Geschiedenis: Verteld door spiritueel ecoloog en milieu-opvoeder Pooja R Bhalede documentaire neemt de kijker mee van Pune naar de Himalaya met zijn Siberische husky Oslo. Het is niet alleen een reis door besneeuwde bergen, maar ook een reis van mens-dierbinding, veerkracht, genezing en overgave.Onderzoeken: “Dieren zijn meer dan mensen”, zegt Pooja R Bhale in deze zeer persoonlijke, gepassioneerde en hartverscheurende documentaire, gepresenteerd door acteur-producent en dierenliefhebber John Abraham. Het beslaat bijna tien jaar en beschrijft haar jaarlijkse reizen naar de Himalaya met Oslo, een Siberische husky die, zo herinnert Bhale ons eraan, tot koudere streken behoort. Maar dit is niet zomaar een reisdocumentaire. Het gaat evenzeer over Bhale’s eigen emotionele en spirituele reis, als over het idee dat de natuur bewust is. Gebed, overgave en stille communicatie lopen door het verhaal van de film. Dat geldt ook voor zijn geloof in het niet kiezen van een dier; het dier kiest zijn mens, net zoals Oslo Bhale koos toen ze aanvankelijk terughoudend was om hem naar huis te brengen. Als puppy was Oslo al zes keer verlaten voordat hij haar vond.Wat Bhale met dieren deelt, is niet alleen liefde, maar ook een spirituele band. Hoewel velen geloven dat het hebben van een huisdier je bindt, geeft Bhale toe dat het haar daadwerkelijk heeft bevrijd. De documentaire breidt deze relatie uit door kijkers ook kennis te laten maken met de vele dieren die hebben geleefd en de boerderij van Bhale hebben bezocht. Via gesprekken met vrienden en andere dierenliefhebbers krijg je ook een glimp van de diepgaande impact die Oslo heeft gehad op de mensen die het duo sinds 2014 tijdens hun reizen heeft ontmoet.Directeur Isha Pungaliyacameraman Shamin Kulkarni en redacteur Satyajeet Kelkar vormen 350 uur aan beeldmateriaal, opgenomen gedurende 45 dagen, tot een ongeveer anderhalf uur durende saga van diepe liefde. De muziek van Hriday Gattani bevat zowel opgetogenheid als melancholie. Er zijn verbluffende beelden van Oslo en Bhale die tegen majestueuze watervallen huilen, door de sneeuw rennen en groene bergen beklimmen. Tot de mooiste momenten van de film behoren de interacties van Oslo met andere dieren, waaronder katten, geiten, koeien en paarden, wat de tederheid en het gevoel van verwondering nog eens benadrukt.De documentaire bereikt het meest hartverscheurende stuk wanneer Bhale en Oslo proberen terug te keren naar Pune om bij haar andere huisdier, Mahua, te zijn, die ze hadden achtergelaten toen ze ziek was. Terwijl Bhale en Oslo vechten voor hun leven, gestrand in een sneeuwstorm bij min 15 graden bij de Baralacha-pas, vecht Mahua ook voor het hare. Het wordt een van de meest ontroerende passages van de film, waarin de transcendentale verbinding wordt vastgelegd tussen een dier en zijn mens, en zelfs met een ander dier duizenden kilometers verderop.In de kern gaat de documentaire ook over bewustzijn. Het benadrukt de schade die wordt veroorzaakt door het houden van Siberische husky’s in warme klimaten, pleit voor adoptie in plaats van het kopen van huisdieren, en wijst op de gevaren van overmatig omgaan met toeristen, zoals te zien is in het geval van een huskypuppy die het duo tegenkomt in de bergen. Terwijl de aftiteling rolt en de film alle dieren introduceert die op de boerderij van Bhale hebben geleefd en zijn overleden, laat de documentaire de kijker achter met een diep medeleven voor dieren en een hernieuwd begrip van de magie die ze in het menselijk leven kunnen brengen.
