Door Jonathan Klotz
| Uitgegeven
Margot Robbie explodeerde op het toneel met 2013’s De Wolf van Wall Street en hield zich staande op het scherm met Leonardo DiCaprio. Het was misschien een ondankbare rol als trofee-vrouw, maar Robbie’s charme en talent maakten het onvergetelijk, afgezien van haar verbluffende uiterlijk. Als vervolg hierop nam Robbie het in 2015 op tegen een andere bekroonde ster uit de A-lijst, Will Smith. Focusnu beschikbaar op Netflix, een verwrongen overvalthriller die een dun plot overwint dankzij de moeiteloze charme van de twee hoofdrolspelers.
Margot Robbie en Will Smith bruisen op het scherm
Wil Smit speelt Nicky, een oplichter met wie hij uiteindelijk naar bed gaat Van Margot Robbie Jess, en dan kan ze niet anders dan lachen om de onbekwame poging van haar partner tegen de “jaloerse vriend-cheater”. Onder de indruk van haar rol daarin, gebruikt hij haar voor een Super Bowl-oplichting die de grenzen van de geloofwaardigheid slechts twintig minuten na het begin van de film verlegt. Focus gaat drie jaar later weer verder wanneer hun paden elkaar kruisen in Buenos Aires, beiden gericht op hetzelfde doel: Rafeal, een miljardair F-1-teameigenaar.
Terwijl Nicky en Jess tegen elkaar werken, dan met elkaar, en dan weer tegen elkaar, besteden Nicky en Jess de rest Focus’s volwassenheid verraadt iedereen die in zicht is. Zoals bij alle geweldige overvalfilms leidt het tot een onthulling aan het einde met een laatste wending, maar op dat moment doet het er niet echt toe. In feite is de plot van de film grotendeels irrelevant als excuus om Smith en Robbie het scherm te laten delen op een rijke, tropische locatie, en daar is niets mis mee.
Een ouderwetse con
Zoals elke goede bedrieger, Focus blijft wekenlang niet in je geheugen hangen nadat je het hebt gezien. Je hebt de vage herinnering aan een film die leuk was om naar te kijken, maar als je je niet meer kunt herinneren waar Jess stond toen ze een horloge weggaf, of hoe Nicky cijfers in het hoofd van een merk plantte, is dat oké, want op dat moment was het leuk. Na $158 miljoen te hebben verdiend aan de kassa, maar struikelend over critici (55 procent later). Rotte tomaten) en het grote publiek (53 procent kijkcijfers), is het duidelijk dat uw plezier van de film volledig zal afhangen van hoe u van uw escapisme houdt.
De huidige generatie overvalfilms wordt nog steeds door beide beïnvloed Oceaan 11 of Snelle vijfMaar Focus is meer een directe terugkeer naar een van de beste misdaadverhalen uit de jaren ’70, Gestoken. Hoe de kleine cast op elkaar reageert naarmate de situatie om hen heen zich ontwikkelt, krijgt de focus in plaats van het uitgebreide team van Ocean of de actiescènes van Fast Five, wat resulteert in een langzamer, karaktergedreven verhaal dan de meeste moderne films.
Focus is niet de beste overvalfilm, maar ook niet de slechtste. Wat het is is weer een pronkstuk van een optreden Margot Robbie in pas zijn tweede grote filmrol. Vertrekkend Leonardo DiCaprio voor Will Smith in haar eerste twee films is een bewijs van haar talent. Nadat we hebben gezien hoe de twee elkaar in Buenos Aires probeerden te overtreffen, is het vooral leuk om hun tweede koppeling opnieuw te bekijken. Zelfmoordploegdie alle charme en vonk mist die ze naar de Focus brachten.
