Door Robert Scucci
| Uitgegeven
Absurdistische satire is veruit mijn favoriete mediavorm, en het is zelfs nog beter als het gedaan wordt met de juiste financiële steun en schone productie, zoals die van 2019. De doden sterven nietom het echt te verkopen. De doden sterven niet raakt de goede plek en vormt een geweldige dubbelfunctie met 2004s Shaun van de doden. Hoewel beide films zombiekomedies zijn, neigt de laatste naar slapstick en De doden sterven niet komt dichter bij de totaal verkeerd begrepen grote B-film van M. Night Shyamalan, Gebeurtin de zin dat het de zaken volkomen eerlijk speelt. Dankzij de bijna te uitgestreken presentatie van Adam Driver, Bill Murray en Chloe Sevigny worden we meegenomen naar een wereld waar totale chaos losbarst terwijl de beats ons worden toegevoerd via nieuwsbumpers en duidelijke expositiedrops die uitsluitend voor komische effecten worden gebruikt.
Zelfbewust zonder onuitstaanbaar te zijn, De doden sterven niet is een geweldige film om in de rij te staan als je een door zombies aangedreven chaos wilt zonder ergens over na te denken. Je kunt achterover leunen en je vuisten balden over hoe nonchalant iedereen is, omdat ze al weten “dit gaat niet goed aflopen” en je staat op het punt erachter te komen wat iedereen daarmee bedoelt.
Oh man, dit gaat niet goed aflopen
Bill Murray en Adam rijdt zijn Chief Cliff Robertson en Officer Ronnie Peterson i De doden sterven niettwee politieagenten uit een kleine stad die zich volkomen op hun gemak voelen bij het uitvoeren van de bewegingen. Cliff wordt uitgecheckt omdat hij, zoals hij steeds maar zegt, twee jaar geleden met pensioen zou gaan. Ronnie, de meer nuchtere officier, heeft de gave om elke situatie vlak en nauwkeurig te beschrijven met een bijna benijdenswaardig gebrek aan emotionele gehechtheid. Ze worden vergezeld door Mindy Morrison, de agent van Chloe Sevigny, nieuwer bij het korps maar die echt haar best doet. De line-up wordt compleet gemaakt door Zelda Winston van Tilda Swinton, een excentrieke doodgraver met een Samurai-inslag wiens zwaard vrijwel nooit van haar zijde wijkt.
De doden sterven niet introduceert zijn conflict via nieuwsbumpers die berichten over dieren die zich vreemd gedragen en mensen die worden aangevallen door hun anderszins vriendelijke huisdieren. Nadat ze hebben vernomen dat polaire fracking de rotatie van de aarde heeft veranderd, beseffen de agenten wat er op het spel staat: de doden komen weer tot leven en nemen langzaam de macht over. Omdat ze niet veel anders weten dan ‘op hun kop slaan’, gaat de bemanning zitten om te beoordelen hoe genaaid ze zijn, terwijl Ronnie zijn kenmerkende refrein herhaalt: ‘Dit gaat niet goed aflopen.’
Zelfbewust op de beste manier
Het doorbreken van de vierde muur wanneer dat nodig is, De doden sterven niet volgt de logica van horrorfilms tot in de puntjes, omdat het zich er volledig van bewust is dat het een horrorfilm is. Leuk vinden Gebeurtde dialoog is opzettelijk houterig en de reacties van de hoofdrolspelers zijn consistent ingebeld. Driver, Murray, Sevigny en Swinton geven je weinig meer dan een verward ‘huh’ terwijl de wereld om hen heen instort en ze beseffen dat ze de zaken zelf zullen moeten afhandelen. De enige persoon die ook maar enigszins voorbereid lijkt, is Bobby Wiggins (Caleb Landry Jones), de pompbediende die zijn horrorfilms kent en precies weet hoe hij zich moet bewapenen. De wereld wordt versnipperd De doden sterven nieten het lijkt niemand iets te kunnen schelen, wat de helft van het mooie ervan is.
De film werkt met een ongedwongen ‘oké, wat gaan we nu doen’-ritme terwijl onze helden dingen proberen samen te voegen. Ze weten dat ze in de problemen zitten, maar ze zijn een politiemacht uit een kleine stad met beperkte middelen en geen duidelijk idee van hoe wijdverspreid de uitbraak werkelijk is. Ironisch genoeg zijn Cliff en Ronnie eigenlijk behoorlijk competent, en de meeste humor komt doordat ze elke steeds absurdere situatie behandelen als een nieuwe dag op patrouille, terwijl ze ruzie maken over Sturgill Simpsons toepasselijk getitelde ‘The Dead Don’t Die’, die vaak wordt afgespeeld om ervoor te zorgen dat we nooit vergeten wat we zien.
Een verfrissende draai aan Zombie Tropes
Een leuke manier om de zombiestijlen waar we al jaren genoeg van hebben, nieuw leven in te blazen. De doden sterven niet is droog, donker en bedrieglijk charmant. Het werkt op basis van pure horrorfilmlogica, waardoor je emotioneel genoeg houvast hebt, ook al blijven de personages hilarisch afstandelijk. Als je van een komische, uitgestreken gezicht en smiley houdt waar andere films je zouden laten schreeuwen, stream deze dan Netflix wanneer dit geschreven is.
