag missen, bleef hij creëren Diepe ruimte negen En Reizigerwaardoor dit tijdperk de Gouden Eeuw van Star Trek werd. Uiteindelijk zou niets van dit alles zijn gebeurd zonder ‘Evolution’, een geweldige aflevering die alles behalve de auteur absoluut is geliefd.
