Door Jennifer Asencio
| Uitgegeven
Er zijn critici die het feit niet lijken te kunnen negeren dat Daily Wire+ zijn eigen inhoud maakt. Ze hebben hun best gedaan om de nieuwste series te negeren De Pendragon-cyclus: opkomst van de Merlijn dat er op het moment van schrijven nog steeds geen Rotten Tomatoes-scores van critici voor zijn. Het is een feit dat iedereen in het gezicht wordt gegooid om de put te vergiftigen tegen dit ongelooflijke King Arthur-epos.
Negeert alle andere inhoud die Daily Wire+ produceert, inclusief de geweldige Voer een verberggevecht uit en langzaam brandende westernthriller Terreur op de prairieelke berichtgeving over de inhoud van Daily Wire+ concentreert zich op één film: Dame Ballers. Deze absurdistische komedie, geschreven en geregisseerd door Jeremy Boreing, bevat vrijwel alle beroemdheden van Daily Wire, waaronder Matt Walsh, Brett Cooper (die ook Ganieda speelde in De Pendragon-cyclus), Ben Shapiro, Michael Knowles en de controversiële Candace Owens, die inmiddels het bedrijf heeft verlaten en een zeer publieke vete heeft met zowel de Daily Wire als Boreing. Die dingen zijn genoeg om critici ervoor te laten terugdeinzen, vooral in het licht van Owens escapades, maar er is meer.
Het verhaal draait om een mislukte basketbalcoach genaamd Rob, wiens harde coachingstactieken niet zo welkom zijn in het DEI-tijdperk als toen hij kampioenschappen won in 2008. Door zijn geluk werkt hij bij een dragbar, waar hij wordt herenigd met zijn voormalige sterspeler, Alex. Hij en Alex besluiten Alex te trainen voor een lokaal atletiekevenement, maar wanneer Rob zijn beschermeling probeert in te schrijven, krijgt hij te horen dat de herencategorie vol is. Alex, net van zijn werk, is nog steeds gekleed in drag, wat de met afschuw vervulde raceregistreerder ertoe aanzet zich overvloedig te verontschuldigen en Alex toe te staan aan de race deel te nemen… als transgendervrouw.
Het wordt nog ingewikkelder wanneer verslaggever Gwen Wilde in beeld komt en Rob en Alex overtuigt om als transgenderatleten mee te doen aan een damesbasketbalcompetitie. Robs dochter Winnie, een slimme achtjarige die naar de basisschool gaat en bij haar moeder en extreem liberale stiefvader Kris woont, legt uit hoe genderidentiteit werkt. Het team doet het goed en de spelers omarmen allemaal hun innerlijke vrouwen, maar hun roem en roem gaan gepaard met onvoorziene complicaties.
Een van de sterkste punten van deze film is het script, dat elk aspect van het onderwerp weet te behandelen op een manier die de absurditeit van sommige argumenten over genderidentiteit benadrukt. Dat is waarschijnlijk de reden waarom zoveel critici het als ’transfobisch’ beschouwen, maar wat de film in werkelijkheid doet, is deze argumenten onderzoeken tot conclusies die extreem zouden moeten zijn, maar dat niet zijn. Zwemmer Reilly Gaines maakt een aangrijpende verschijning wanneer ze in een race wordt verslagen door een van de atleten, dus deze film is absoluut een direct statement over de integratie van transvrouwen in de vrouwensport.
Wat het verrassend genoeg niet doet, is de genderideologie strenger beoordelen dan iets anders. Ik kan niet geloven dat ik dit zeg, maar Matt Walsh is verrassend goed in deze film als de hippie-stiefvader van Winnie, die elk gespreksonderwerp met diepe ernst herhaalt. Maar Rob is net zo oprecht in zijn eigen belachelijke ideeën en net zo bezorgd over zijn agressieve houding ten opzichte van winnen, zijn volledige misverstand over de gendertheorie en zijn onhandige pogingen om met zijn ex-vrouw, Dharby, om te gaan. Sterker nog, het script van Jeremy Boreing steekt zichzelf zelfs meer dan eens in de maling en roept zijn eigen gebeurtenissen op. Dit is meestal een zeer intelligent script, ook al geniet het van zijn absurditeit.
