“Star Wars” is gevuld met geliefde personages die praktisch archetypen op zichzelf zijn geworden: de bedrieglijke Han Solo (Harrison Ford), de wijze krakende gremlin Yoda (Frank Oz), de satanische keizer Palpatine (Ian McDiarmid), enz. Maar als je het populairste, invloedrijke personage in “Star Wars” zou moeten kiezen? Het is Darth Vader (James Earl Jones/David Prowse), de gemaskerde zwarte ridder en de kwaadaardige weerspiegeling van zijn zoon, Luke Skywalker (Mark Hamill).
Darth Vader is waarschijnlijk de grootste slechterik in de popcinema (“Fullmetal Alchemist”-schrijver Hiromu Arakawa is het daarmee eens: zoals vele anderen). De prequel-trilogie “Star Wars” versterkte Vader’s groei van een ondersteunende slechterik tot de spil van de hele saga. Hoe eng Vader ook kan zijn, zelfs kinderen zijn dol op hem. De eerste keer dat ik over “Star Wars” hoorde, was het zien van Darth Vader op een doos ontbijtgranen, en ik wilde meteen meer over hem weten.
In een interview uit 1999 met journalist Bill Moyers“Star Wars”-maker George Lucas besprak de liefde van kinderen voor Darth Vader. Lucas denkt dat dit komt omdat Vader zo krachtig is, maar hij gaf een fascinerend inzicht in waarom kinderen zich zo aangetrokken voelen tot machtsfantasieën.
“Kinderen houden van macht omdat kinderen de machtelozen zijn. Hun fantasieën gaan dus allemaal over het hebben van macht. En wie is er machtiger dan Darth Vader, weet je?”
Je kunt dit ook zien aan het feit dat kinderen ook dol zijn op superhelden. Een van de favoriete bezigheden van kinderen die van superhelden houden, is discussiëren over welke van hun favoriete helden (zeg maar Batman of Captain America) zou winnen in een wedstrijd.
Lucas merkte verder op hoe Vader, die werd onthuld als Luke’s vader, zijn kracht alleen maar versterkte. Als kind is je vader je persoonlijke symbool van ultieme macht. Toch schreef Lucas de kracht van Vader altijd om niet bewonderd maar gevreesd te worden – zowel door het geweld dat hij kan toebrengen als door de manier waarop die kracht hem heeft gecorrumpeerd.
De kracht van Darth Vader is altijd een waarschuwend verhaal geweest
De originele ‘Star Wars’-trilogie laat zien dat het zijn van een geweldige Jedi Knight niet noodzakelijkerwijs betekent dat je de sterkste krijger bent die er is. De duistere kant van de Force is alleen ‘sterker’ in de zin dat er geen terughoudendheid in zit. Zoals Yoda tegen Luke zegt in ‘The Empire Strikes Back’, is de duistere kant ‘sneller, lichter (en) verleidelijker’. Deze leringen combineren de fundamentele christelijke theologie (dat het kwaad altijd verleidelijk is, maar je moet je ertegen verzetten) met meer oosterse filosofieën (dat alleen innerlijk evenwicht verlichting kan brengen).
Op die manier dient “Star Wars” als een waarschuwend verhaal tegen het aanbidden van macht en kracht boven alles. In ‘Terugkeer van de Jedi’, Luke Doen versla Darth Vader, maar spaart zijn leven, en Vader offert zichzelf op in ruil daarvoor om Luke te redden. Als Vader sterft, wordt zijn angstaanjagende masker verwijderd en zien we de verdrietige oude man (Sebastian Shaw) die hij altijd was.
De prequel-trilogie “Star Wars” breidt het waarschuwende verhaal uit door de val van Vader uit de eerste hand te laten zien. “The Phantom Menace” krijgt veel kritiek vanwege de introductie van Anakin Skywalker (Jake Lloyd) als kind, en het was niet de beste keuze voor de lange termijn voor het verhaal van de trilogie. Maar de opmerkingen van Lucas over waarom machteloze kinderen Darth Vader vereren, plaatsten de keuze in een nieuw licht.
Anakin is niet zomaar een kind als we hem ontmoeten – hij is een slaaf, de meest machteloze persoon die je je kunt voorstellen. Natuurlijk verlangt hij naar macht, en in eerste instantie zal hij goed doen; zijn kinderdroom is om een Jedi te worden en zijn macht te gebruiken om alle slaven te bevrijden. Naarmate hij ouder wordt, zal de oudere Anakin (Hayden Christensen) de ultieme macht en controle over leven en dood krijgen. Net als Victor Frankenstein leidt Anakins zoektocht naar die kennis tot zijn ondergang.
De prijs van macht is vaak je ziel.
Star Wars-fans werden te verliefd op de kracht van Darth Vader
Darth Vader belichaamt alles wat Luke Skywalker moet hebben niet zijn. Maar kregen kinderen die “Star Wars” keken die boodschap? Zoals George Lucas tegen Bill Moyers zei: “Sommige kinderen zullen zich tot Luke Skywalker aangetrokken voelen omdat hij de goede kerel is. Maar uiteindelijk weten we allemaal dat Darth Vader machtiger is dan hij.”
Het doet denken aan de overtuiging van Francois Truffaut dat er niet zoiets bestaat als een anti-oorlogsfilm. Films zijn entertainment, en ook al bekritiseren ze de wreedheid van oorlog, uiteindelijk maken ze het toch spannend. “Star Wars” doet hetzelfde voor Darth Vader. Hij is slecht, ja, maar zijn gebrokenheid gaat schuil achter zijn coole zwarte pantser, zijn rode lichtzwaard en de dreunende stem van James Earl Jones.
De ‘Star Wars’-media uit het Disney-tijdperk zijn gevuld met momenten waarin Vader wordt afgeschilderd als de ultieme badass. Neem ‘Rogue One: A Star Wars Story’, waarin Vader een gang vol rebellensoldaten afslacht. Hoewel deze Vader-scène op het laatste moment werd toegevoegdhet is nu beroemd als de engste die de Heer van het Duister ooit op het scherm heeft gezien – en de film rekent erop dat we ervan zullen genieten dat hij naamloos kanonnenvoer omhakt.
De vervolgtrilogie “Star Wars” ging meta met Vader-aanbidding terwijl Anakin’s kleinzoon Ben Solo (Adam Driver) het pad van Vader volgt als Kylo Ren. Zoals Rey (Daisy Ridley) vermoedt in ‘The Force Awakens’, is Kylo Ren bang dat hij niet zo sterk zal zijn als Darth Vader. In tegenstelling tot Vaders coole, stoïcijnse en imposante kwaadaardigheid is Ren temperamentvol, onzeker over zichzelf en uiteindelijk zielig. Ren’s meester Snoke (Andy Serkis) heeft geen ongelijk als hij zijn leerling kleineert als “Geen Vader, maar een kind met een masker.”
Naarmate kinderen groter worden, moeten ze leren om meer te eren dan alleen kracht, maar Kylo Ren deed dat niet.
