Geschiedenis: Een ‘man uit de toekomst’ waarschuwt een groep vreemden in een restaurant dat een krachtige AI de wereld zal vernietigen. Hij probeert een groep mensen te rekruteren om de dreigende ramp te helpen stoppen.Onderzoeken: ‘Good Luck, Have Fun, Don’t Die’, geregisseerd door Gore Verbinski, vertelt een verhaal over het einde van de wereld, met AI als slechterik, zonder er een groot over-the-top spektakel van te maken. De film combineert sciencefiction en duistere komedie, maar vermijdt geforceerde grappen en buitensporige actie. De focus ligt op gewone mensen die plotseling met buitengewone omstandigheden worden geconfronteerd, en de spanning komt eerder voort uit keuzes dan uit explosies. Verbinski’s regie geeft het verhaal een enigszins chaotisch tintje dat de onzekerheid van de situatie van de personages weerspiegelt. Kleine momenten in de film wegen even zwaar als elk belangrijk plotpunt, en zorgen voor een zeldzaam gevoel van urgentie in een verhaal over een mondiale catastrofe.Het verhaal speelt zich af in een restaurant in Los Angeles. Een man die beweert uit de toekomst te komen (Sam Rockwell) komt binnen en waarschuwt dat een krachtige kunstmatige intelligentie de mensheid binnenkort zal vernietigen. Hij stelt dat dit zijn 117e poging is om de juiste groep vrijwilligers te selecteren. Na lang wikken en wegen kiest hij Mark (Michael Peña), Janet (Zazie Beetz), Bob (Daniel Barnett), Scott (Asim Chaudhary) en Marie (Georgia Goodman), terwijl Ingrid (Haley Lu Richardson) en Susan (Juno Temple) zich vrijwillig bij hem voegen. Er ontstaan problemen wanneer de politie het restaurant omsingelt en Bob wordt gedood terwijl hij probeert te ontsnappen. De film onderzoekt vervolgens de achtergrondverhalen van verschillende personages: Mark en Janet zijn een stel en leraren op een school waar telefoons het leven van de leerlingen domineren; Susan is een alleenstaande moeder wier zoon het slachtoffer was van een schietpartij op school; en Ingrid heeft een ernstige allergie voor wifi. Uiteindelijk spoort de groep een negenjarige jongen op wiens AI-uitvinding op het punt staat de wereld over te nemen.De film opent op een manier die meteen de aandacht trekt. Het personage van Rockwell beweegt zich door de eetkamer en spreekt rechtstreeks tot klanten in een lange, urgente monoloog over hoe AI en sociale media de levens van mensen hebben overgenomen. Een van de sterkste punten van de film is de bereidheid om ongebruikelijk te zijn. De kunstmatige intelligentie is geen cartoonschurk; het is een product van menselijke ambitie en onzorgvuldigheid. Het verhaal onderzoekt hoe mensen afhankelijk zijn van machines en hoe technologie stilletjes het dagelijks leven vormgeeft. Soms kan de plot ingewikkeld aanvoelen met enkele verwarrende wendingen, maar de eerlijkheid van de verhalen houdt de kijkers betrokken. De humor is droog en bij vlagen onaangenaam, maar toch vermijdt de film voorspelbare grappen en geeft er een eigen ritme en toon aan.Sam Rockwell geeft zijn ‘man uit de toekomst’ zowel een rusteloze energie als een stille, angstaanjagende droefheid en portretteert een man die gebukt gaat onder de kennis van een tragische toekomst. Juno Temple speelt Susan met een geaarde, ingetogen aanwezigheid. Ze brengt twijfel, angst en nieuwsgierigheid over, waardoor haar karakter echt aanvoelt. Haley Lu Richardson schittert als Ingrid en drukt het trauma en de pijn van haar personage op subtiele wijze uit, vooral in scènes met haar vriend waarin haar emoties op natuurlijke wijze tot uiting komen. Michael Peña en Zazie Beetz zijn overtuigend als stel dat lesgeeft op dezelfde school, en hun chemie voelt authentiek aan. Zelfs als het verhaal vol ideeën zit, houdt de cast het menselijk en direct. Hun interacties voelen echt aan en brengen warmte en authenticiteit in de film.De film onderzoekt een cool idee, vergelijkbaar met een aflevering van ‘Black Mirror’, maar met een zachtere intensiteit, en het slaagt vaker dan dat het mislukt. De structuur is niet strak en het concept kan soms overweldigend aanvoelen. Toch weet de intieme en tot nadenken stemmende benadering van een mondiale catastrofe indruk achter te laten. Het verhaal onderzoekt of gewone mensen de toekomst kunnen veranderen en hoe technologie zowel het beste als het slechtste van de mensheid weerspiegelt. Er wordt ook gekeken naar hoe angst, hoop en kleine beslissingen de uitkomsten bepalen. De film vergt geduld, maar het resultaat is een krachtige reflectie op verantwoordelijkheid, keuze en de fragiele verbindingen tussen onze acties door de tijd heen.
