Door TeeJay klein
| Uitgegeven
Als je een fan bent van animatieshows voor volwassenenje hebt vrijwel zeker een behoorlijk deel van de uren besteed aan het kakelen van FX’s Boogschutter. De serie, die in 2009 in première ging, draait om een team stuntelige spionnen die op missies gaan tussen dronken buigers, one-night-stands en meer geestige grappen dan je brein in één keer kan verwerken. Op een gegeven moment zou ik het hebben overwogen Boogschutter een van de beste tv-programma’s zijn. Helaas verloor de show, na veertien seizoenen te zijn uitgezonden, veel magie en raakte uiteindelijk op een overweldigende finale.
Veel fans hebben verschillende meningen over wanneer Boogschutter piekte. Sommigen zeggen dat de show in seizoen vijf afviel, nadat hij was overgegaan van een vrij eenvoudige enge spionageshow naar een vaag gedefinieerd misdaadavontuur. Anderen stopten met kijken in seizoen acht toen het titelpersonage werd neergeschoten en een aantal seizoenen in coma raakte. Persoonlijk vind ik het moeilijk om vast te stellen wanneer de show bergafwaarts begon te gaan, hoewel een groot deel van de schuld ligt bij gebeurtenissen in de echte wereld buiten het verhaal.
Het Isis-probleem van Archer
De eerste vier seizoenen van Boogschutter handhaafde een dun laagje continuïteit, met een paar running gags om bingewatching en fans met adelaarsogen te belonen. Voor het grootste deel was de serie echter episodisch van aard, dus je kunt elke aflevering op de tv gooien terwijl je met roekeloze overgave naar kanalen surft. Net toen de serie mainstream succes begon te worden, moesten de schrijvers een moeilijke draai maken. Dit komt omdat het spionagebureau in de show Isis heet, wat je misschien herkent als het echte leven mondiale terrorisme-outfit. ISIS haalde in 2009 niet bepaald de krantenkoppen, maar zo Boogschutter vervolgde, de groep werd een van de meest besproken opstanden, wat zorgde voor een heel ongemakkelijke dialoog bij het opnieuw bekijken.
In seizoen vijf, Boogschutter laat de gedaante van het Isis-spionagebureau vallen en de belangrijkste personages beginnen te werken als huursoldaten voor de CIA. Daarbij neemt de show een harde draai in de serialisatie, wat betekent dat je in principe elke aflevering in opeenvolgende volgorde moet bekijken om te weten wat er aan de hand is. De grappen werken nog steeds, de personages zijn nog steeds even chaotisch als altijd, maar een deel van de magie blijft bestaan Boogschutters supersnel typen gaat verloren in de shuffle. Snel vooruit naar het einde van Boogschutter seizoen zeven, waarin Sterling Archer wordt neergeschoten en voor dood wordt achtergelaten, en je de gevreesde coma-seizoenen hebt om naar uit te kijken.
Uitleg van Coma-seizoenen
Ik kan dit niet precies bewijzen, maar ik ben ervan overtuigd dat de maker en showrunner van de serie, Adam Reed, de show wilde verlaten en rond seizoen zeven van andere verhalen wilde beginnen. Boogschutter. Maar omdat de serie zo’n melkkoe voor het netwerk was geworden, stond FX erop deze te vernieuwen, ook al betekende dit dat er minder samenhangend materiaal moest worden geleverd. De coma-seizoenen zijn niet onoverzichtelijk – ze zouden zelfs als goed worden beschouwd in vergelijking met een mindere show – maar dat zijn ze duidelijk niet Boogschutter die fans kennen en waarderen. Elk van de drie Coma-seizoenen verandert de kerncast volledig opnieuw, terwijl ze nieuwe rollen op zich nemen als Neo-noir-detectives, eilandvluchtelingen en zelfs ruimteschepen.
Mijn theorie over Adam Reed lijkt waar te zijn als je bedenkt dat hij uiteindelijk de show verliet na een zeer matig seizoen tien. Door dit te doen, stelde Reed het nieuwe management in staat Sterling Archer uit zijn coma te wekken en te proberen terug te keren naar de status quo. Hoewel ik geen fan ben van de coma-seizoenen, loopt de show hier voor mij volledig uit de hand. Met het verlies van Reeds scherpe humor en het besef dat drie seizoenen aan materiaal effectief in het niets zijn verdwenen, voelt seizoen 11 aan als een goedkope imitatie van de vroege jaren. Boogschutter.
Overlijden van Jessica Walters
Zelfs als je er één bent Boogschutter superfan, je moet toegeven dat de doodsklok voor de serie in 2021 kwam, toen Jessica Walter is overleden. Walter vertolkte de stem van Sterlings moeder Malory en zorgde voor een opvallend optreden dat de show tijdens haar afwezigheid hol achterliet. De schrijvers slaagden erin enkele archiefstemlijnen te gebruiken om haar personage een sierlijke uitgang te geven in de finale van seizoen 12, hoewel FX de verbijsterende beslissing nam om het lijk van deze serie daarna nog twee seizoenen te ondersteunen.
Seizoen 13 en 14 van Boogschutter enkele momenten van vreugde en een paar stevige lachjes, maar de show slaagt er nooit in om zijn vonk terug te krijgen wanneer de matriarch van de familie Archer uit beeld is. FX annuleerde de serie in 2023 zonder pardon en leverde een speciale driedelige finale af om oude kijkers te sussen.
Wat had kunnen zijn
De schrijvers deden hun best om alle losse eindjes aan elkaar te knopen en ik vond het nog steeds leuk om het einde van de show te halen. Toch vroeg ik me af hoe het televisielandschap eruit zou hebben gezien als Adam Reed zojuist zijn talenten naar een nieuwe show had gebracht, in plaats van fundamenteel zoveel te veranderen van wat de credits vormden. Boogschutter Geweldig.
Alle 14 seizoenen van Boogschutter is op dit moment streamen op Hulu. Als je de show nog nooit hebt gezien, is het nog steeds de moeite waard om te kijken, zolang je maar aan je verwachtingen voldoet.
GEBOGEN FINALE RAPPORTAGE SCORE
