*De algehele beoordeling van de criticus is geen gemiddelde van de bovenstaande subscores
Geschiedenis: Marty (Timothee Chalamet), een gedreven jongeman, moet omgaan met de meedogenloze mentale en emotionele tol van competitiesport, waarbij succes onlosmakelijk verbonden wordt met identiteit en zelfwaardering.Beoordeling: Josh Safdie Marty Supreme markeert een duidelijke verscherping van zijn kenmerkende stijl. Net als zijn eerdere inspanningen is de film hectisch en schurend, maar meer gecontroleerd en doelgericht. De film speelt zich af in de hypercompetitieve wereld van het professionele tafeltennis en gebruikt sport als een lens in plaats van als een toneelstuk, en onderzoekt hoe identiteit barst onder de druk om te slagen. Dit is geen verhaal van triomf, maar eerder een afdaling naar bezetting.Timothée Chalamet is uitstekend in zijn vertolking van Marty, die vluchtig, diep onzeker en pijnlijk gedreven is. De voorstelling is een evenwichtsoefening tussen arrogantie en een knagende angst voor nietigheid. Chalamet laat alle glans van een filmster los en zet zich volledig in voor een fysiek veeleisende en emotioneel rauwe uitvoering. Het is niet de bedoeling dat Marty bewonderd wordt, en toch is hij eindeloos meeslepend als een personage wiens intensiteit de film zelfs op de meest ongemakkelijke momenten voortstuwt.De regie van Safdie is meeslepend en meedogenloos. Camerawerk uit de hand, invasieve close-ups en overlappende dialogen houden het publiek gevangen in Marty’s spiraalvormige denkwijze. Het geluidsontwerp en de montage van de film dragen bij aan het gevoel van voortdurende opwinding. Stillere scènes omvatten gespannen gesprekken en momenten van isolatie die een verwoestend gewicht hebben. In tegenstelling tot sommige eerdere werken van Safdie voelt de chaos hier eerder opzettelijk dan toegeeflijk aan.De ondersteunende cast versterkt de film aanzienlijk. Gwyneth Paltrow en Odessa A’zion brengt terughoudendheid en emotionele intelligentie, verankert het verhaal en biedt contrapunten voor Marty’s vluchtigheid. Hun optredens zorgen ervoor dat de film niet vervalt in pure karakteroverdaad, waardoor de emotionele inzet wordt vergroot.Ondanks dat het compact en veeleisend is, Marty Supreme verliest zelden de focus. De thema’s mannelijkheid, validatie, uitbuiting en eigenwaarde zijn rechtstreeks in de plot verweven en niet als commentaar geleverd. Het allerbelangrijkste is dat de verkenning van macht, validatie en uitbuiting in de film niet verwordt tot een karikatuur, en hoewel de film geen catharsis of gemakkelijke conclusies biedt, voelt die beslissing als verdiend.Marty Supreme is aangrijpend, verontrustend en indrukwekkend zelfverzekerd. Het is een film die zijn publiek uitdaagt, hen een ongemakkelijk gevoel geeft en hen beloont met een van de meest verrassende karakterportretten van het jaar.
