NEW YORK– Naast een Frans sekssymbool uit de jaren zestig, acteur, zanger en activist voor dierenwelzijn, Brigitte Bardot was een muze voor velen – vooral muzikanten.
Haar naam, met zijn alliteratieve cadans, werd synoniem met een soort klassieke schoonheid. In liedjes is Bardot dat vaak niet de bardotvrouw, maar een symbool voor verlangen – een afkorting voor een bom. Tientallen jaren verwijderd van het hoogtepunt van haar filmfaam blijven hedendaagse artiesten haar naam zingen ondanks haar vele controverses, waaronder vijf keer veroordeeld worden door Franse rechtbanken wegens het aanzetten tot rassenhaat en provocerende opmerkingen over De #MeToo-beweging.
Het is misschien niet haar belangrijkste erfenis, maar Bardot, die zondag stierf in Zuid-Frankrijk, zal voortleven in de liedjes waarin haar wordt genoemd. Hier is een selectie van genres en talen.
Het laatste overblijfsel van het canonieke “De vrijlopende Bob Dylan” vertoont Dylans venijnige woordspelingen en elastische folk. “Nou, mijn telefoon ging, hij wilde niet stoppen / Het is president Kennedy die me belt / Hij zei: Mijn vriend Bob, wat hebben we nodig om het land te laten groeien? Ik zei mijn vriend John, Brigitte Bardot”, zingt hij. “Anita Ekberg / Sophia Loren / Country zal groeien.”
De Braziliaanse kunstenaar Caetano Veloso componeerde het protestlied aan het begin van tropicalismo-beweging; het werd een kenmerk van zijn carrière en een van de bekendste Braziliaanse liedjes aller tijden. Daarin zingt hij: “Em caras de presidentes / Em grandes beijos de amor / Em dentes, pernas, bandeiras / Bomba e Brigitte Bardot” (“In gezichten van presidenten / In dikke kusjes van liefde / In tanden, benen, vlaggen / Bommen en Brigitte Bardot”).
Een centrale architect achter de Franse pop, zanger Serge Gainsbourg schreef dit duet voor zichzelf en Bardot. Het is vormgegeven naar een gedicht dat outlaw Bonnie Parker schreef, getiteld “The Trail’s End”, kort voordat zij en partner Clyde Barrow werden vermoord.
Vrolijke piano en Elton John stijgende vocale melodieën, allemaal voor een nummer met een minder dan vrolijke titel. John zingt de woorden van zijn oude tekstschrijver Bernie Taupin: “Ik zou een uitzondering maken / Als je mijn leven wilt redden / Brigitte Bardot moet komen / En me elke avond zien.”
De Pretenders weten weinig van Bardots sociale macht. De belangrijkste songwriter van de Engelse rockband en frontvrouw Chrissie Hynde zingt: “Als liefde door de kamer loopt / Iedereen staat op / Oh, het is goed, goed, goed / Net als Brigitte Bardot.”
Misschien is het een beetje oneerlijk om dit op te nemen Die van Billy Joel klassieker hier, die meer bekendheid krijgt dan de meeste pophits, maar het is veelzeggend dat Bardot een shoutout krijgt samen met ‘Budapest, Alabama, Chroesjtsjov / Princess Grace, Peyton Place, problemen in Suez’, en direct na ‘Einstein, James Dean, Brooklyn’s got a winning team / Davy Crockett, Elvis Presley Pan, Disney.’ Geen obscure naam te bekennen.
‘Stratford-On-Guy’, van invloedrijke indierocker Van Liz Phair Het baanbrekende album ‘Exile in Guyville’ richt zich op de kerelgerichte muziekscene. Maar er wordt ook Bardot gebruikt om een stewardess te beschrijven die haar eraan herinnert dat gemeenschappen weliswaar geïsoleerd zijn, maar dat ze er vanaf 10.000 meter allemaal hetzelfde uitzien. “De stewardess kwam terug en controleerde mijn drankje / In de laatste zonnestralen, een Brigitte Bardot”, zingt ze. “Omdat ik mijn koptelefoon op had met die ogen / die je krijgt als je omstandigheden zo groot zijn als films.”
In het tweede couplet van “Warlocks”, van de funky Californische rockers Red Hot Chili-pepers, Zanger Anthony Kiedis nadert: “Ring page en beat-by-beat / Nog een hoofdevenement in de oude regenboog / We komen precies bovenop de tupelo / Als ze op Brigitte Bardot lijkt.” Het is een beschrijvend beeld van Los Angeles, zelfs met de toevoeging van Bardot.
Kali Uchis en de dromerige samenwerking van Jorja Smith stelt zich ‘Bardot’ voor als een afkorting voor een zoensessie met een gecompliceerde partner. ‘De wereld heeft ons gevraagd de controle te verliezen,’ zwijmelt Uchis. “Alles wat we ooit doen is Frans, zoals Brigitte Bardot (Brigitte Bardot).”
Olivia Rodrigo staat vooral bekend om haar levendige punkpop, maar ze is ook een powerballadeer vergeet dat het “rijbewijs” was het maakte haar tot een begrip. ‘Lacy’, een versie van ‘Guts’, is zacht en traag, waarbij Rodrigo geobsedeerd is door een vrouw die ze niet is. Het is een jaloers nummer, en rijp voor een Bardot-cover. “Slimme, sexy Lacy, ik raak het de laatste tijd kwijt / ik voel je complimenten als kogels op mijn huid”, fluistert ze. “Verblindende ster, Bardot gereïncarneerd / Nou, ben jij niet het grootste dat ooit heeft geleefd?”
Het komt helemaal bovenaan terecht voor het beschrijven van een verslavende verliefdheid. “Ze was een playboy, Brigitte Bardot”, de popkrachtpatser Chappell Roan zingend over springerige synths en vrolijke gitaarriffs. “Ze liet me dingen zien die ik niet wist.”