Hoezeer de film ook over Rob en het team gaat, de hoofdpersoon is Winnie. De enige verlossende eigenschap van Rob is dat hij een goede vader voor zijn dochter wil zijn; Ondertussen heeft ze meer kennis over de moderne wereld die Rob heeft achtergelaten.
Rosie Seraphine Harper zal een naam zijn om in de gaten te houden als ze Winnie portretteert met zo’n ongelooflijke komische timing, in balans met hartverscheurende dramatische expressie als het niet goed gaat met haar ouders. Een serieuze scène waarin ze alle dingen opsomt waarvan ze denkt dat jongens het beter kunnen dan meisjes, is vakkundig gemonteerd voor een grotere emotionele impact, waardoor het acteerwerk van deze jongedame nog meer wordt benadrukt.
Maar de film overdrijft soms zijn punten en sleept een deel van de sportactie verder naar voren dan zou moeten. Sommige grappen worden iets te ver doorgevoerd, terwijl ze misschien grappiger waren geweest als ze waren omgehakt. De film had 20 minuten korter kunnen zijn zonder de film pijn te doen of de beste grappen te verwijderen. Het enige andere dat kleiner kan worden Dame Ballers is dat sommige dingen in deze film die grappig zouden moeten zijn, in het echte leven gebeuren, zoals blijkt uit de montage met Reilly Gaines.
Ik ging naar deze film met het idee dat ik hem zou haten, maar er was veel om van te houden. De grappen landen omdat ze echt grappig zijn en gebruik maken van de persoonlijkheden van de acteurs. De climax brengt Robs belachelijke plan tot zijn meest voor de hand liggende conclusie en neemt vervolgens een hartverwarmende wending die het thema van de film onderstreept. Het denigreert transgenders niet, maar maakt argumenten aan waarvan ons al lang is verteld dat we die niet mogen aanvoeren. Het is een menselijke komedie die haar vragen met humor beantwoordt in plaats van met spot.
Rotte tomaten gaf dit een nieuwe beoordeling van 40%, wat hoger was dan ik van de critici had verwacht, maar het blijkt dat die beoordeling slechts op vijf beoordelingen is gebaseerd. Ondertussen beoordeelde een publiek van meer dan 5000 mensen het met 77%. Het heeft eigenlijk veel gemeen met de cultklassieker van Mike Judge Idiocratie in die zin dat het de dwaasheid van zijn plot tot het einde volgt. Het is geen goede komedie, maar het is wel een goede komedie, en als de mensen die erin worden gevierd de grap niet kunnen verdragen, is dat simpelweg omdat de conclusies die eruit worden getrokken hen niet bevallen, en niet omdat er iets mis is met de film zelf.
Het publiek wordt er voortdurend aan herinnerd wat de Daily Wire+ heeft gemaakt Dame Ballersen Candace Owens gebruikte het zelfs om Jeremy Boreing in diskrediet te brengen in haar laatste tirades tegen hem. Dit is in de eerste plaats om de put te vergiftigen tegen de hele zender op basis van één film. De aanhangwagen voor Enge film 6 gaat veel verder dan Dame Ballers komt ooit in de buurt, en het is een hele film. Het gebruiken als tactiek om de andere inhoud van de streamer en het werk van Jeremy Boreing te kleineren is een achterbakse aanval, vooral omdat de film beter is dan wordt voorgesteld.
DAME BALLERS RAPPORTAGE SCORE
Dame Ballers is beschikbaar op Daily Wire+ via abonnement en te huur op Amazone en Appel.
