De Transformers-tekenfilm met twee horrorlegendes (en Star Trek-legendes).

Een van de grootste ‘Transformers’-cartoon is ‘Transformers: Prime’ uit 2010. geanimeerd met CGI van filmisch vakmanschap en verteld met meeslepende zwaartekracht. Een deel van die gravitas komt voort uit de voorbeeldige stemcasting.

“Prime” genereerde al vroeg goodwill onder “Transformers” -fans door Peter Cullen en Frank Welker, de originele Optimus Prime en Megatron, binnen te halen. Het was de eerste keer sinds de jaren tachtig dat ze de twee vijanden samen in een strip uitten. De rest van de stemmencast vulde ook mooi aan.

“Prime” bevatte grotendeels ervaren stemacteurs, b.v. Steve Blum als de verraderlijke Decepticon Starscream, Kevin Michael Richardson als de krachtige Autobot Bulkhead en Daran Norris als de ijdele Decepticon Knock Out. (“Ik ben niet alleen een auto, ik ben een autoliefhebber!”) “Transformers: Prime” verdiepte zich ook in stemacteurs van beroemdheden.

Dwayne Johnson, de rots zelf, speelde de snel dode Autobot Cliffjumper in de seriepremière, gedood om onmiddellijk de inzet van de Transformers-oorlog te laten zien. De show castte er ook niet één, maar dooi “Firefly”-alumni: Adam Baldwin en Gina Torres als respectievelijk de Decepticons Breakdown en Airachnid. Zelfs de legendarische George Takei, het meest bekend vanwege zijn rol als Mr. Sulu in “Star Trek”, maakte een paar cameo’s als Optimus Prime’s mentor, Alpha Trion. Maar Takei was niet de enige acteur in de show met “Star Trek”-ervaring.

Jeffrey Combs maakte van begin tot eind deel uit van de cast van “Transformers: Prime” als Autobot-dokter Ratchet. Toen, in seizoen 2, sloot wijlen Tony Todd zich aan als de Decepticon Dreadwing. Beide acteurs zijn legendes onder zowel Trekkies als horrorliefhebbers: Combs speelde in de serie ‘Re-Animator’ de rol van de gestoorde wetenschapper Herbert West, terwijl Todd de ster was van ‘Candyman’ en een terugkerend gezicht als William Bludworth in de “Final Destination” -films.

In “Re-Animator” is Herbert West een Dr. Frankenstein-achtig personage. Hij heeft ook een groen serum uitgevonden herleeft zij stierven. Wat ‘Star Trek’ betreft, heeft Combs verschillende buitenaardse personages gespeeld dankzij de magie van make-up. In “Star Trek: Deep Space Nine” had hij terugkerende rollen als de toady Weyoun, woordvoerder van de Imperial Dominion, en de Ferengi Liquidator Brunt. In “Star Trek: Enterprise” portretteerde hij de Andoriaanse kapitein Shran. Er bestaat geen consensus over welke van deze drie Combs-personages de beste is, omdat ze allemaal uitstekend zijn.

Combs’ grootste instrument als acteur is zijn stem, die een zacht timbre heeft dat alleen maar sinister wordt naarmate hij het naar beneden haalt. Om die reden wordt hij vaak gecast om schurken uit te spreken. (Zie zijn werk als vogelverschrikker in ‘The New Batman Adventures’.)

Ratchet is een ander type personage. Hij is een knorrige en opvliegende dokter, maar diep van binnen een goede kerel. Hij is Optimus Prime’s oudste vriend en vertrouweling, dus hij kan niet alleen maar slecht zijn. Om de ‘Star Trek’-vergelijking gaande te houden: Ratchet is in feite ‘Bones’ McCoy voor Optimus’ Captain Kirk. In plaats van intimiderend en zachtaardig te zijn, speelde Combs Ratchet als een gestresste, bitter sarcastische vrek. Er was een run waarbij een van de andere Autobots een van Ratchets gereedschap wilde breken en hij schreeuwde terug: ‘Dat had ik nodig!’

Nu is Ratchet geen stiekeme wetenschapper zoals Herbert West; in het slechtste geval is hij opgewonden en controlerend met zijn experimenten. Een van zijn spotlight-afleveringen, ‘Stronger, Faster’ uit seizoen 1, is echter een eerbetoon aan ‘Re-Animator’. In de aflevering ontwikkelt Ratchet een synthetische versie van de favoriete brandstof van de Transformers, Energon. “Synth-En” is een steroïde (vergroot de kracht). En agressiviteit) in plaats van een zombieproducent, maar dat is kleurde heldergroen, zoals de spuiten van West.

Net als Combs speelde Tony Todd verschillende “Star Trek” -rollen. In “The Next Generation” en “Deep Space Nine” portretteerde hij de Klingon Kurn, de jongere broer van Worf (Michael Dorn). Todd speelde ook een gastrol in de geliefde aflevering “The Visitor” van “Deep Space Nine” als een oudere versie van Jake Sisko (Cirroc Lofton), zoon van de hoofdaanvoerder van de serie, Ben Sisko (Avery Brooks).

Todds ‘Star Trek’-rollen waren niet bijzonder eng, maar hij kon zijn diepe en verleidelijke stem goed gebruiken in ‘Candyman’ als de spookachtige seriemoordenaar. Een van zijn laatste rollen was het uiten van Venom in de videogame ‘Spider-Man 2’ uit 2023. Vóór ‘Prime’ had hij ook wat ‘Transformers’-ervaring, nadat hij de titulaire slechterik had vertolkt in de (zeer slechte) live-actiefilm ‘Transformers: Revenge of the Fallen’. Door Dreadwing te spelen, kreeg Todd wat ‘Transformers’-verlossing.

In de zesde aflevering van “Transformers: Prime”, getiteld “Masters & Students”, doden Optimus Prime en Bumblebee de Decepticon-krijger Skyquake. Een seizoen later komt Dreadwing, de tweelingbroer van Skyquake, die hetzelfde postuur heeft maar een ander kleurenschema heeft, naar de aarde op zoek naar wraak.

Hoe hebben robots broers en zussen? De zielen van Transformers worden “vonken” genoemd, die verschijnen als gloeiende blauwe energieballen. Dreadwing en Skyquake kwamen voort uit één enkele vonk die zich in tweeën splitste.

Dreadwing is een ervaren krijger die met een zwaard vecht, maar hij is -een Ik werd misleidoplicht en zo vaak verrassingsaanvallen uitvoeren met verborgen bommen. In tegenstelling tot de meeste van zijn collega’s heeft hij echter ook een sterke code voor persoonlijk gedrag en eer (hoewel niet ver van de Klingon-eer). Dreadwing is misschien trouw aan Megatron, maar hij is loyaler aan die code en de nagedachtenis van zijn broer. Meestal was Todd sinister of sinister als hij een slechterik speelde. Dreadwing was een beetje anders; zijn stem was luid, bevelend en, zoals elke voice-over van Tony Todd, krachtig.