LAGOS, Nigeria — Op een recente vrijdagavond verdrongen duizenden, voornamelijk jonge mensen, zich in een grote zaal in Lekki, een exclusief deel van Lagos.
Binnen was het moeilijk om de gezichten te onderscheiden van mensen op slechts een paar meter afstand. De hele zaal was donker en werd alleen verlicht door de knipperende groene stroboscooplichten vanaf het podium. De verzamelde mensen werden opgewacht voor therapie.
Maar dit was groepstherapie, een populaire rave in Lagos waar feestvierders op zoek gaan naar een andere partyscene die ze nergens in het commerciële hart van Lagos, in Nigeria, zouden vinden.
Het nachtleven in Lagos werd decennialang gedomineerd door de tafelcultuur, een clubervaring waarbij prioriteit wordt gegeven aan hoeveel mensen uitgeven aan drankjes en eersteklas zitplaatsen. Het partijklimaat bevordert een competitieve sfeer die volgens jongeren in Nigeria, het meest bevolkte land van Afrika, hen buitengesloten heeft vanwege de sterk stijgende inflatie.
Er zijn geen tafels bij Groepstherapie. Feestvierders in Lekki dansten schouder aan schouder. Er was maar één kleine bar die drankjes verkocht voor veel minder dan de typische nachtclub in Lagos.
“Bij raves is de dansvloer aanwezig. Je gaat naar een regulier Lagos-feest en er is geen dansvloer”, vertelde DJ Aniko, de oprichter van Groepstherapie, aan The Associated Press. “We hebben nauwelijks genoeg ruimte om alleen maar te dansen, plekken waar je gewoon naartoe kunt lopen zijn letterlijk gezellig. Op de meeste plekken moet je een tafel reserveren of een tafel bestellen, het is veel ingewikkelder.”
Yetunde Onikoyi, 28, begon vorig jaar naar raves te gaan.
“Sindsdien word ik bij mijn nek gegrepen; het voelt als een wurggreep. Ik wil hier altijd zijn”, zei Onikoyi.
De nachtclubcultuur is bepaald door een tafelcultuur, waarbij het feest vaak een ratrace is van wie de meeste drankjes koopt tegen de duurste prijzen, en stoelen worden gereserveerd in een multitier-systeem, inclusief VVIP, VIP en de stamgasten.
Een fles drank kan tussen de 100.000 naria ($72,34) en bijna een miljoen naira kosten, waardoor de meeste jonge inwoners die zich in een moeilijk economisch terrein bevinden, duurder uit zijn. Een parade van barmannen die drankjes hijsen, terwijl een LED-bord de tafel aanwijst voor enkele van de meest uitgevende gasten van de avond. Een kaartje voor groepstherapie kost slechts 21.000 naira ($ 15,19), zonder druk om drankjes te kopen.
Experts zeggen dat raves zijn gegroeid als reactie op de tafelcultuur in clubs.
“Raves zijn democratischer”, zegt Oluwamayowa Idowu, oprichter van Culture Custodian, een toonaangevende culturele publicatie in Lagos. “Wat dat zegt is dat mensen niet de koopkracht hebben om een clubleven vol te houden. Clubs zijn nog steeds open en druk, maar over het algemeen is er in het huidige klimaat meer nadruk op genieten dan op optreden om te genieten.”
Aniko vertelde de AP dat verschillende klanten contact hebben opgenomen om aparte stoelen in te richten, verzoeken die ze bij verschillende gelegenheden hebben afgewezen.
“Het vinden van een plek die zich nog steeds richt op de menselijke aspecten van dingen, in tegenstelling tot het materialisme of de noodzaak om zoveel mogelijk te verzamelen, is altijd een zegen”, zegt Dayo Williams, een adviseur die naar het feest was gekomen.
Elke DJ werkte van laat in de avond tot vroeg in de ochtend aan zijn decks, waarbij hij een eindeloze lus van snelle beats uitstraalde die de zaal onder stroom zetten, opstijgend naar een pulserend crescendo voordat ze in een nieuwe lus instortten. De zee van hoofden rees ritmisch omhoog en lichamen deinden wild.
Sinds ongeveer 2022, na de post-pandemische cross-over van Zuid-Afrikaanse muziekgenres, hebben dj’s Afrikaanse sonische elementen in housemuziek gegoten, een subgenre van elektronische dansmuziek dat een keuze was voor raves in Lagos. Raves worden beschouwd als inclusiever dan clubs en hebben bekendheid gekregen onder de jongere generatie, die de conservatieve samenleving van Nigeria heeft uitgedaagd.
Housemuziek “roept emoties op”, zei Zia Yusuf, een schrijver en maker van de inhoud die aanwezig was. “Je maakt gewoon verbinding met de muziek, en je maakt verbinding met de muziek met andere mensen die samen met jou verbinding maken met de muziek.”
Culturele experts beschouwen het als een van de kruispunten van Zuid-Afrikaanse muzikale invloed, lijkt op amapiano.
Nigeria heeft de afgelopen jaren de schijnwerpers op de wereldpodia gezet met een explosieve opkomst van artiesten die zijn muziek wereldwijd exporteren, maar het heeft de afgelopen jaren ook verschillende genres geïmporteerd. De keuze voor housemuziek is volgens Aniko een bewuste keuze. Aniko wil niet dat muzikanten de groepstherapie controleren, zoals ze vaak doen in grote clubs, waarbij ze soms een voorproefje geven van nog niet eerder uitgebrachte nummers of de keuzes van het publiek voor die avond dicteren.
“Als je voor de muziek afhankelijk bent van de mainstream-industrie, sluipt de mainstream de ruimte binnen”, zei Aniko.
