Een krachtige psychologische thriller die zijn mannetje staat

Geschiedenis: De film, gebaseerd op de thrillerroman van Freida McFadden, volgt een jonge vrouw die voorwaardelijk vrij is nadat ze tien jaar in de gevangenis heeft gezeten wegens moord. In de hoop op een nieuwe start neemt ze een baan als dienstmeisje bij de rijke familie Winchester. Wat begint als een droomkans verandert al snel in een nachtmerrie wanneer haar wispelturige werkgever, Nina (Amanda Seyfried), en haar ogenschijnlijk vriendelijke echtgenoot, Andrew (Brandon Sklenar), blijkt duistere, gevaarlijke geheimen te herbergen. Terwijl een wending het nieuwe leven van Millie op zijn kop zet, blijft de vraag of ze veilig door de situatie zal kunnen navigeren.Beoordeling: ‘The Woman in the Attic’ is een gotische literaire stijlfiguur die in de dikke thriller een moderne update krijgt. Een overgekwalificeerde, aantrekkelijke vrouw die als dienstmeisje werkt, krijgt een slaapkamer op de bovenverdieping toegewezen, met een raam dat niet kan worden geopend en een nachtslot zonder sleutel. Dit wordt voorafgegaan door haar wanhoop om de baan te krijgen en de opdringerige vriendelijkheid van haar werkgever die suggereert dat er iets mis is. De onrust escaleert snel. Op de tweede dag dat Millie in dienst is, wordt Nina woedend en beschuldigt ze haar ervan belangrijke aantekeningen te hebben weggegooid die bedoeld waren voor een toespraak op een ouder-leraarconferentie. Wat volgt is een patroon van grillig, wreed gedrag als Nina Millie begint te kwellen, terwijl Andrew tussenbeide komt als de charmante redder en vriendelijkheid en geruststelling biedt als een ridder op het witte paard. Voeg aan de mix een mysterieuze en sinistere tuinman toe, Enzo (Michele Morrone), die de spanning opvoert. Directeur Paul Feig bouwt de spanning op in de eerste helft, die grotendeels boeiend blijft dankzij de onvoorspelbaarheid van Nina’s gedrag. Haar instabiliteit wordt niet alleen versterkt door haar daden, maar ook door de achtergrondverhalen van roddels over huisvrouwen in de voorsteden – geruchten over overdoses en een vermeende poging om haar dochter Cecilia (Indiana Elle) als baby te verdrinken. Halverwege verliest de film wat momentum en wordt saai totdat de centrale plotwending arriveert. De twist zelf is niet baanbrekend, maar wel verweven in een strak verhaal. De film slaagt erin zijn gevoel van spanning te behouden terwijl de eigenaardigheden uit het verleden zich opstapelen. Terwijl het mysterie zich ontvouwt, is de kijker getuige van momenten van wreedheid en verminking: de huid wordt doorgesneden, het haar wordt met geweld uit de hoofdhuid getrokken, enzovoort. De film heeft zijn ups en downs, maar de vertolkingen zijn altijd goed. Sydney Sweeney schittert als de meid en behandelt haar beurt eerst als een ongelukkige vrouw, maar later dapper. Het is echter Amanda Seyfried die de belangrijkste prestatie levert. Ze krijgt de rol van de psychotisch rijke baas perfect en schrikt in elke scène. Brandon Sklenar als de zachtaardige, rijke echtgenoot die onvoorwaardelijk van zijn vrouw houdt, en later ook machtig is.The Housemaid kan een dik en soms voorspelbaar uitje zijn, maar de genialiteit, intriges en spanning maken het de moeite waard om te kijken.