De oplossing van Starfleet Academy voor het Klingon-probleem uitgelegd

Schild omhoog! Dit artikel bevat spoilers voor aflevering 4 van “Star Trek: Starfleet Academy”.

“Star Trek” heeft altijd een Klingon-“probleem” gehad, maar nooit echt dit rang. Er was eens een soort gekuifde buitenaardse wezens die een allegorie vormden voor de meest angstaanjagende geopolitieke conflicten: de Sovjet-Unie sloot zich tijdens de Koude Oorlog aan bij de Verenigde Staten. Maar door de decennia heen Het verhalende doel van de Klingons in de Star Trek-franchise is bijna net zo geëvolueerd als hun fysieke verschijning. Toen shows als ‘The Next Generation’, ‘Deep Space Nine’, ‘Voyager’ en vooral ‘Discovery’ arriveerden, leek de rol die de Klingons waren gaan spelen ronduit onherkenbaar vergeleken met de oorspronkelijke visie van Gene Roddenberry. De vierde aflevering van “Starfleet Academy” heeft de soort “Star Trek” nu naar de verre toekomst gebracht, en de resultaten zijn behoorlijk gecompliceerd.

De meest controversiële keuze in deze reeks jong-volwassen wendingen is misschien wel de nieuwe status quo rond de Klingons – nu een bedreigde diersoort die op de rand van totale uitsterving staat – en de moeite die Starfleet zal doen om een ​​oplossing te vinden. Wanneer gevreesd wordt dat een vluchtelingenschip met de laatste overblijfselen van de Klingon Grote Huizen vernietigd zal worden, probeert de Federatie de overlevenden naar een nieuwe thuiswereld te verplaatsen… wat de trotse buitenaardse wezens weigeren te accepteren. Aflevering 4, getiteld ‘Vox in Excelso’, begint met Klingon-cadet Jay-Den (Karim Diané) die worstelt om zich publiekelijk uit te drukken in een debatklas en eindigt met hem die worstelt met de zeer reële mogelijkheid dat zijn hele familie (en soort) zal ophouden te bestaan ​​in een post-Burn-sterrenstelsel.

“Starfleet Academy” maakt van de gelegenheid gebruik om dit onderwerp precies te benaderen zoals je het zou verwachten: met een serieus, emotioneel debat door de eeuwen heen en een laatste diplomatieke wending die zo old-school “Star Trek” is als maar kan.

Misschien zijn Klingons niet zo’n achterhaald concept als sommige “Star Trek”-fans de laatste tijd vreesden. Hoewel het duidelijk een favoriet onderdeel van de franchise is, bieden Klingons nog steeds iets nieuws? “Starfleet Academy” antwoordt bevestigend. De toevoeging van Jay-Den in “Starfleet Academy” is nieuwaangezien hij de enige Klingon-cadet vertegenwoordigt na hun vernietiging tijdens de Burn – die blijkbaar talloze levens eiste, zowel op hun oorspronkelijke thuiswereld Qo’noS als in de hele melkweg. Nu zijn eigen familie schijnbaar verloren is, begraaft Jay-Den zijn verdriet ter voorbereiding op het komende debat op de Academie… en dringt hij onverwachts aan op ruzie. tegen de positie van Starfleet-interventie en hervestiging van de overgebleven Klingons op de nieuw ontdekte planeet Faan Alpha.

Jay-Den’s angstige reis om zijn eigen stem te ontdekken is de emotionele ruggengraat van dit uur, terwijl de komst van Eigenlijk Klingon-leider Obel Wocak (David Keeley) en zijn koppigheid om de ‘liefdadigheidsinstelling’ van de Federatie te aanvaarden vormen het filosofische probleem dat moet worden opgelost. Terwijl Jay-Den in de aanloop naar het grote debat voortdurend openhartig en afgewezen wordt door zijn klasgenoten, waaronder zijn goedbedoelende vriend Caleb Mir (Sandro Rosta), blijven de ontevreden Klingon-overlevenden het oneens met de Federatie die namens hen over hun lot beslist. Het aanbieden van de planeet als een geschenk zou net zo goed in het gezicht van de geëerde krijgers kunnen spuwen, hoewel het weigeren van het aanbod van Starfleet vrijwel zeker hun eigen vernietiging zou betekenen.

Uiteraard werkt Jay-Den een compromis uit, zodat beide partijen hun gezicht kunnen redden. Op papier is het voeren van een schijngevecht tegen de Klingon-vloot en het verliezen van Starfleet (dat wil zeggen het ontmoeten van een andere cultuur op hun eigen niveau en het accepteren van wat hen maakt tot wie ze zijn) de belichaming van ‘Trek’. De uitvoering blijkt echter lastig.

Gedurende de “Starfleet Academy” van deze week blijft de aard van communicatie en het idee van vechten met woorden in plaats van met wapens op de voorgrond staan. Zoals we eerder dit seizoen zagen, Starfleet was in staat de Betazeds in de groep te brengen door een gepassioneerd debat en dit te ondersteunen met actie. Voordien overtuigde kanselier Nahla Aké (Holly Hunter) Caleb ervan om zich bij haar op de academie aan te sluiten, simpelweg door hem te ontmoeten waar hij was. “Vox in Excelso” houdt dit gaande met zijn uiteindelijke conclusie, aangezien de toespraak van Jay-Den hem inspireert om Starfleet een “strijd” tegen Klingon-oorlogsschepen te laten verliezen en het eigendom van Faan Alpha als oorlogsprijs op te geven.

Maar wat is een betere manier om deze conclusie te bespreken dan via ons eigen debat? Hoewel het werd gepresenteerd als een perfecte middenweg, vond iemand anders het een beetje neerbuigend tegenover de Klingons? Eén lezing van deze aflevering is dat Starfleet een rol op zich neemt die vergelijkbaar is met de moderne Verenigde Staten, waarbij hij anderen voortdurend dicteert hoe ze zich moeten gedragen. In dit geval dwingt de Federatie de Klingons om hen te volgen door met hun tradities mee te spelen en hen te misleiden om te doen wat Starfleet al die tijd al wilde. Maar hier is een cruciaal contrapunt: de aflevering maakt er een punt van om de Klingon-manier van leven te valideren via Jay-Den, die zijn Starfleet-ambities probeert te verzoenen met zijn culturele wortels in zowel het heden als de verschillende flashbacks. Hij is het die deze radicale oplossing voorstelt, en Obel aanvaardt dit bewust als een gebaar van goede trouw. Het is diplomatie.

Achteloos, “Starfleet Academy” blijft de idealen belichamen waarvoor de “Star Trek” -franchise bekend staat. In dit geval brengen culturele uitwisseling en wederzijds begrip twee ongemakkelijke bondgenoten samen. Dit is zo “Trek” als maar kan, mensen.

“Starfleet Academy” wordt gestreamd op Paramount+.